เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต
“บางครั้งเจ้ากรรมนายเวรก็มาในรูปของก้านมะกรูดเหี่ยวๆ กับหนามแห้งๆ ที่ยังคงแหลมคม ไม่หง่อมงอ”
ผลของการกระทำแบบไม่ทันระวัง นำพาความเจ็บปวดมาสู่ปลายนิ้วชี้ หนามมะกรูดแหลมทิ่มตำนิ้วสะดุ้งโหยง ด้วยแรงขับของความเจ็บปวด ทำเอามือซ้ายเคลื่อนชักกลับบีบสะบัดเจ็บนิ้วด้วยความเร็วปานสายฟ้า แต่ถึงอย่างนั้น คนประมาทก็ได้เจ็บไปเป็นที่เรียบร้อย แม้จะไม่ทันกาลแล้วกับความรอบคอบ ทว่า ยังคงทันเวลาเสมอกับอาการคร่ำครวญ “โอยยยย”
ประตูตู้เย็นถูกปิด! หยุดการค้นหามะนาวสักลูกเป็นการชั่วคราว! เพราะรสชาติชีวิตต้องการความเปรี้ยว ให้เข้ามาแต่งเติมรสให้น้ำพริกกะปิตำเอง ความเปรี้ยวที่จะยังหาได้จากมะนาวที่อาจจะยังหลงเหลืออยู่บ้างในช่องเก็บผัก การควานหาเริ่มต้นได้ไม่นานท่ามกลางผักอื่นใดที่ยังคงถนอมไว้ มือน้อยๆ เร่งรีบล้วงเข้าไปลึกในช่องเก็บผัก ผ่านผักทั้งหลาย กระทั่งมาประสบเหตุเข้าให้ที่ปลายยอดแหลมของหนามมะกรูด
มันเป็นการซื้อผักตามแผนการที่วางไว้ให้ชีวิต ซื้อวันนี้เผื่อไว้กินวันหน้า และวันที่ลืม ด้วยราคาผักที่ผันผวน มูลค่าขึ้นลงตามช่วงเวลา ผักมากชนิดราคาหน้าแผงเกือบทั่วตลาด มักจะเขียนป้ายปักไว้แจ้งราคาหนีความเหี่ยวเฉาของผักและชีวิตคนขาย อยู่ที่ราคา “3 กำ 20 บาท” แบบไม่อิงตลาดสดโลก ตามเวลาช่วงเย็น
เพราะความไม่เที่ยงของธรรมชาติ จึงทำให้ผู้บริโภคเลือกซื้อผักทั้งหลายทั้งปวงได้ตามความสะดวกใจและกำลังทรัพย์ ตลาดสดช่วงหลังเลิกงานจึงคึกคัก มากนักด้วยประชาชนที่ชื่นชอบการทำกับข้าวไว้กินเองสำหรับมื้อเย็น
และอุ่นอีกครั้งหากยังเหลืออยู่ เพื่อเช้าวันใหม่
เพราะความไม่ใส่ใจในสิ่งที่มีอยู่ หนามมะกรูดจึงตำนิ้วสะดุ้งโหยง ก้านมะกรูดเหี่ยวแห้งพร้อมใบหร็อมแหร็ม เกินแล้วที่จะแกง ควรทิ้งแต่ไม่ทิ้ง ขึ้นชื่อว่าหนามแหลม ล้วนย่อมทิ่มตำได้ไม่ไว้หน้า หนามกุหลาบระคนอยู่กับกลิ่นหอมและความสวย หนามกระบองเพชร ปลูกได้สวยแปลกดี ทนแดดง้อน้ำไม่มากนัก หนามมะกรูดอยู่สนิทกับใบเขียวสดหอมหวน ชื่นใจเมื่อได้ดม ใบมีกลิ่นดีใส่อาหารได้อร่อยเด็ด หากจะต้มยำทำแกงอย่าได้กำพร้าใบมะกรูด เดี๋ยวจะไม่อร่อย
วันใดไม่ระวัง หรือดวงดีไม่มีมา เราและใครอีกจะรู้สึกถึงหนามและการมีอยู่ของความเจ็บปวด เมื่อถูกหนามตำ ความมีหนามจะยังหาได้จากพืชและสัตว์บางชนิดตามธรรมชาติ คนอย่างเราๆ เขาๆ ไม่มีหนามอยู่ในร่างกาย แต่ก็ยังมีส่วนที่แหลมคมและมีหนามอยู่บ้างไม่มากก็น้อยต่างกันไปบ้างในมิติอื่น โดยบอกต่อกันมา ว่ากันว่า “คนเราจะหัวแหลมได้ด้วยความคิด” หากแต่ความแหลมคมของใครจะช่วยตัวเองและใครอื่นได้กี่มากน้อย คงต้องดูที่กิ่งก้านของสำนึกผิดชอบชั่วดีของเขาและเธอคนนั้นคนนี้ เบี่ยงและเบนไปทางไหน เพราะ “ความแหลมคมทางความคิด อาจเป็นได้ทั้งหนามยอกและหนามบ่ง”
เพียงหนามมะกรูดตำนิ้ว ไม่ยอกอก น้ำพริกใหม่ในถ้วยเก่าได้เปรี้ยวสมรส ข้างกันผักบุ้งลวกอ่อนระทวย เคียงคู่อยู่กับไข่เจียวหอมชวนหัน กับข้าวมื้อนี้เตรียมพร้อมแล้ว แต่ช้าก่อน คงต้องอดใจรออีกกันสักประเดี๋ยว ด้วยเพราะ “หุงข้าวไม่เสียบปลั๊ก!” อีกแล้วครับท่าน
ขอบคุณมากมายครับ
