เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต
มันเป็นมื้อเช้าอันแสนอบอุ่น แม้ค่อนร้อนมือไปสักหน่อย กับข้าวเหนียวนึ่งสุกใหม่ฝีมือแม่ ด้วยตามที่ตายายทำนาเป็นอาชีพ ข้าวสารใส่กระสอบจึงกลายเป็นของฝากกรอกหม้อ ที่ตามติดไม้ติดมือแม่มาด้วย (พ่อเป็นคนแบก) หลังกลับไปเยือนบ้านเกิดเพียงปีละไม่เกินสามรอบ
กับข้าวของเราเช้าวันนี้ ควรจะเป็นอาหารตามอยาก อย่างน้ำพริกกะปิกับหน่อไม้ต้ม และอีกสักอย่างเช่นไส้อั่ว
แต่เพราะความเป็นจริงของเมื่อเย็นวานยังกินไม่หมด “ผัดเนื้อหน่อไม้ดอง” จึงเป็นอาหารทางเลือกกินกับข้าวเหนียว พลางกันไปก่อน ด้วยความเห็นชอบจากสมาชิกของครอบครัว
กับข้าวข้ามคืนยังไม่บูดและไม่เสียรส เพียงเอาไปอุ่นก็หอมหวนคืนกลับผ่านความร้อน ชวนให้กินกันอีกหน
และไม่ใช่เพียงผัดเนื้อหน่อไม้ดองผู้เดียวดาย ยังมีอีกนิดหน่อยกับเนื้อทอดของพ่อ ที่จัดการด้วยน้ำมือของตัวเอง
ความกรอบแข็งของเนื้อ ชวนนึกไปถึงการเล่นแร่แปรธาตุ “การเปลี่ยนเนื้อให้เป็นไม้”
เพราะเคี้ยวคำแสนยากลำบาก จึงเกิดเป็นคำถามคาใจ ที่ปนเปความห่วงใยอีกนิดหน่อย “ทำไมพ่อถึงทอดเนื้อจนแข็งคงทนได้ถึงขนาดนี้!?” ด้วยฟันที่เหลืออยู่ยาวนานมาเจ็ดสิบห้าปี จะยังขบเคี้ยวได้สบายดีอยู่อีกหรือ!? และโดยยังไม่ทันจะเอ่ยปากอยากรู้
คำถามก็สลายหายตัวไปภายในไม่กี่วินาที เมื่อข้าวเหนียวเนื้อทอดตกถึงท้อง

/ เทคนิค : F.8 1/2000s ISO400 / สถานที่ : ย่านสะพานเหลือง ถนนพระราม 4 กรุงเทพฯ
มื้ออาหารที่ไม่อยากปนเปื้อนความขัดเคือง จึงเลือกเป็นคนเลี้ยงง่ายตาม “ความพอใจของเขา ผ่านความเข้าใจของเรา” และอย่างที่รู้ “ความหิวที่แท้ มักไม่เรื่องมาก” ด้วยการเลี้ยงง่ายเป็นไปตามจริตที่ถูกดัดแปลงมา แต่เล็กแต่น้อย คนเกิดก่อนหลายรุ่นต่างคราวย้ำเตือนอยู่เป็นประจำ ผ่านวิธีหยิบตัวอย่าง ยกความยุ่งเหยิงของชีวิต หากจะยังเลือกง่ายไม่เป็น ให้พอเห็นเป็นที่ประจักษ์
จะว่าไป ตามประสาของคนเลี้ยงง่ายแบบใครบางคน เขาและเธอไม่ใช่คนไร้ความคิด หากแต่ถูกชักจูงโดยความยากลำบากอย่างจำเป็น จึงเลือกง่ายเสียก่อนเพื่อความอยู่รอด บนเส้นทางที่มากไปด้วยการเลือกช่องทางการตัดสินใจของเราและเขา จะยกย่องการเลือกง่ายที่ปราศจากความมักง่าย ใส่ใจบ่อยๆ กับความยุ่งยากที่จะตามมา และในบางที คนเลี้ยงง่ายหัวจะปวด เมื่อต้องเลือกในสิ่งที่ยาก
คนเลี้ยงง่ายยังเลือกยาก เราและเขาจะยังไม่รู้อะไรอยู่อีกกับชั้นเชิงนโยบายการเมือง “พี่มีแต่ให้” ความใจกว้าง ห่วงใยปากท้อง คงยังอุ่นให้หอมหวนอยู่เสมอ เพราะยุคสมัยของการอยู่ง่ายกินง่ายกลายเป็นของหายาก การเป็น “คนเลือกง่ายในวันนี้ อาจกลายเป็นผู้ประสบภัยในวันหน้า” ใครบางคนเคยบ่นไว้ ด้วยมนตร์การเมือง เลือกสิ่งไหน มักไม่ได้ในสิ่งนั้น จนมาวาระนี้ “คนเลี้ยงง่าย จำต้องเลือกในสิ่งยาก” สิ่งที่รู้จัก แต่ยังยากที่จะเข้าใจ กับการเลือกตั้งที่จวนแล้วจะมาถึง
ขอบคุณมากมายครับ
เนื้อหาที่ได้รับการโปรโมต
