เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต

ชายวัยคุณตา ทรงผอมสูง แต่งตัวดี กำลังยืนสูบบุหรี่อยู่หน้าร้านขายของจิปาถะราคาเดียว

ภาพชีวิตคุ้นชินในแบบนี้ ไม่มีอะไรน่าสนใจให้เอิกเกริกแก่ผู้อื่นใดที่สัญจรไปมา

เขายืนกอดอกด้วยแขนเพียงข้างเดียว ส่วนอีกข้างยังไม่ว่าง เพราะยังต้องประคองมือที่กำลังคีบบุหรี่จ่อรออยู่ใกล้ริมฝีปากในท่าเตรียมพร้อม

ปล่องปากพ่นควันขาวหม่น พุ่งลอยม้วนตัวเป็นเกลียว ไม่รู้ทิศ ก่อนจะจางหายเนียนตาไปกับอากาศปนเปื้อน

สิงห์อมควันวัยชราทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้น ก่อนที่จะเหยียบขยี้หมายให้หมดเชื้อไฟด้วยร้องเท้าหนังขัดเงา คงเพื่อเป็นการแสดงความรับผิดชอบต่อสังคม ก่อนจะหันหลังเดินกลับเข้าไปในร้านแต่ตามเดิม

และหน้าร้านเดียวกันนี้ มีอ่างบัวขนาดเขื่อง และถ้าจะต้องให้ตัดสิน คาดเดาเอาจากสิ่งที่ยังไม่รู้ชัด ในกระถางบัวน่าจะมีปลาตัวเล็กตัวน้อยแหวกว่าย ร่วมใช้ชีวิตอยู่ในน้ำขังนี้ด้วยเป็นแน่

และนอกจากปลาที่ไม่เห็นกับตาตัวเองแล้ว ตรงขอบอ่างบัวยังมีบางสิ่งที่เห็นได้ชัดโดยไม่ต้องสุ่มเดา นกกระจอกหลายตัวบินลงมาเกาะกลุ่มรุมกินน้ำอยู่ที่อ่างบัว ด้วยท่าทีที่เร็วจัด จนมองแทบไม่ทันเห็น

“นกธรรมดาแบบนี้พบเจอได้ทั่ว และมักจะถูกมองข้ามให้ไร้ตัวตนอยู่บ่อยครั้ง แม้ว่าพวกมันเพิ่งจะบินผ่านหน้าใครสักคนไป” และด้วยวาสนาไร้ซึ่งสีสัน จึงไม่ใคร่มีใครพบเห็นพวกมันเกาะคอนนอนหลับ เป็นนกกระจอกกระโดดเต้นแร้งเต้นกา อยู่ในกรงแกร่งสวยสง่าฉาบทาอยู่ด้วยความรัก จากที่ไหนสักแห่ง

จะว่าไป “ความไม่เป็นที่ต้องการ ให้อิสระกับพวกมันโดยแท้”

นกธรรมดาแบบนี้พบเจอได้ทั่ว และมักถูกมองข้ามให้ไร้ตัวตนอยู่บ่อยครั้ง แม้ว่าพวกมันเพิ่งจะบินผ่านหน้าใครสักคนไป และด้วยวาสนาไร้ซึ่งสีสัน จึงไม่ใคร่มีใครพบเห็นพวกมันเกาะคอนนอนหลับ เป็นนกกระจอกเต้นแร้งเต้นกา อยู่ในกรงแกร่งสวยสง่าฉาบทาอยู่ด้วยความเอ็นดู จากที่ไหนสักแห่ง จะว่าไป “ความไม่เป็นที่ต้องการ ให้อิสระกับพวกมันโดยแท้” / เทคนิค : F.5.6 1/500s ISO200 / สถานที่ : ย่านห้าแยกพลับพลาไชย กรุงเทพฯ

หลังอาหารเช้าและก่อนหน้าที่จะนั่งทำงานสักเล็กน้อย กิจวัตรจากแนวคิดใหม่ที่เพิ่งหาทำมาได้ไม่นานโข ก็ไม่เลวนักกับการต้มกาแฟขมๆ ให้ตัวเอง

อาจด้วยความบังเอิญของชีวิต อุปกรณ์ต้มกาแฟจากผู้อุปถัมภ์ที่ได้มาจนเกือบจะครบชุด ของฟรีมีในโลกหากจะถูกหยิบยื่นให้มาเพราะความรักและแรงเสน่หาอันบริสุทธิ์ การได้มาซึ่งเมล็ดกาแฟ 500 g จากผู้เป็นป้า และกับหม้อต้มกาแฟชนิดที่เรียกกันว่า MOKA POT ที่ได้จากชายวัยรุ่นที่ผมเรียกเขาว่าหลาน

และจะกินหรือจะดื่มกาแฟลงคอไม่ได้เด็ดขาด หากไม่มีแก้วกาแฟ แก้วเซรามิกสีขาวทำมือเป็นของขวัญปีใหม่จากพี่ที่เคารพนับถือเมื่อราวสองปี ก่อนหน้าการมาถึงของเมล็ดกาแฟคั่ว และหม้อต้มกาแฟตามมาเป็นลำดับท้ายสุด

“สิ่งของทั้งหลายเหล่านี้ มาจากต่างคน ต่างที่ ต่างเวลา ต่างไม่มีราคาที่ต้องจ่าย หากแต่มีคุณค่าให้จดจำ ไม่ต่างกัน”

เมื่อคิดให้ดี จึงรู้ว่าขาดอุปกรณ์อีกเพียงหนึ่งเดียว ก็จะครบชุดทำกาแฟอยู่มะรอมมะร่อ และอยากให้ลองทายกันดูสักที ในแบบไม่มีรางวัล!?

ถึงแม้ผมจะซื้อของสิ่งนี้มาแล้วจากตลาดออนไลน์ ด้วยอยากต้มกาแฟเอง เหมือนใครเขาเสียเต็มประดา ความใจร้อนนี้มาพร้อมกับความทะนงตน ด้วยไม่อยากง้อแล้ว กับครกหินของใครบางคน!!

ขอบคุณมากมายครับ



เนื้อหาที่ได้รับการโปรโมต

นอนหงายท้องมองเพดาน
หากไม่เลิกราซะก่อน…ปลาคงปีนต้นไม้ได้ | กวีกระวาด : ภูมิชัย ดำรงชัย
น้องโนรากับกีตาร์ไฟบิน | กวีกระวาด : ชิตะวา มุนินโท
ร็อคสตาร์ | เรื่องสั้น : พิณพิพัฒน ศรีทวี
มองการเมืองแคนาดาจากอีกฝั่งของมหาสมุทรแปซิฟิก
กระแสการเมืองขวาจัดจากฝรั่งเศสถึงอังกฤษ
ปมการศึกษา-ค่าครองชีพ ชนวนเหตุจุดประท้วงฝรั่งเศสครั้งใหญ่
GREEN เดียร์
โง่… ห่วย… เลวแต่ได้เป็นรัฐบาลอีก 2 ปี
ไอเดียร์กับทุนเทาในรัฐล้มเหลว
‘ไอเดียร์’ บนเส้นทางหนาม เคลียร์ปมหุ้นเว็บพนัน คัตเอาต์โยง ‘บิ๊กสีน้ำเงิน’
ศึกซักฟอก 18 รมต.ประดาบในทุกกระบวนท่าตั้งแต่จำนวนวันอภิปรายไปถึง ‘เนื้อหา’ เชือด