E-DUANG
ในวงการบันเทิง ไม่ว่าดารา ไม่ว่านักร้อง สามารถ”สร้าง”หรือวางแผนให้เกิดได้
ผ่านกลไก”การตลาด”
กระนั้น กลไกการตลาดก็มิได้ดำรงอยู่อย่างเลื่อนลอย ไร้รากฐาน
หากต้องขึ้นกับ”สาร”อันมีในตัวของ”สินค้า”
ไม่ว่าจะเป็นสินค้าในรูปของเครื่องอุปโภค บริโภค หรือในรูปของตัวบุคคล
แม้ว่า”สาร”นั้นจะสร้างหรือขุดขึ้นมาก็ตาม
กล่าวอย่างถึงที่สุดแล้วด้วยกลไก”การตลาด”ที่มีจึงสามารถสร้างตัวตนหรือคนขึ้นมาจนได้
ภายใต้กระบวนการที่เรียกว่า”สินค้า”
มีบทสรุปทางการตลาดมาอย่างยาวนานยิ่งในความสามารถสร้างทำสินค้าให้มีสถานะ
ทั้งที่เป็น”ผลผลิต” ทั้งที่เป็น”คน”
ในวงการบันเทิงจึงสามารถแจ้งเกิดดาราและนักร้องได้ภายในชั่วข้ามคืน
กระทั่ง มีบทสรุปต่อชีวิตของสินค้า”เพลงป๊อบ”
นักร้องบางคน วงดนตรีบางวง มีชีวิตอยู่ได้ในช่วงสั้นๆอาจพุ่งทะยานได้ใน 1 ปี
แต่ก็ต้องหายไปจากวงการอย่างรวดเร็ว
มีที่เป็นดาราต่อเนื่องกระทั่งขึ้นไปติดอันดับฮอล ออฟ เฟม ได้เพียงไม่กี่คน
ศิลปินเป็นเช่นนี้ นักการเมืองก็เป็นเช่นนี้
ในอดีต เคยมีนักการเมืองบางคนใช้เวลาเพียง 40 วันก็ทะยานไปอยู่ในตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
ด้วยรากฐานอันแข็งแกร่งของ”พรรคการเมือง”
เป็นความแข็งแกร่งเนื่องแต่ผลงานและความสำเร็จในอดีต และเป็นความแข็งแกร่งเนื่องจากการเคี่ยวกรำจากสถานการณ์
สถานการณ์จึงมีส่วนในการสร้างวีรบุรุษ วีรสตรี
หากคนๆนั้นเข้าไปโลดเต้นอยู่ในห้วงเวลาที่เหมาะสม ได้รับการหนุนเสริมอย่างเป็นระบบ มีการวางแผนการตลาด การเมืองไว้เป็นอย่างดี
แต่จะจีรังและยั่งยืนหรือไม่บทบาทเมื่อเป็น”นายกรัฐมนตรี”ของผู้นั้นจะดำรงอยู่อย่างไร
ทั้งหมดนี้ยืนยันบทบาทและความหมายของ”สถานการณ์”
สถานการณ์ในด้านหนึ่งมีส่วนสร้าง”คน”ให้เด่นดังอยู่ในแสงแห่งสปอตไลต์ แต่อีกด้านหนึ่งหากไม่สามารถปรับตัวได้สถานการณ์อีกนั่นแหละที่มีส่วนในการทุบทำลาย
ตัวของบุคคลอันเป็น”สาร”จึงมีส่วนอย่างสำคัญ
นับแต่การยุบสภาเมื่อเดือนธันวาคม 2568 กระทั่งมาถึงการเลือกตั้งในเดือนกุมภาพันธ์ 2569
สังคมอยู่ในห้วงเวลาแห่งการรณรงค์”หาเสียง”
ปรากฏตัวละครให้ได้พิจารณาจำนวนมากมายท่ามกลาง แสงสปอตไลต์ที่สาดฉาย
ในความหลากหลายนั้นสังคมก็กลั่นกรองเลือกสรร
ใครจะได้ชัยชนะ ใครจะประสบความสำเร็จ ใครจะพ่ายแพ้ ใครจะต้องกลายเป็นคนล้มเหลว
การเลือกของประชาชนจะเป็นคำตอบ
