E-DUANG
เอกสารอันปลิวว่อนอยู่ในพื้นที่”การข่าว”ในขณะนี้ล้วนเนื่องมาแต่ กรณี”โกงส.ว.”
เด่นชัดอย่างยิ่งว่าเป็นเอกสาร”ภายใน”ตีตรา”กกต.”
ไม่ว่าจะอยู่ในมือ พริษฐ์ วัชรสินธุ ไม่ว่าจะอยู่ในมือ ยิ่งชีพ อัชฌานนท์ ไม่ว่าจะอยู่ในมือ สมชัย ศรีสุทธิยางกูร
หรือแม้กระทั่งในมือของ วีระ สมความคิด
ยืนยันชัดถ้อยชัดคำว่า เป็นเอกสารของรองเลขาธิการซึ่งทำหน้าที่เป็น”เลขาธิการ”
เป็นเอกสารคณะที่ 26 เป็นเอกสารคณะที่ 36
ทั้งๆที่ กรมสอบสวนคดีพิเศษ(DSI)เพิ่งแจ้งความ ทั้งๆที่กกต.เพิ่งแจ้งความ
และลูกแหล่งตีนมือตระโกนเสียงดัง “2 ไอ”ไม่พ้นคุก
ถามว่า พริษฐ์ วัชรสินธุ กลัวหรือไม่ ถามว่า ยิ่งชีพ อัชฌานนท์ หวั่นไหวหรือไม่ ถามว่า สมชัย ศรีสุทธิยางกูร หัวหดหรือไม่
ตรงกันข้าม ทุกคนพร้อมเคลื่อนไหว ทุกคนพร้อมแถลง
จึงแทนที่กระทรวงยุติธรรมจะไปสกัดขัดขวาง จึงแทนที่กกต.จะไล่ตามจับ “พริษฐ์ ยิ่งชีพ สมชัย”
เพ่งมองเข้าไป”ภายใน”องค์กรของตน ไม่ดีกว่าหรือ
เป็นไปไม่ได้ที่ พริษฐ์ วัชรสินธุ จะเสกสรรขึ้น เป็นไปไม่ได้ที่ ยิ่งชีพ อัชฌานนท์ จะเนรมิต เป็นไปไม่ได้ที่ สมชัย ศรีสุทธิยางกูร จะเสกขึ้นมาได้เอง
หากไม่มี”คนใน” นำแต่ละ”เอกสาร”อันเป็นของกกต.และเป็นของกรมสอบสวนคดีพิเศษ(DSI)มาให้ รายละเอียดจะออกไปสู่”ภายนอก”ได้อย่างไร
รัฐมนตรีแน่ใจใน”อำนาจ”ของตนว่ายัง”มั่นคง”เพียงใด
บรรดากรรมการแห่งกกต.ยังมั่นใจว่าจะสามารถ”บริหาร”จัดการแต่ละโครงสร้างในความรับผิดชอบว่าไม่มีใครแตกแถวเอาใจออกต่างหาก
คำถามมิได้อยู่ที่ว่าคนมี”อำนาจ”ยังสามารถรักษาอำนาจในมือได้อย่างแข็งแกร่งเพียงใด ประการเดียว
หากที่สำคัญเป็นอย่างมากคือ ความเชื่อมั่นจาก”ภายใน”
ความมั่นใจอันเกิดขึ้นและได้มาจากชัยชนะของการได้มาซึ่งส.ว.เมื่อเดือนมิถุนายน 2567
ประสานกับชัยชนะในการเลือกตั้งเดือนกุมภาพันธ์ 2567
ประสานกับความมั่นใจในการจัดตั้งรัฐบาลภายใต้องค์ประกอบแห่งความร่วมมือระหว่าง 192 ของพรรคภูมิใจไทย และ 74 ของพรรคเพื่อไทย
ย่อมเกิดขึ้นบนฐานแห่งการเบียดแทรกเข้าไปมีบทบาทในการจัดขบวนของ”องค์กรอิสระ”
ไม่ว่าจะเป็น ป.ป.ช. ไม่ว่าจะเป็น กกต.
อำนาจในมือพรรคภูมิใจไทยมิได้ยิ่งหย่อนไปกว่าอำนาจในมือ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
การเกิดของ”ระบอบสีน้ำเงิน”ทัดเทียมกับ”ระบอบประยุทธ์”
แต่แล้วภาวะปั่นป่วนรวนเรจากภายในของกรมสอบสวนคดีพิเศษ และจากภายในของกกต.ก็กลายเป็นรอยตำหนิ แยกร้าวลึกซึ้งและกว้างขวางในทางการเมือง
เท่ากับบ่งชี้ได้”อำนาจ”แต่มิอาจ”ควบคุม”ปกครองได้
กรณีอันเนื่องแต่”โกงส.ว.”จึงเป็นภาพสะท้อนแห่งการบริหารจัดการในทางการเมืองอันมากด้วยความอ่อนไหว
ปะทุขึ้นในเวลาเพียง 4 เดือน
แม้จะเป็นกระดุมเม็ดแรกอันปรากฏในเดือนมิถุนายน 2567 แต่เมื่อถึงเดือนสิงหาคม 2569 ก็ถูกท้าทาย
คำตอบจะเห็นได้ชัดหลังวันที่ 14 กันยายนว่าจะเป็นเช่นใด
