E-DUANG
เหมือนกับประกายแห่งความหงุดหงิดจะเริ่มที่ปทุมธานี แต่ก็ลามลุกไปยังมหาสารคาม และทวีความร้อนแรง ต่อเนื่องอย่างยิ่งที่บางแสน ชลบุรี
ดำเนินไปดั่ง”ประกายไฟ”น้อยๆ”ไม้ลามทุ่ง”
เป็นประกายแห่งความสงสัย ไม่พอใจต่อการจัดการเลือกตั้งของกกต.ภายใต้งบประมาณมากกว่า 7 พันล้านบาท
โดยมีจุดตั้งต้นมาจาก”นักศึกษา”
ไม่ว่าจะเป็นที่ปทุมธานี ไม่ว่าจะเป็นที่มหาสารคาม ไม่ว่าจะเป็นที่บางแสน ชลบุรี
จากนั้น คบเพลิงก็เข้าไปอยู่ในมือ”ประชาชน”
ก่อเกิดการผนึกพลังประสานระหว่าง”นักเรียน นิสิต นักศึก”กับ”ประชาชน”เข้าด้วยกัน
กลิ่นแห่งการเคลื่อนไหวใน”อดีต”ก็ได้รับการพลิกฟื้น
ใช่ว่าการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 จะก่อให้เกิดความรู้สึกว่าเป็นการ”เลือกตั้งสกปรก”หนแรก
ตรงกันข้าม เคยเกิดขึ้นแล้วเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2500
เป็นยุค จอมพล ป.พิบูลสงคราม เป็นยุคที่การเลือกตั้งอยู่ในความรับผิดชอบของกระทรวงมหาดไทย
ในอุ้งมือแกร่ง พล.ต.อ.เผ่า ศรียานนท์
ซึ่งไม่เพียงจะดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เป็นอธิบดีกรมตำรวจ หากยังดำรงตำแหน่งเป็นเลขาธิการพรรคเสรีมนังคศิลา
ความสกปรกจึงเริ่มต้นจาก”อำนาจรัฐ”สกปรก
เป็นความร่วมมือระหว่างฝ่ายการเมือง กับตำรวจ กับฝ่ายปกครอง โดยมี”อันธพาล”ผู้กว้างขวางเป็นกลไกสำคัญ
ปะทุแห่งความไม่พอใจเกิดขึ้นที่สามย่าน ท่าพระจันทร์
การประท้วงของนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยธรรมกับนักศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อาจเป็นเรื่องของ”นิสิต นักศึกษา”อย่างเป็นด้านหลัก
ไม่เพียงแต่ยังไม่มีพลังจาก”นักเรียน” หากแม้กระทั่งการเข้าร่วมของ”ประชาชน”ก็ยังไม่หนักแน่นอย่างเพียงพอ
เมื่อเข้าสู่เหตุการณ์เดือนตุลาคม 2516 นั่นแหละจึงชัดเจน
เป็นความชัดเจนที่มีครูพานักเรียนอนุบาลเดินแถวเข้าสนามฟุตบอล ธรรมศาสตร์
เป็นความชัดเจนที่มีประชาชนจากหลากหลายวงการไม่เพียงแต่เข้าร่วม หากแต่ยังบริจาคเงินเป็นทุนสำหรับการเคลื่อนไหวเป็นจำนวนหลายสิบล้านบาท
เป้าหมายอยู่ที่ต่อต้าน”ทรราช” เป้าหมายอยู่ที่ความเรียกร้อง ต้องการ”ประชาธิปไตย”
นั่นคือ การประสานระหว่าง นักเรียน นักศึกษา ประชาชน
ที่ไม่ควรมองข้ามก็คือ จุดร่วมในการเคลื่อนไหวอันปะทุขึ้นอย่างต่อเนื่องมากมายหลายจังหวัด
สะท้อนความไม่พอใจต่อ”การเลือกตั้ง”
สะท้อนความรู้สึก”ร่วม”ต่อกระบวนการเลือกตั้งอันเป็นผลิตผลแห่งระบอบที่อยู่ภายใต้รัฐธรรมนูญ พ.ศ.2560 อันเป็นประดิษฐ์แห่งระบอบ”รัฐประหาร”
โดยมี”นักเรียน นักศึกษา” เป็นผู้ชูคบเพลิงแห่งความไม่พอใจและคบเพลิงนี้ก็ตกถึงมือของประชาชน
ยังไม่มีใครตอบได้ว่า ประกายไฟแห่งความไม่พอใจจากการ เลือกตั้งวันที่ 8 กุมภาพันธ์ จะจบลงอย่างไร
พรรคภูมิใจไทย พรรคกล้าธรรม ก็ตอบไม่ได้
