เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต
ด้วยสิ่งอันเป็นที่รัก หรืออาจเป็นสิ่งมักที่ชัง ใครหลายคนที่รวมผมอยู่ในนั้น จะยังประคับประคองบางสิ่งไว้ไม่ให้พรากจากไปด้วยเหตุผลตามใจตัว
แม้กระทั่งบุคลคลผู้เดียวดาย ย่อมยังมีตัวเองให้ต้องประคับประคอง แม้มันจะโดยลำพังก็ตามทน กับการเอาใจใส่รักษาไว้ให้คงอยู่
ใครคนนั้นและคนนี้ยังคงต้องการใช้ชีวิตอยู่ร่วมพร้อมหน้ากับการได้ประคับประคองหลายสิ่งไปให้นานเท่าที่จะทำได้ท่ามกลางความทุกข์ ที่ยังมีสุข
การประคับประคองอย่างคงทนอาจมีอยู่ได้ แต่กับสิ่งที่จะอยู่อย่างถาวรกลับไม่มีอยู่จริง เวลาจะนำพาสัจจะมากระซิบอยู่ที่ข้างหูในท้ายที่สุด
เรื่องเช่นนี้เราและเขารู้อยู่แก่ใจไปแล้วตั้งแต่ไก่โห่ของวันวาน
ถึงอย่างนั้นวิถีชนอันป็นธรรมดาย่อมไม่ยอม ไม่อนุญาตปล่อยใจให้นิ่งเฉย ด้วยใจที่ยังไม่ด้านชาและความดื้อรั้นอันเป็นแรงกำลังให้การประคับประคอง
หลายคนยื้อยุดฉุดกับเวลา เพื่อหวังดูแลรักษารอยยิ้มของตัวเองและคนอื่นๆ เท่าที่คนคนหนึ่งจะทำได้ในทุกวิถีทางกับสิ่งที่มีอยู่ และอาจเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ยังมีเหลือ
ในวันที่ตรงกับหวยออก ยามเย็นของวันที่ชวนให้สงสัย จนเกิดกลายเป็นคำถามขึ้นในใจ อารมณ์ไหนหนอ กับคนที่ซื้อกุหลาบสีแดงดอกใหญ่มาให้กัน
คำตอบที่ได้หลังจากที่ปล่อยคำถาม “ก็อยากซื้อให้เฉยๆ” มันเป็นคำอธิบายที่คลายความสงสัยได้เพียงเล็กน้อย
แต่ไม่เป็นไร เพราะคงมีบ้างกับเรื่องราวของคนคนหนึ่งบนโลกใบนี้ ที่อยากซื้อดอกไม้ให้ใครสักคนโดยไม่มากเรื่อง การให้ที่เกิดขึ้นจากเงื่อนไขของตัวเอง ซื้อเพราะอยากให้ ในเวลาที่ไม่ใช่วันเกิด ไม่ใช่วันคืนของ 14 กุมภาพันธ์ เพราะการได้ให้จะเกิดความรู้สึกดีๆ ความรู้สึกนึกคิดเช่นนี้ของใครบางคน ได้เปลี่ยนวันธรรมดาให้กลายเป็นวันพิเศษ มันคงเป็นช่วงเวลาของการอยากประคับประคองความรู้สึกดีๆ ผ่านดอกกุหลาบสีแดงสดลดราคา
และมันคือตัวแทนของการประคับประคองในวันที่ยังเจอหน้ากันได้
และเพื่อเป็นการประคับประคองน้ำใจผู้ให้ ดอกกุหลาบสองดอกแม้ยังดูสดในวันนี้ ย่อมจะเหี่ยวเฉาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ตามลำดับ ในฐานะผู้ได้รับที่ดี ควรที่จะประคับประคองดอกกุหลาบคู่นี้ให้สมกับเจตนารมณ์ของผู้ให้ น้ำสะอาดใส่น้ำตาลเพียงนิดพร้อมแล้วอยู่ในแจกันเพื่อการประคับประคองดอกกุหลาบที่กำลังรอคอยความเหี่ยวเฉา
ขั้นตอนต่อไปคือการประคับประคองความรู้สึก ด้วยการเตรียมใจ ในวันดอกกุหลาบโรยรา ศิโรราบให้กับความจริงของธรรมชาติ และเมื่อถึงเวลาจัดการกับความเป็นจริง แจกันหลังตู้เย็นหมดหน้าที่ประคับประคองดอกไม้ที่ผ่านพ้นไปตามกาล
ทว่า หัวใจของคนเดินดินยังมีพื้นที่เหลืออยู่อีกมากให้กับกุหลาบสีแดงสดสวยสองดอกนี้ให้ยังคงอยู่ต่อไป ไม่เหี่ยวให้เห็นจากที่ตรงนี้ และใช่ว่าจะอวดโอ่ หากจะบอกว่าที่แห่งนี้ยังมีสวนอันกว้างใหญ่ ให้ดอกไม้อีกมากหลายได้เบ่งบานสีสันของตัวเอง โดยไม่ยำเกรงอำนาจของเวลา ขอเพียงแค่ประคับประคองสิ่งสวยงามทั้งหลายเหล่านี้ไว้ ด้วยความทรงจำดีๆ ก็พอแล้ว
ขอบคุณมากมายครับ
