เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต

ในคืนนี้และราวอีกสักสองสามคืน บรรยากาศในบ้านจะมีแต่ความเงียบเหงา แต่จะยังไม่เปล่าเปลี่ยว เพราะยังมีผมคนเดียวที่ติดธุระ จึงต้องอยู่เฝ้าบ้านตามลำพังเป็นการชั่วคราว ปล่อยให้คนอื่นๆ เดินทางกลับต่างจังหวัด เยี่ยมเยือนพ่อแม่พี่น้องตามประสานานๆ ครั้ง

การมีคนอยู่น้อยทำให้พื้นที่รอบตัวดูกว้างขวาง จนรู้สึกถึงความวังเวง ความเงียบเชียบที่ไม่ค่อยคุ้นเคย ทำให้ตัวเองรู้สึกเล็กน้อยๆ ว่าเป็นเหมือนคนต่างถิ่นที่แม้จะอยู่ในบ้านของตัวเอง

ความว้าเหว่ชวนให้หวาดระแวง ผลข้างเคียงของการอยู่คนเดียวที่อาจเกิดมโนว่ามีสายตาของใครอื่นมาจับจ้องมองตาม

จินตนาการก็ดูเหมือนจะนิยมเรื่องราวแนวลึกลับถ้าบรรยากาศมันพาไป อาจถึงเวลาแล้วที่ผมควรลดดูหนังผีชวนหลอน เผื่อจะเจือจางความกลัวไปได้บ้าง และอาจเข้าใจความหวาดหวั่นที่มองไม่เห็นด้วยความกระจ่างในอีกมุมมอง แต่มันไม่ใช่เวลานี้ ในค่ำคืนที่นอนไม่หลับกระส่ายกระสับ กระทั่งนาฬิกาคืบคลานบอกเวลา จวนแล้วจะตีสอง

การบังคับขืนข่มตาหลับ ค่อนจะสร้างความตึงในอารมณ์ เมื่อมันไม่ง่วงก็คงต้องลืมตาโพลงเข้าไว้ เพื่อความสบายใจ ในค่ำคืนกับสายตาดูเหมือนจะหาแต่แนวผีสาง ได้เหลือบไปเห็นตุ๊กตาไม้ที่วางอยู่ระยะไม่ห่างตาและใกล้ไม่เกินเอื้อม กำลังจ้องมองมาทางผม

เมื่อตาสบตา สายตาจึงประสานเข้ากับความรู้สึกบางอย่าง ร่างกายผมไม่ขยับ ตุ๊กตาไม้ก็ไม่ขยับเช่นกัน เพราะถ้ามีการขยับเพียงนิด ผมจะวิ่งไปให้ไกล ผมแข็งใจไม่ละสายตา

จนเริ่มเห็นใบหน้าเปื้อนยิ้มที่ดูจะเป็นมิตรมากกว่าชวนให้หลอนจิต

จินตนาการก็ดูเหมือนจะนิยมเรื่องราวแนวลึกลับถ้าบรรยากาศมันพาไป อาจถึงเวลาแล้วที่ควรลดดูหนังผีชวนหลอน เผื่อจะเจือจางความกลัวไปได้บ้าง และอาจเข้าใจความหวาดหวั่นที่มองไม่เห็นด้วยความกระจ่างในอีกมุมมอง แต่มันไม่ใช่เวลานี้ ในค่ำคืนที่นอนไม่หลับกระส่ายกระสับ กระทั่งนาฬิกาคืบคลานบอกเวลา จวนแล้วจะตีสอง / เทคนิค : F 5.6 1/100s ISO5000 / สถานที่ : บ้านผู้เขียน

ผมพยายามคลายหวาดระแวง เอาละ ถึงคราวที่ต้องหยุดหลอกตัวเองสักประเดี๋ยว ไม่โยนความสะพรึงที่จำมาให้กับความไร้เดียงสาของตุ๊กตาไม้อย่างไม่สมควร

รอยยิ้มอันอ่อนโยนทำให้ความแข็งของไม้ไร้ความกระด้าง ผมรู้สึกว่าตัวเองกลับมาหายใจอีกครั้ง

งานฝีมือของความเป็นคนขัดเกลาความแข็งกระด้างของเหลี่ยมมุมความเป็นเศษซากไม้จนไม่เหลือให้เห็น

ตุ๊กตาไม้ไม่ใช่อดีตที่เคยเป็นอีกต่อไป ลายเส้นจากปลายพู่กันถูกตวัดวาดอย่างบรรจงด้วยวิถีอันเรียบง่าย

เชิงช่างกลึงกล่อม เหลาอารมณ์ให้คล้อยตามอย่างว่าง่าย โดดเด่นด้วยความเรียบง่าย ลวดลายบนตัวตุ๊กตาผ่านมือที่ชุ่มโชกประสบการณ์อันประณีต ท่อนไม้แข็งทื่อแลดูมีความรู้สึกได้อย่างน่าสนใจ บรรยากาศเปลี่ยนสถานการณ์ไปแล้วในตอนนี้

ผมละความฟุ้งซ่าน หันเหความสนใจ ลุ่มหลงอยู่กับความงามจากงานศิลปะจากฝีมือของใครบางคน มันเป็นการแทนที่ความรู้สึกด้วยสาระในแบบนี้

นอกจากจะลืมความกลัว ยังทำให้ประเทศชาติได้ประหยัดอยู่บ้างในท้ายที่สุด เพราะไม่จำเป็นอะไรนักหนาที่ต้องเปิดไฟนอน ไม่มีอะไรที่ต้องกลัว หากยังมีตุ๊กตาไม้วางอยู่ในระยะไม่ห่างตาและใกล้ไม่เกินเอื้อมอยู่เป็นเพื่อนกัน

ขอบคุณมากมายครับ



เนื้อหาที่ได้รับการโปรโมต

ทำไมเกษตรกรไทยถึงยังจน? MatiTalk ดร.นุ่น รัสรินทร์ สภาพัฒน์ ไทยขาดผู้นำ ขาดวิสัยทัศน์แก้การเกษตรเชิงโครงสร้างมายาวนาน
ธงทอง จันทรางศุ | ยกเลิกตำแหน่ง ‘บรรณารักษ์’ คิดให้ดี ก่อน ‘สายเกินไป’
เส้นทางความรัก 10 ปี ของ ‘ไมเคิล ศิรชัช’ สู่วันคุกเข่าขอ ‘กุ๊กไก่’ แต่งงาน
คำตอบของมาเคียเวลลี เรื่อง ‘ผู้ปกครองดีเพราะมีกุนซือเก่งใช่หรือไม่’
กก.หมู่บ้านรักษาศีล 5 ลงพื้นที่ “เกาะช้าง” ผู้ว่าตราด ย้ำ!! ศีล 5 ทำให้สังคมปกติสุข ประชาชน “สุขกาย สบายใจ”
จับตารัฐแก้เกมไฟใต้ ส่ง ‘ปูด้วง’ คุม ‘สมช.’ แต่ยังย้ำเปิดช่องเจรจา ดึงคนพื้นที่สานสันติ
เบื้องหลัง ‘มังกรทมิฬ’ เปิดหน้ากากตำรวจหุ้นลม ผู้อยู่หลังม่านผับจีนห้วยขวาง
ยุติธรรมชำรุด | เหยี่ยวถลาลม
สงครามอิหร่าน กับการอับจนทางเลือกของทรัมป์
สุดทางหนาม
เลขสิบสามหลัก | เรื่องสั้น : วัชรินทร์ จันทร์ชนะ
หนังสือ+ความจริง | กวีกระวาด : อรรถสิทธิ์ สมจารี