เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต
ไม่มีการให้สุ้มให้เสียงจากจิ้งจกก่อนจะออกจากบ้าน ความเงียบเชียบนี้ถือเป็นนิมิตหมายอันดี ธุระนานๆ ครั้งท่าจะมีชัยไปกว่าครึ่ง นึกแล้วก็ให้รู้สึกดี
หากแต่ไม่ทันก้าวจะออกไปไหนต่อไหน ก็มีเสียงดัง “แควก” ตรงเป้ากางเกง การเดินทางหยุดชะงักในท่าที่กำลังก้มตัวผูกเชือกรองเท้า กางเกงขายาวตัวโปรดตะเข็บแตกมองเห็นเป็นรูโบ๋ คงเพราะแรงตึงผิวขั้นสูงสุด จึงเกินขีดจำกัดความคงทนของเส้นด้าย
เมื่อตรองลองคำนวณดู จึงรู้ว่า มีกางเกงขายาวทั้งหมดสามตัว รอซักอยู่ในตะกร้าสองตัวมีกลิ่น จึงเหลือตัวเดียวกันนี้ที่เป้าแตก และกางเกงขาสั้นก็ตอบโจทย์ไม่ได้เสียด้วยในคราวนี้
ในวันที่โชคไม่ช่วย แต่อย่างน้อยก็นับว่ายังดวงดีในแบบน้ำขุ่นๆ เพราะการที่กางเกงเป้าแตกแต่เนิ่นๆ ยังไม่ทันจะผ่านพ้นก้าวข้ามประตูไปไกล ดีกว่าที่ต้องออกไปแล้วตกระกำลำบากใจในที่อื่นๆ เช่นนั้นแล้วชีวิตอันเรียบง่ายก็อาจจะยุ่งยากนักหนาในที่โล่งแจ้ง เรื่องราวชวนหัวอาจตกเป็นเป้าความขบขันของชาวประชา
ชำเลืองดูนาฬิกาแขวนอยู่เหนือประตู บอกให้รู้ว่า มันยังพอมีเวลาให้แก้ปัญหาก่อนจะถึงเวลานัด โดยประมาณความช้านานของปัญหานี้จะพบจุดจบในเวลาไม่เกินยี่สิบห้านาที
ความชำรุดนี้ซ่อมแซมได้ ด้วยมีสิ่งของสามัญประจำบ้านอย่างด้ายกับเข็ม และผมจะไหว้วานผู้หญิงที่กำลังนั่งจ้องโทรศัพท์ใช้นิ้วมือเขี่ยหน้าจอขึ้นลงไปมา หวังว่าเธอจะมีน้ำใจและคงมีฝีมือของการเย็บปักถักร้อยตามแบบแผนกุลสตรีอยู่บ้าง
เพื่อให้ช่วยเย็บกางเกงเป้าขาดให้กลับมาใช้งานได้แต่ตามเดิม
การขอความช่วยเหลือนี้ ได้รับการตอบรับแต่โดยดี แม้จะด้วยหางตา ในความรีบเร่งมักจะมาพร้อมกับความทุลักทุเลเสมอ หลายนาทีผ่านไป เรายังคงค้นหาเข็มกับด้ายไม่เจอ
ความยาวนานเริ่มสั่นคลอนความเชื่อ เวลาที่กำลังลดน้อยถอยลงกระชั้นให้บีบเพิ่มความขึงตึง ดูเหมือนเส้นดายการรอคอยของผมใกล้จะขาด ก่อนที่อารมณ์รุมๆ จะไต่ระดับจนหัวร้อน ในที่สุดเราก็ค้นพบสิ่งที่ตามหา
สายลมโชยอ่อนพัดปลายเส้นด้ายให้ขยับไหวอย่างไม่เป็นที่ต้องการ เราต้องการความแน่นิ่ง ความนิ่งสงบเท่านั้นที่จะสนด้ายเข้ารูเข็มแต่โดยง่าย
บางครั้งแม้จะจับต้นได้ แต่ชนปลายไม่ค่อยถูก เพราะสายลมและมือที่สั่น ปลายด้ายจึงไม่เข้าร่องตรงรูเข็มให้สักที เวลานัดหมายขยับใกล้เข้ามา ท่ามกลางความกดดัน การสนด้ายเข้ารูเข็มยกระดับความยาก ดูจะเป็นรองก็แต่การงมเข็มในมหาสมุทรก็คราวนี้นี่เอง
หลังจากปิดประตู ปิดหน้าต่าง อีกทั้งปิดพัดลม เพื่อกันลมไม่ให้มา จากนั้นก็พูดให้กำลังใจ ก่อนที่จะปิดปากตัวเองให้สนิท
ไม่กี่อึดใจ เมื่อปลายเส้นด้ายนิ่งสนิท มือไม่สั่น และกับแว่นสายตายาว ช่วยทำให้การสนด้ายเข้ารูเข็มประสบผลสำเร็จ กางเกงตัวโปรดถูกซ่อมเป้าจนแล้วเสร็จ พร้อมแล้วที่จะออกไปทำธุระตามนัดหมาย
ไม่มีเสียงจิ้งจกร้องทักที่หน้าประตู แน่แล้วว่าวันนี้จะราบรื่น
และก่อนที่จะก้าวเท้าออกจากบ้าน มีเสียงคนร้องทัก บอกตามหลังให้ต้องหยุดชะงักไปชั่วครู่ “กางเกงดำกับด้ายสีแดงคงไม่เป็นไรเนอะ!”
ขอบคุณมากมายครับ
