บทความพิเศษ | พล.ต.ต.ปวีณ พงศ์สิรินทร์
33 ปี ชีวิตสีกากี
พล.ต.ต.ปวีณ พงศ์สิรินทร์ (193)
เรื่องดี-ดี ที่ป่าตอง
ผมยังเดินหน้าหาที่พักให้ตำรวจป่าตองให้มีที่พักในพื้นที่เพิ่มเติมต่อไป เพราะหากผมไม่รีบดำเนินการ นับวันที่ดินจะยิ่งหายากหรือแทบจะหาไม่ได้เลย ตำรวจที่ย้ายมาใหม่จะยิ่งลำบาก ถ้าตำรวจทำงานได้ไม่เต็มที่ ประชาชนก็จะพลอยเดือดร้อน
ผมได้ปรึกษาพูดคุยกับ ด.ต.ธันยา ยอดศรี ทำหน้าที่จ่ากองโรงพักป่าตอง ซึ่งเป็นคนเก่าแก่อยู่มานานจนใกล้เกษียณอายุแล้ว และรู้จักผู้คนมากมายในป่าตอง แนะนำให้ผมไปพบท่านเจ้าอาวาสวัดสุวรรณคีรีวงก์ ว่าทางวัดมีที่ดินอยู่พอสมควร ที่ดินบางแห่งให้เอกชนเช่า และบางแห่งยังเป็นที่ดินว่างเป็นป่ารกร้าง ยังไม่ได้ทำประโยชน์อะไร โดยเฉพาะที่ดินบริเวณเชิงเขาที่อยู่ทางด้านขวาเมื่อขับรถลงมาจากเขาของเส้นทางไปอำเภอกะทู้
และก่อนจะไปเข้าพบท่านเจ้าอาวาส ด.ต.ธันยา จ่ากอง ได้เดินทางเข้าไปขออนุญาตและสอบถามท่านเจ้าอาวาสแล้ว ท่านอนุญาต ไม่ขัดข้องที่ผมจะไปพบเพื่อขอความช่วยเหลือจากทางวัดในเรื่องนี้ และในครั้งนั้น เจ้าหน้าที่ของฝ่ายเทศบาลตำบลป่าตองก็ต้องการพื้นที่เพื่อใช้เป็นศูนย์เลี้ยงเด็กเล็กของเทศบาล
ดังนั้น เมื่อท่านเจ้าอาวาสมีเวลาว่าง จึงนัดผมพร้อมกับจ่ากอง และเจ้าหน้าที่เทศบาลเดินทางไปยังวัดสุวรรณคีรีวงก์
ท่านเจ้าอาวาสมีจิตเมตตามาก และคำนึงถึงประโยชน์ของสาธารณะจริงๆ เมื่อทราบความประสงค์และความเดือดร้อน หากไม่ได้มีการจัดการจะเกิดปัญหา ท่านเจ้าอาวาสได้อนุญาตให้ใช้ที่ดินของทางวัด จำนวน 7 ไร่ โดยแบ่งเป็น 2 ส่วน ให้ตำรวจสร้างแฟลต จำนวน 5 ไร่ ที่เหลืออีก 2 ไร่ให้ใช้เป็นศูนย์เด็กเล็กของทางเทศบาล
แล้วผมกับทางเจ้าหน้าที่เทศบาล และ ด.ต.ธันยา จ่ากอง ก็ลงไปดูพื้นที่ ซึ่งที่ดินยังเป็นป่ารกร้างอยู่เชิงเขาไม่ใช่ที่ราบแต่เอียงลาดเล็กน้อย และห่างจากถนนสายหลักไม่กี่สิบเมตรเท่านั้น ที่ดินสวยงามมากสามารถมองเห็นมุมกว้างของทะเลและหาดป่าตอง
แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ยังมีขั้นตอนอีกหลายขั้นตอนที่จะต้องนำเข้าสู่การพิจารณาของคณะกรรมการของวัดให้ถูกต้องตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง และเมื่อท่านเจ้าอาวาสวัดสุวรรณคีรีวงก์มีดำริเห็นชอบในเบื้องต้น อุปสรรคข้างหน้าก็ลดลงไปมากมาย กระบวนการทั้งหลายเหล่านี้ต้องใช้เวลาและติดตามตลอด
ผมเสียดายที่ผมไม่สามารถสานต่อให้สำเร็จได้ เนื่องจากผมทำหน้าที่เป็นหัวหน้าโรงพักป่าตองได้เพียงแค่ 7 เดือนเศษผมก็ถูกย้ายไปเป็น ผกก.สภ.อ.เมืองภูเก็ต เสียก่อน
หลังจากนั้นก็ไม่มีใครดำเนินการต่อ หรือมีเหตุขัดข้องอย่างไร และผมทราบว่า ที่ดินแปลงดังกล่าวต่อมามีเอกชนได้เช่าไปประกอบกิจการทางธุรกิจ
ช่วงเวลาที่ผมไปทำงานที่ป่าตอง ผมไม่ต้องคร่ำเคร่งอ่านและตรวจสำนวนการสอบสวนเหมือนเมื่อครั้งยังเป็นรองผู้กำกับการฝ่ายสืบสวนสอบสวน สภ.อ.เมืองภูเก็ต ดังนั้น ยามค่ำคืนผมจึงสามารถเอาเวลาส่วนนี้ไปเดินตรวจทั่วพื้นที่ป่าตองจนตี 2 เกือบจะทุกคืน แทบจะไม่ทิ้งพื้นที่เลย
โดยมี ส.ต.อ.อุดม จิมา พลขับประจำรถ ผกก.สภ.อ.กะทู้ เดินตรวจกับผมตลอดเวลา ส.ต.อ.อุดมจะพาผมตรวจซอกแซกไปทั่วเกือบทุกตรอกซอกซอย
ทุกเช้าประมาณ 8 โมงเศษๆ ยกเว้นวันเสาร์วันอาทิตย์ ส.ต.อ.อุดมจะขับรถรับผมไปทำงาน อยู่ทั้งวันจน 5 โมงเย็น จึงเลิกงานกลับที่พัก บางวันผมจะไปวิ่งออกกำลังกายที่เขื่อนบางวาด ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านพัก
ตอนแรกผมวิ่งหายไปจากบริเวณสันเขื่อนแล้ววิ่งไปตามพื้นที่ของเขื่อน ระยะทางประมาณ 6 กิโลเมตรโดยไม่ได้บอกให้ ส.ต.อ.อุดมรู้ว่าผมวิ่งไปทางไหน จน ส.ต.อ.อุดมออกตามหาและสวนทางมาพบผมกำลังวิ่งอยู่ ส.ต.อ.อุดมบอกกับผมว่า ตกใจที่ผมหายไปและเกรงว่าผมอาจจะเป็นลมจึงออกตามหา เมื่อเห็นผมวิ่งได้เป็นปกติจึงคลายความห่วงกังวล
ระยะหลังๆ ผมจะออกไปวิ่งตามลำพังคนเดียวบ่อยและถี่ขึ้น บริเวณนั้นมีคนมาวิ่งออกกำลังกายน้อย บางวันมีผมวิ่งอยู่แค่คนเดียว ช่วงเวลาที่ได้ห่างไกลผู้คน ได้อยู่กับสภาพธรรมชาติที่เป็นป่าเขา อากาศที่สดชื่น เห็นระลอกคลื่นเล็กๆ พลิ้วไหวเหนือผิวน้ำในเขื่อนที่กว้างใหญ่ เกิดความสงบ สุขใจ ไม่วุ่นวาย
เป็นสถานที่ที่ทำให้ผมประทับใจภูเก็ตอีกแห่งหนึ่ง
ส.ต.อ.อุดมยังขับรถพาผมไปประชุมประจำเดือนทุกเดือนที่ตำรวจภูธรภาค 8 ซึ่งอยู่ที่ อ.พุนพิน จ.สุราษฎร์ธานี บางครั้งจะเปลี่ยนสถานที่ประชุมไปที่โรงแรมวังใต้ อ.เมือง จ.สุราษฎร์ธานี หรือย้ายสถานที่ประชุมแล้วแต่ความเหมาะสม
นอกจากนั้น หัวหน้าโรงพักยังต้องเข้าประชุมร่วมกับหัวหน้าส่วนราชการจังหวัดภูเก็ต โดยมีผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ตเป็นประธานการประชุมของทุกเดือน
ผบก.ภ.จว.ภูเก็ตจะใช้ห้องประชุมชั้น 4 ของ สภ.อ.เมืองภูเก็ตเป็นที่ประชุมประจำเดือนทุกเดือนเช่นกัน
นายอำเภอกะทู้มีการประชุมหัวหน้าส่วนราชการของอำเภอ และกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ผมก็เข้าร่วมประชุม ผมมีความสนิทสนมคุ้นเคยกับนายสุทิน อุทัยธำรงค์ นายอำเภอกะทู้ การทำงานราบรื่น ต่างสนับสนุนการทำงานซึ่งกันและกัน และด้วยอัธยาศัยของนายอำเภอสุทิน เป็นผู้ใหญ่ที่เยือกเย็น มีแต่มิตรไมตรี ผมกับนายอำเภอสุทินจึงไม่เคยมีความขัดแย้งในการทำงานด้วยกันเลย
ทุกๆ เดือนจะมีการประชุมภาคบังคับเช่นนี้
เมื่อไปประชุมมาแล้ว ผมจะต้องนำข้อสั่งการจากที่ประชุมต่างๆ มาสรุปและถ่ายทอดให้ตำรวจทั้งโรงพักได้ทราบอีกครั้ง
โดยโรงพักจะจัดประชุมเป็นประจำทุกเดือน ชี้แจงทุกเรื่องราวที่เกิดขึ้น มีทั้งเรื่องดีเมื่อได้รับคำชมเชย บางเดือนเกิดความบกพร่องในการปฏิบัติหน้าที่ก็จะถูกตำหนิจากที่ประชุม นอกจากนั้น ยังมีการมอบรางวัลตำรวจที่ทำหน้าที่ดีเด่นทุกเดือน
สถิติการเกิดอาชญากรรมและการร้องเรียนของประชาชนในพื้นที่เป็นตัวชี้วัดประสิทธิภาพของตำรวจโรงพักนั้นๆ
และยังมีการประชุมคณะกรรมการข้าราชการตำรวจ สภ.อ.กะทู้ หรือ กต.ตร.สภ.อ.กะทู้ ซึ่งมีภาคประชาชนได้รับการคัดเลือกให้มาเป็นคณะกรรมการร่วมกับนายตำรวจของโรงพัก
นอกจากนั้น ยังมีการประชุมเพิ่มเติมอีกหลายวาระ หากมีงานจรเข้ามา เช่น งานรับเสด็จ การถวายความปลอดภัย งานของรัฐบาลมีรัฐมนตรีเข้ามาในพื้นที่ หรือมีผู้บังคับบัญชาระดับผู้บัญชาการภาค หรือของสำนักงานตำรวจแห่งชาติเรียกประชุม
วันเวลาจึงหมดไปกับการประชุมมิใช่น้อยเลย
หลังจากที่ผมมาทำหน้าที่หัวหน้าโรงพักไม่นาน ผมก็ได้รับข่าวดีจาก พ.ต.อ.อนันต์ ศรีหิรัญ แจ้งให้ผมทราบว่า สำนักงานตำรวจแห่งชาติจะมอบเงินงบประมาณจำนวน 3 ล้านบาทให้แก่ สภ.อ.กะทู้ ที่ได้รับคัดเลือกเพื่อใช้พัฒนาปรับปรุงสถานที่และสภาพแวดล้อมในปีงบประมาณ พ.ศ.2544 โดย พ.ต.อ.อนันต์เป็นหนึ่งในคณะกรรมการคัดเลือกด้วย เนื่องจากเห็นความตั้งใจและความจริงจังของผม
ผมจึงรู้สึกดีใจและภูมิใจ แค่ผมทำหน้าที่เป็นหัวหน้าโรงพักไม่นาน เรื่องที่ดีก็เกิดขึ้นกับโรงพักหลายอย่าง
และต่อมา ฝ่ายออกแบบของกองบัญชาการส่งกำลังบำรุง สำนักงานตำรวจแห่งชาติ เดินทางมายัง สภ.อ.กะทู้ เพื่อวางแผนปรับปรุงต่อเติมโครงสร้างตัวอาคารและกำหนดพื้นที่ใช้สอยใหม่ทั้งหมดให้เหมาะกับสภาพการทำงานเพื่อให้สมกับเป็นเมืองท่องเที่ยวสำคัญ
แต่เป็นเพราะผมอยู่โรงพักป่าตองไม่นาน จึงไม่ทันเห็นการพัฒนาตามโครงการนี้
