ฟุ้งควันไฟ ในเสียงปืน ยืนสวดมนต์
อุทิศตน เพื่อชาติ ศาสนา
เสียงอ้อนวอนพระเจ้าเคล้าน้ำตา
แว่วดังมาไกลไกลใครได้ยิน
เสียงคำรามเบื้องบนพ้นขอบฟ้า
คำร่ำลายังแว่วหูคู่ผาหิน
ซากนกกาตายเกลื่อนเลือนลานดิน
ธรณินมีค่า กว่าผู้คน
เขตแดนสมมติมนุษย์กำหนด
ซากศิลาบังบดทุกแห่งหน
โบราณสถานสะท้านตัวตน
มืดมนหัวใจใครใครเหล่านั้น
เทวสถานการงานศีลธรรม
น้อมนำหัวใจมุ่งไปสวรรค์
เทพเจ้าสถิตอยู่นิจนิรันดร์
สองฝ่ายฆ่ากันสวรรค์ล่มจม
ยืนบนภูผาท้าทุกเสียงปืน
ค่ำคืนเหน็บหนาวปวดร้าวขื่นขม
ตระหนกในใจใคร่ครวญคำคม
มหาอำนาจระดมอาวุธสงคราม
