ถนนหนทาง เส้นทางชีวิต มนุษย์ลิขิต กำหนดเลี้ยวลดหลั่น
บุกป่าฝ่าดง พฤกษ์พงพะงัน ภูเขาดนดั้นสร้างสรรค์เส้นทาง
ทางใกล้ทางไกลยิ่งใหญ่เชื่อมโลก เชื่อมสุขทุกข์โศกเชื่อมความหมองหมาง
ในที่บางแห่งร่ำไห้ครวญคราง เกิดทำลายล้างเส้นทางก้าวไป
ถนนหนทางเหยียบย่างไปถึง สร้างความตราตรึงสว่างไสว
เมืองป่าเมืองดงเทือกเขาพงไพร เจริญก้าวไกลไปด้วยถนน
เคยทุกข์เคยทน ทุรนกันดาร ตัดถนนผ่านไปทุกแห่งหน
เจริญก้าวหน้าแปลกตาผู้คน ศิวิไลซ์เหลือล้นเพราะถนนหนทาง
พระสงฆ์ก้าวย่างไปบางพื้นที่ ธุดงค์วิถีสงบสว่าง
เดินริมถนนสงบก้าวย่าง ชีวิตเปราะบาง หลุดคว้างจากไป
ด้วยเหตุรถยนต์ แหกโค้งพุ่งชนมาจากหนไหน
ลมปากวิพากษ์มาเดินทำไม หัวจิตหัวใจอยู่ในปากคน
