เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต
ตรงเนินดินมีหญ้าเขียวครึ้มขึ้นปกคลุม ลึกลงใต้รากมีเรื่องราวของความเป็นคนอยู่ตรงนี้และตรงนั้น
ที่นี่เป็นฉากสุดท้ายในตอนจบ ทั่วทั้งบริเวณเป็นเหมือนดินแดนแห่งการรำลึก ไม่มีใครขุดคุ้ยคุยหาอนาคต จะมีก็แต่เอ่ยอ้างถึงอดีตอันยิ่งใหญ่ของใครบางคน และกับความเป็นไอ้ขี้แพ้ของใครอีกคน
ผลลัพธ์ของชีวิตตัวตนในแบบไหน ไม่ว่าจะทำกำไรมหาศาสหรือขาดทุนย่อยยับ สำหรับที่นี่แล้ว มันเป็นเพียงความทรงจำต่างรูปแบบ
สุสานถูกกำหนดโดยคนเป็น เพราะคุณค่าของชีวิตคงมีอยู่เสมอให้รู้สึก บนโลกที่มากด้วยจุดยืนหลายหลักแหล่ง หากแต่จะยังมีมุมมองความเชื่อไปในทิศทางที่เห็นเคียงกัน กับการเห็นความตายเป็นดั่งป้ายเตือนที่แฝงอยู่ในแผนที่การเดินทางของชีวิต ด้วยหวังย้ำเตือนใครต่อใครไม่ให้ต้องตายทั้งยังเป็น
หลายคนไม่ยอมจำนนต่อการสูญเสียคนที่รัก แม้จะพบเข้ากับประจักษ์พยานของความเป็นจริง แต่ถึงอย่างนั้นความรักและความผูกพันก็ไม่อาจถูกฝังกลบให้ลบเลือน สายใยนี้ย่อมจะหยั่งรากลึกลงในดินแดนภายในของเขาและเธอ
การมายังที่แห่งนี้ไม่ใช่การหาแนวทางอันสนุก ที่นี่อาจเป็นสถานที่ที่จะทำเราและเขาก้าวข้ามประตูมิติ มองเห็นอนาคตของตัวเองในวันที่มันยังมาไม่ถึง ท่ามกลางบรรยากาศที่ควรระงับ
และควรปล่อยให้ตัวเองถูกครอบงำอยู่กับความเงียบสงบเสียบ้าง
นอกจากแว่วเสียงนก ยังมีเสียงหัวเราะเฮฮาที่ดังกว่า ที่นี่พวกเด็กๆ พากันวิ่งเริงร่าอยู่ในสุสาน เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กๆ ตะโกนหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน พวกเด็กๆ นี้รู้จักที่นี่แต่ไม่ยึดถือในแบบผู้ใหญ่ พวกเขาใช้พื้นที่ของสุสานเป็นเหมือนกับสนามเด็กเล่น ซุกซนตามประสา ทำให้บรรยากาศโดยรอบกลับดูมีชีวิตชีวาตามไปด้วย
ความเป็นเด็กคงไม่มีสิ่งอื่นสำคัญไปกว่าการแสวงหาความบันเทิงเริงใจ และแม้จะมีสิ่งกวนใจอยู่บ้างกับการถูกไล่ตะเพิดจากผู้ใหญ่ให้ออกไปวิ่งเล่นเสียที่อื่น แต่ก็ดูจะไม่ได้เกิดผลข้างเคียงอะไรขึ้นมา อาจเพราะความซนของพวกเด็ก จึงไม่เอาความใดๆ มาใส่ใจ ขอให้ได้มาเที่ยวเล่นแถวนี้กับเพื่อนๆ ก็เป็นที่พอใจ ความเป็นสุสานทำให้พวกเด็กๆ รู้สึกหวาดหวั่นหรือเปล่า นอกจากพวกมาลากมาเล่น หรือเพราะพวกเด็กๆ อาจจะยังไม่โตพอที่จะทำให้นึกถึงความตาย และความหมายของชีวิต
เสียงหัวเราะของพวกเด็กๆ ในสุสานคงไม่ต่างอะไรกับสายลมและแสงแดด และกับทุกลมหายใจเข้าออกที่เหนื่อยหอบของพวกเขา มันอาจเต็มไปด้วยความสุขแบบเด็กๆ และจะเป็นไปได้เพียงใด หากลมหายใจสุดท้ายของชีวิตจะพัดพาตัวตนให้เติบโตไปเป็นส่วนหนึ่งของสายลมและแสงแดด
ขอบคุณมากมายครับ
