ดันดาดัน (3) เลี้ยงเด็กคนหนึ่งใช้ทั้งหมู่บ้าน
การ์ตูนที่รัก | นายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์
ภาคต่อไปของดันดาดันในเล่มสี่น่าจะเรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในเจแปนออนลี่มีแต่มังงะญี่ปุ่นที่เขียนเรื่องบ้าๆ ไม่เกรงใจคนอ่านขนาดนี้ได้
อย่างไรก็ตาม เสน่ห์ของมังงะขนาดยาวและซับซ้อนมักเป็นเรื่องของตรรกะ คือตรรกะที่นักเขียนเองเป็นผู้กำหนดสัจพจน์ให้ทีละเล็กทีละน้อยปูพรมมาตั้งแต่บทแรกๆ ก่อนที่จะมาขยำรวมกันและใช้ประโยชน์อย่างน่าทึ่งในตอนหลังๆ
เอ็นโจจิ จิน นักเรียนหนุ่มจากบ้านนอกเพื่อนสมัยวัยเด็กของอายาเสะ โมโมะ เขาปรากฏตัวที่บ้านคุณยายคนทรงเพื่อขออาศัยพักอยู่ด้วย เหตุเพราะคุณพ่อคุณแม่ป่วยหนัก อันที่จริงเขาเป็นเด็กชายคนหนึ่งที่เคยล้อเลียนโมโมะหลานคนทรงมาตลอด
ก่อนหน้านั้นหนังสือปูพื้นเรื่องเล็กๆ สองเรื่องที่นักอ่านอ่านแล้วเหมือนไม่เกี่ยวกัน แต่ก็อย่าแน่ใจจนเกินไปเพราะนี่คือเจแปนออนลี่

เรื่องแรกเป็นเรื่องหุ่นกายวิภาคชายวิ่งไปตามถนนอย่างรวดเร็วไม่มีเบรกเพื่อไปพบคนรักสาวซึ่งเป็นหุ่นกายวิภาครุ่นเก่ามีแค่ครึ่งตัวบนขาตั้งไม่มีขาและไม่มีเครื่องใน พลันที่รถชนหุ่นกายวิภาคชายเต็มแรงได้กระแทกร่างกายและเครื่องในเขากระจายเป็นชิ้นๆ เต็มถนน ก็เป็นโมโมะและโอคารุนเข้ามาช่วยเหลือให้รักสมหวัง จดเอาไว้ จะได้ใช้งานภายหลัง
เรื่องที่สองเมื่อเอเลียนนักชกโดเวอร์เดมอนซึ่งบัดนี้นายจ้างชั่วคราวของเขาจากดาวเซอร์โปตายหมดแล้ว เรื่องเอเลียนชิงป๋องแป๋งโอคารุนจึงถูกพักไว้ชั่วคราว คดีใหม่คือลูกชายของนักชกโดเวอร์เดมอนกำลังป่วยหนักขาดเลือดถึงตาย ในขณะที่ทุกคนอับจนปัญญาโมโมะสังเกตเห็นว่าเลือดของเอเลียนคือนมธรรมดาๆ ของโลกมนุษย์นั่นเอง เด็กน้อยเอเลียนจึงรอดตายและรักโมโมะเหมือนแม่ด้วยประการฉะนี้ ส่วนนักชกต่างดาวก็สวามิภักดิ์โมโมะนับแต่นั้น
จดเอาไว้ จะได้ใช้งานภายหลัง

คุณยายคนทรงพูดเสมอ “มันเป็นกัปปะ” โอคารุนผู้เชี่ยวชาญเอเลียนจึงว่า “กัปปะอาจจะเป็นเอเลียน”
เรื่องยุ่งยากใหม่คือคุณยายคนทรงส่งโมโมะและโอคารุนติดตามเอ็นโจจิ จิน หรือเรียกสั้นๆ ว่า จิจิ กลับบ้านนอกไปดูพ่อแม่ ตอนที่แล้วเป็นสองสาวรุมแย่งปีศาจโอคารุน ขึ้นตอนใหม่เป็นสองหนุ่มรุมแย่งสาวพลังจิตโมโมะ เรื่องกุ๊กกิ๊กขำขันตีคู่ขนานกับตำนานหนอนยักษ์ใต้ภูเขาไฟโอโรจิ เชื่อว่ามันคือสึจิโนโกะ รูปร่างหน้าตาเหมือนจระเข้มากกว่าหนอน
เมื่อไปถึงบ้านของจิจิวันแรก โมโมะขอตัวไปแช่ออนเซ็นสาธารณะ เธอเหมือนถูกรุมล้อมด้วยจระเข้ห้าตัวก็ไม่ปาน แต่ครั้นพวกมันโผล่ขึ้นเหนือน้ำร้อนในบ่อที่แท้เป็นมนุษย์ลุงจอมหื่นแห่งตระกูลเก่าแก่ห้าคนที่ทำหน้าที่หาเหยื่อสังเวยสึจิโนโกะเพื่อไม่ให้ภูเขาไฟระเบิด

ข้างโอคารุนและจิจิสำรวจบ้านพบรอยแตกบนกำแพงทะลุเข้าสู่โพรงใหญ่ใต้ดิน ยังไม่ทันที่จะสำรวจอะไรมากไปกว่านั้นสองหนุ่มก็ได้เผชิญมนุษย์ป้าห้าคนบุกเข้ามาในตัวบ้านทำตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของบ้านก็ไม่ปาน ที่แท้บ้านของจิจิเป็นบ้านเช่า
ในโพรงลึกใต้บ้านเป็นที่อยู่ของวิญญาณเด็กน้อยซึ่งมีประวัติถูกทารุณกรรมแต่เรื่องเป็นที่เปิดเผยภายหลังว่ามันเป็นวิญญาณแค้นที่ลุงห้าป้าห้าต้องส่งเครื่องสังเวยให้เพื่อป้องกันภูเขาไฟระเบิด เครื่องสังเวยนั้นคือเจ้าของบ้านที่ต้องฆ่าตัวตาย นั่นคือเรื่องที่เกิดกับพ่อแม่ของจิจิ เมื่อเจ้าของบ้านเช่าตายแล้วบ้านทั้งหลังจะจมธรณีหายไป แล้วลุงห้าป้าห้าค่อยปลูกบ้านหลังใหม่รอคนมาเช่าต่อไป
ภาพวาดจากมุมสูงเห็นบ้านหลายหลังจมธรณีถึงนรกเสมือนจะส่งข่าวว่าเลี้ยงเด็กคนหนึ่งเป็นเรื่องของคนทั้งหมู่บ้าน หากคนทั้งหมู่บ้านเพิกเฉยธรณีจะสูบทั้งหมดลงไปในวันหนึ่ง
โมโมะ โอคารุน และจิจิพบบ้านหลายสิบหลังซ้อนทับกันใต้ดินลึกถึงนรกก็ไม่ปานและที่ขดตัวล้อมบ้านทั้งหมดไว้กลับไม่ใช่สึจิโนโกะในตำนานอย่างที่ลุงห้าป้าห้าเข้าใจแต่เป็นไส้เดือนยักษ์สเปซนิวคอนซึ่งรูปร่างหน้าตาคล้ายหนอนมรณะมองโกเลียตามที่มีรายงานจากรัสเซีย ข้อแตกต่างคือสเปซนิวคอนมีลำตัวกลวงเหมือนลำไส้คนและมีความยาวถึงดาวอังคาร
นี่เรากำลังอ่านอะไรกันนี่

การฆ่าตัวตายในญี่ปุ่นเป็นปัญหาเสมอควรจะเป็นเรื่องจริงจังไม่ทำเป็นเล่น มังงะเรื่องนี้เขียนให้การฆ่าตัวตายเป็นเครื่องสังเวย พวกลุงห้าป้าห้าปัญญาน้อยนิดคิดว่าเป็นเพียงการสังเวยแก่หนอนใต้ดิน แต่ที่แท้นักบวชหนุ่มผู้มีวรยุทธ์คนหนึ่งเปิดเผยแก่โมโมะว่าเป็นการสังเวยต่อวิญญาณร้ายของเด็กที่ถูกละเมิดซึ่งร่างจริงของมันคือ เนตรปีศาจ ตัวสูง แขนขายาว ผมสี่เต่าทอง ลูกตาเป็นวงรีแนวตั้ง ตาดำใหญ่โตน่าขนลุก บัดนี้มันสิงสู่จิจิและเตรียมสังหารทุกคนที่บุกรุกเข้ามาใต้ดิน
เป็นเวลาเดียวกับที่หนอนยักษ์สเปซนิวคอนตื่นขึ้นอาละวาด แล้วภูเขาไฟโอโรจิก็พ่นลาวาพร้อมเปลวไฟขึ้นสู่ท้องฟ้า สถานการณ์ตึงเครียดสุดขีดความตายของคนทั้งเมืองเลี่ยงไม่ได้แล้ว
การละเมิดเด็กเป็นความเสียหายระดับสูงเหมือนภูเขาไฟระเบิดขึ้นท้องฟ้าและแผ่ไพศาลเหมือนลาวาไหลท่วมเมือง เด็กที่ถูกละเมิดหากมิได้รับการดูแลรักษาและปรับสภาพตามกระบวนการ ความเสียหายที่เกิดขึ้นสามารถทำลายทั้งครอบครัว ทั้งเมือง และทั้งประเทศ

เนตรปีศาจยึดร่างจิจิฝีมือร้ายกาจซัดโอคารุน แมวกวักยายแก่เทอร์โบ รวมทั้งนักบวชหนุ่มซึ่งที่แท้เป็นศิษย์คุณยายคนทรงกระเด็นไป การต่อสู้แสนชุลมุนกินเนื้อที่หลายหน้านักอ่านอ่านจนเหนื่อยหอบ ข้างโมโมะต้องต่อสู้กับลุงห้าป้าห้าและหนอนยักษ์ แต่สายไปเสียแล้ว บัดนี้ลาวาแดงร้อนดั่งไฟแค้นจากภูเขาไฟกำลังไหลล้นจะท่วมเมือง
หุ่นกายวิภาคนักวิ่งออกวิ่ง เป็นไปตามคำกล่าวที่ว่าจะไม่มีใครปลอดภัยหากทุกคนไม่ปลอดภัย

มนุษย์กัปปะพร้อมลูกชายวัยน่ารักขับยานต่างดาวร่อนลงมา เป็นไปตามคำกล่าวที่ว่าเด็กคนหนึ่งจำเป็นต้องให้ทั้งหมู่บ้านช่วยกันเลี้ยง
รถดับเพลิงมากันเต็มแต่น้ำน้อยเกินกว่าจะดับไฟทั้งเมืองได้ โอตาคุโอคารุนผู้รอบรู้แนะนำให้โมโมะฉีดน้ำลงดิน “หลังฝนตกไส้เดือนจะหายใจไม่ออกจึงขึ้นมาที่ผิวดิน” โปรดติดตามโมโมะสาวพลังจิตใช้หนอนยักษ์ดับสายธารลาวากับภูเขาไฟ มีแต่ญี่ปุ่นเท่านั้นที่ทำ (ไป) ได้
ข้างเนตรปีศาจในร่างจิจิเรียกได้ว่าไร้เทียมทานทีเดียว หรือว่าเด็กถูกละเมิดจะไร้ทางเยียวยาจนต้องสังหารทิ้งเท่านั้น ไม่จริง อย่าพลาดตอนจบของเล่มหก
