เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต
“แม้เพียงลำพัง คงยังไม่ว่างเว้นจากลาความคิดคำนึง”
เรื่องเล่าข้องอยู่กับความ “ไม่ว่างเว้น” มันยาวนานไกลเกินกว่าใครต่อใครจะจินตนาการถึงการมีอยู่ของจุดเริ่มต้น หลายสิ่งอย่างไม่ได้เป็นมาเป็นไปโดยเดียวดาย สิ่งนี้สิ่งนั้นคงอยู่ร่วมกัน ไม่ว่างเว้นจากความสัมพันธ์กันอยู่อย่างลึกซึ้งและตื้นเขิน ตามเรื่องตามราวของเหตุปัจจัย
สิ่งหนึ่งกับอีกหลายสิ่ง จะยังคงเป็นอย่างนี้และอย่างนั้นเสมอ จะมีสิ่งใดในแบบไหน ที่จะอยู่อย่างไม่ข้องเกี่ยวกับสิ่งอื่น แม้เพียงสักประเดี๋ยวเดียวของห้วงเวลา ชีวิตชีวาของต้นไม้ใบหญ้าตามธรรมชาติ ไม่ว่างเว้นจากการมีอยู่ของแมลง แมง และแม้หากจะหยั่งรากลึกลงดิน ก็ไม่ว่างเว้นไปได้จากไส้เดือนน้อยใหญ่
ยากเสมอที่จะหลบหลีกให้เว้นว่างเสียจากสายลม แสงแดด ฝนแท้และฝนทำเทียม ยถากรรมตามธรรมชาติเช่นนี้ เป็นไปแบบพึ่งพาอาศัยซึ่งกัน และ/หรือจะทำลายล้างกันบ้างก็ย่อมได้ ในนามของศัตรูพืช รูปแบบชีวิตกฎไม่บังคับของความเป็นพืช ไม่ว่างเว้นว่าง ณ ที่ใดๆ เป็นพิเศษ จะเป็นป่าใหญ่หรือสวนหย่อมย่อมๆ หรือแม้กระทั่งต้นไม้ในกระถางของใครบางคน
ประมาณกาลทุกยุคหลากสมัย หากลองมองตามน้ำไป ไม่ว่าจะมหาสมุทรหรือลำคลองแถวบ้าน ในน้ำนั้นมี “ปลาใหญ่ย่อมไม่ว่างเว้นกินปลาเล็ก” คนหาปลาย่อมไม่ว่างเว้นหมายได้ปลา จะปลาตัวเล็กหรือปลาตัวใหญ่ ล้วนไม่ว่างเว้นตกเป็นเหยื่อเข้าให้สักวัน เหยื่อเปียกแบบสัตว์น้ำ พอรับรู้ทำใจให้ชีวิต หากแต่ชีวิตบนทางบกของใครบางคน ที่อาจกำลังตกเป็นเหยื่ออยู่ในขณะนี้ เขาและเธอกำลังตายทั้งยังเป็น ซ้ำซากอยู่ทุกวันคืน “การพนัน” สิ่งนี้ไม่ใช่ความหวัง แต่คือวังวนที่จะยังเวียนวนไปเรื่อยๆ
ไม่เว้นว่างให้ใครได้รื่นรมย์ใจไปได้นาน (ไม่เชื่อคอยดู!!)
“เราและเขาล้วนอยู่ร่วม ไม่ว่างเว้นไปจากคนเห็นด้วยและเห็นต่าง” สังคมคนย่อมมีเหตุผลมากกว่าหนึ่ง เรื่องไม่เป็นเรื่องจึงมีเรื่องขึ้นมาจนได้ เนื้อหาและสาระอาจอยู่ในรูปแบบนิทาน หรือนวนิยายชวนฝัน และอื่นๆ เพราะชีวิตมันความมากเรื่องปะปนด้วยเสมอ แม้จะเป็นคนมักน้อยก็ตามที เช่นนี้แล้วคงทำอะไรยากๆ มากไม่ได้ ขอเพียงแค่ “ไม่ว่างเว้นไปเสียจากคำที่ว่า ไม่เป็นไร”
เหนื่อยล้าไม่ว่างเว้นมาหลายมื้อ สภาพเหนื่อยน้อยเหนื่อยมาก อาจไม่ได้ขึ้นอยู่กับน้ำหนักตัว แต่ขึ้นตรงที่กำลังของใจ พร้อมแค่ไหนที่จะแบกรับน้ำหนักของปัญหาได้เท่าไร ใครหลายคนมากเรื่องแต่อาจไม่มีเรื่องให้ได้หนัก แต่กับใครบางคนมีเรื่องน้อยแต่อาจหนักหนาสาหัสกับความน้อยเรื่อง อาจด้วยภาระและหน้าที่ หรือหาเรื่องให้ตัว “ความวิตกจึงไม่ว่างเว้นให้สบายใจ”
จะอยู่ตรงนี้ อยู่ตรงนั้น หรือตรงไหน ด้วยไม่ว่างเว้นจากสุขผสมทุกข์ ช่วยตัวเองได้บ้างไม่ได้บ้าง แม้จะอยากช่วยใครอื่น ความแน่นหนาคาใจจะดีได้ ด้วยไม่ให้ใครยืนโดดเดี่ยวตามลำพัง เพียงแค่ส่งใจที่ให้กันบ้างตามกำลัง ในแบบไม่ว่างเว้นวัน
คำบรรยาย :
จะอยู่ตรงนี้ อยู่ตรงนั้น หรือตรงไหน ด้วยไม่ว่างเว้นจากสุขผสมทุกข์ ช่วยตัวเองได้บ้าง ไม่ได้บ้าง แม้จะอยากช่วยใครอื่น ความหนักหนาคาใจจะดีได้ด้วยไม่ให้ใครยืนโดดเดี่ยวตามลำพัง เพียงแค่ส่งใจตามกำลัง ให้กันบ้าง ในแบบไม่ว่างเว้นวัน / เทคนิค : F.4.5 1/60s ISO400 / สถานที่ : สวนสมเด็จย่า กรุงเทพฯ
