เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต
“จนกว่า” ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงการมีอยู่ไม่เท่ากันของตัวเลขทางการเงิน
และไม่ใช่วาระของการกล่าวอ้าง อวดโอ่ความจนไม่น้อยให้ได้เป็นที่ประจักษ์แก่ชาวบ้านชาวช่อง ด้วยว่าใครกันจะภูมิใจในความจนกว่าของตนได้ลงคอ
แต่หากจะลองคิดให้ลึกลงไป ก็ย่อมมีคนจนที่ไม่จนใจ เช่น ตำนานคนจนผู้ยิ่งใหญ่ คนกลุ่มน้อยในแบบนี้ ยังคงนิยมเสมอกับไลฟ์สไตล์ที่ถือเอาความสุจริตเป็นสรณะ ท่ามกลางกระแสความเป็นอยู่อันเร่งเร้า และยวนเย้าสุ่มเสี่ยงเสียนิสัย
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีอีกกับมนุษย์ผู้หาแนวออกนอกลู่ ให้ได้มาซึ่งหนทางของความมีมั่ง ด้วยหวังมั่งมีอุดมทรัพย์ เงินทองกองพะเนิน แม้จะหามาได้จากช่องทางอันผิดเพี้ยน ก็ยังหาทำ และ “จนกว่าความถูกต้องจะมาเยือน” ในท้ายที่สุดเมื่อความสนุกสมควรแก่เวลา
“จนกว่าน้ำเน่าของชีวิตจะสะท้อนเงาจันทร์” สาระในแบบนี้คงไม่ใช่เวลามาเชยชมความจนยาก แลดูจะไม่สมกับสมัย แต่ด้วยไม่ถนัดนักในกาลปัจจุบัน กับความเป็นผู้เชี่ยวชาญแนะแนวยกฐานะทางการเงินให้กับคนผู้สนใจ เลิกจนกันเสียที เรื่องเงินๆ ทองๆ จึงใคร่ขอปิดตาข้างหนึ่งเอาไว้แต่เพียงเท่านี้ แล้วเบิกตาที่เหลือไว้ มองหาความหมายอื่นอีกของคำว่า “จนกว่า” กันดูสักวาระ
เมื่อความอยากในใจชำเลืองมองตามความคิด เทียบดูสิ่งอื่นใดมีอะไรบ้างที่อาจบอกตัวเองหรือใครอื่นได้บ้างเผื่อบางคน เข้าใจได้กับคำว่า “จนกว่า” ในเชิงชั้นของการสังเกตเผื่อได้เห็น เรื่องแบบนี้และแบบนั้น ที่อาจจะเปลี่ยนไปอีกเป็นแบบใดในท้ายที่สุด
ตามเงื่อนไขของเวลากับคำว่า “จนกว่า”
“จนกว่าจะได้รู้จักกับบททดสอบ ที่แฝงมาด้วยกับสิ่งล่อตา ลวงใจ เรื่องราวบรรดามี จะยังคงเกิดขึ้น มีอยู่ และเปลี่ยนแปลงไปเป็นระยะ บททดสอบที่อาจทำให้เราและเขา ได้เห็นความผิดชอบชั่วดีที่มีอยู่ของตัวเอง เราและเขาอาจปรับแก้ความรู้สึกดีให้เพิ่มมากขึ้น หรือถดถอยความดีงามเพียงเพื่อเอาตัวรอด เราและเขาอาจจะยังไม่รู้ถึงสิ่งหนึ่งสิ่งใด และในวันหนึ่งนั้นนั่นเอง เราและเขาอาจจะได้รู้ถึงการมีอยู่ของใครอีกคนในตัวตน เรื่องแบบนี้จะรู้ได้ก็ “จนกว่าบททดสอบจะมาถึง”
จะร่มคันนี้หรือร่มคันไหน เมื่อว่างแล้วจากการถูกใช้ มักจะถูกวางหรือแขวนฝากไว้กับเวลาเมื่อเปล่าประโยชน์ นานเพียงใดไม่อาจรู้ และคง “จนกว่าฝนจะตกฉ่ำหรือจนกว่าแดดจะแรงจ้า” เมื่อไรเมื่อนั้น ใครสักคนเห็นความสำคัญของการมีอยู่ของร่มว่างงาน การมีร่มไว้กับตัวมันเป็นการไปดีมาดี ท่ามกลางสภาพอากาศเอาดีได้ไม่แน่นอน กางร่มคราวใดที่ไหน ฝนตกใส่ย่อมไม่เปียก ผิวไร้ดำคล้ำเมื่อแดดแรง
จนกว่าไก่จะออกจากไข่ คุ้ยเขี่ยดิน จนกว่าดักแด้จะกลายเป็นผีเสื้อโบยบินไป จนกว่าดอกไม้จะผลิบาน และ “จนกว่าใครเขาคือฉันเอง”
ขอบคุณมากมายครับ
