| ประจำวันที่ 17-23 ต.ค. 2568
“หวัง” (1)
มหกรรมหนังสือระดับชาติ
ประสิทธิ์ประสาทปัญญาเฉลียว
สว่างแสงวรรณกรรมเปรื่อง – ปราดเปรียว
เด็ดเดี่ยวนำทางประชาชาติรุ่งเรือง
หนุนเนื่องบ้านเมืองสู่โลก …อารยประเทศฯ
สงกรานต์ บ้านป่าอักษร
ภาพคน “หนาตา”
ไปร่วมงานหนังสือในหลายๆ ครั้ง
รวมถึงครั้งนี้
เป็นภาพ “บวก”
บวกอย่างที่ “สงกรานต์ บ้านป่าอักษร” แลเห็น
นั่นคือวัฒนธรรมการอ่าน ยังไม่ “สิ้นลม”
มีความหวัง
หวังให้ “สว่างแสงวรรณกรรมเปรื่อง – ปราดเปรียว” ต่อไป
หวัง (2)
เตี้ยประท้วง
1. “อย่ายุ่งได้ไหม ไอ้พวกกินบ้านกินเมือง
ไอ้พวกมือสกปรก คอร์รัปชั่น ฉ้อราษฎร์บังหลวง
ไอ้พวกนักการเมืองขี้ฉ้อ
ไอ้พวกข้าราชการขี้โกง
ไอ้พวกยุติธรรมไร้เดียงสา
ขืนจับมือกับพวกเอ็ง สบู่เป็นโหล ผงซักฟอกเป็นกล่อง ก็คงจะล้างสิ่งโสโครก จากมือเอ็งไม่หมดแน่ๆ
ปัดธ่อ…. บอกไม่ฟัง ยังยื่นมือดำๆ มาหาเสียงอีก
ไปจับมือกับพวกมึง ด้วยกันโน่น
2.
“แฮ่ะ…แฮ่ะ… ผมชื่อเตี้ยฮับ
เป็นลูกน้องของอีตา ปิยพงศ์
แกไปเจอผม เข้าตอนเป็นลูกหมา ยังไม่อดนม
เดินเร่ร่อนพเนจร ที่แถวๆ หน้าโรงเรียนสตรีวิทยา วงเวียนอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย
เลยอุ้มผมมาเลี้ยงที่บ้านตลอดมา
ใจเย็นกันนะฮับ
บ้านเมืองจะวุ่นวายอย่างไร ก็คงจะวุ่นวายกันต่อไป
เพราะมันวุ่นวายกันมาไม่รู้กี่สิบปีแล้ว ตั้งแต่ 24 มิถุนายน 2475
เพราะบ้านเมืองเราได้คนไม่ดีมาปกครองดูแลประเทศชาติ และประชาชน
เหมือนเหล่าปลวกทั้งหลายที่แทะกินบ้านเรือน
แต่เอาเถอะ ธรรมชาติยังยุติธรรมอยู่เสมอ แล้ววันหนึ่ง พวกมันก็คงจะแก่ตายไปเอง
และหวังว่าผู้คนรุ่นใหม่ที่ดีๆ ก็คงจะขึ้นมาทดแทนกันบ้างนะ
ส่วนไอ้พวกปลวกรุ่นเก่า ก็คงได้เกิดเป็นคนชาตินี้เป็นชาติสุดท้าย
ก่อนจะไปเสวยกรรมที่อเวจี ชนิดไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดกันอีก
สวัสดีฮับ
เตี้ย
ดารานําแสดง…. เตี้ยศิษย์ปิยพงศ์
ตากล้อง…อีตา ปิยพงศ์ (เมืองหละปูน) เจ้าเก่า
ปิยพงศ์
1) ความหวัง
ที่ไม่ให้ เหล่าบรรดา “ไอ้” ทั้งหลาย
เข้ามายุ่งเกี่ยว “พวกเฮา” นั้น
ถ้าจะยาก–ทำใจไว้หน่อยนะ “เตี้ย”
2) ถือเป็นความหวัง “ร่วมกัน” ว่า
“ไอ้พวกปลวกรุ่นเก่า” จะหมดไปเสียที
ปล่อยให้ “ผู้คนรุ่นใหม่ที่ดีๆ” เข้ามามีบทบาท
แต่ก็เหมือนข้อ 1 นั่นแหละ
ทำใจไว้หน่อยนะ “เตี้ย”
“หวัง” (3)
หวัง ชิ่งโจว (Qingzhou Wang) ประธานบริษัทเคมีภัณฑ์ และเฉิน อีอี (Yiyi Chen) ผู้จัดการฝ่ายการตลาดของบริษัท คบคิดนำเข้าสารตั้งต้นเฟนทานิลจำนวนมากจากประเทศจีนเข้าสู่สหรัฐฯ โดยแลกเปลี่ยนกับการชำระเงินด้วยสกุลเงินดิจิทัล
เจย์ เคลย์ตัน อัยการสหรัฐฯ ประจำเขตนิวยอร์กใต้ และเทอร์แรนซ์ ซี. โคล ผู้อำนวยการสำนักงานปราบปรามยาเสพติดสหรัฐฯ (“DEA”) ประกาศว่า หวัง ชิ่งโจว หรือที่รู้จักในชื่อ “Bruce” และเฉิน อีอี หรือที่รู้จักในชื่อ “Chiron” ถูกตัดสินจำคุก 25 ปี และ 15 ปี ตามลำดับ
ในข้อหานำเข้าสารตั้งต้นเฟนทานิลและข้อหาฟอกเงิน
หวังและเฉิน ซึ่งมีสัญชาติจีนทั้งคู่ ถูกตัดสินว่ามีความผิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2568 หลังคณะลูกขุนพิจารณาคดีเป็นเวลา 2 สัปดาห์ต่อหน้าผู้พิพากษาระดับเขตของสหรัฐฯ พอล จี. การ์เดฟ ซึ่งเป็นผู้กำหนดโทษดังกล่าว
นอกจากนี้ หวังซึ่งมีความผิดในข้อหานำเข้าสารตั้งต้นเมทแอมเฟตามีนอีกหนึ่งกระทง ถูกตัดสินโทษใน 18 กันยายน 2568 ส่วนเฉินถูกตัดสินโทษไปแล้วเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2568
นายเคลย์ตันชื่นชมการดำเนินงานอันยอดเยี่ยมของหน่วยสืบสวนทวิภาคีของฝ่ายปฏิบัติการพิเศษของ DEA
นายเคลย์ตันยังขอบคุณสำนักงาน DEA ประจำกรุงเทพฯ, สำนักงาน DEA ประจำกรุงเวลลิงตัน, สำนักงาน DEA ประจำกรุงปักกิ่ง, สำนักงาน DEA ประจำเขตโฮโนลูลู, หน่วยปฏิบัติการกองกำลังเฉพาะกิจปราบปรามยาเสพติดและองค์กรอาชญากรรม สำนักงาน DEA นิวยอร์ก, สำนักงาน DEA ประจำเขตริเวอร์ไซด์, ห้องปฏิบัติการทดสอบพิเศษของ DEA, ห้องปฏิบัติการ DEA ประจำภาคตะวันตกเฉียงใต้
ขอบคุณ สำนักงานกิจการระหว่างประเทศของแผนกอาชญากรรม กระทรวงยุติธรรม, กองบัญชาการตำรวจปราบปรามยาเสพติด สำนักงานตำรวจแห่งชาติไทย, กองบัญชาการตำรวจปราบปรามยาเสพติดฟิจิ, สำนักงานอัยการสูงสุดของฟิจิ และสำนักงานอัยการสหรัฐฯ ประจำเขตฮาวาย สำหรับความช่วยเหลือในคดีนี้
ฝ่ายสื่อมวลชนและวัฒนธรรม
สถานเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกา
ประจำประเทศไทย
หวัง นี้ไม่ใช่ “ความหวัง” อย่าง 2 เรื่องแรก
แต่เป็นเรื่องของ 2 คนจีน
“หวัง” และ “เฉิน”
ที่ “มะกัน” ตีปี๊ป
ตีปี๊ป ถึงความร่วมมือของหลายฝ่าย รวมถึง “ไทย” ด้วย
ในการปราบปรามยาเสพติด “ข้ามชาติ”
ยิ่งเป็นเรื่องที่เกี่ยวพันถึง “จีน” ด้วย
มะกัน ยิ่งต้องตีปี๊บดังๆ ให้คนอื่นได้ยิน
สำหรับคนไทย (บางฝ่าย) ที่เคือง “จีน” ฐานเอียงๆ ไปทางเขมร
อ่านเรื่องนี้แล้ว คงพึงใจบ้างกระมัง?
