สมมุติ

เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต

ในมุมมืดของห้องนั่งเล่น สมมุติตัวเองขึ้นมาให้เป็นใครสักคน

ใครคนนั้นที่อาจไม่รู้หน้าและไม่มีใครรู้ใจ หลบซ่อนความจริงภายใต้หน้ากากหนาสีเทาด้าน

เมื่อมากด้วยความไม่ชัดเจน จึงสะดวกได้เหมาะสมกับการเอื้อประโยชน์ เติมความอยากที่ไม่เคยเต็มให้ตัวเอง ให้ได้มากเท่าที่จะทำ

“คนโดยสมมุติ” ผิดคำสาบานได้สบายดี เพราะมีเหตุผลไว้แก้ต่างเสมอ และไม่สนหรอกว่า เมืองนี้หรือเมืองไหนจะถูกปกคลุมภายใต้เงามืด ผู้คนจะมีชีวิตอยู่อย่างไรอย่าไปกังวล

เรื่องราวเช่นนี้ ไม่ต่างอะไรกันนักกับหนังสือการ์ตูนซูเปอร์ฮีโร่หลายเล่มจบ แต่จะใครเป็นฮีโร่ออกมาใส่หน้ากาก ปราบปรามเหล่าร้าย ทวงคืนความยุติธรรมนำพาความสงบสุขให้เมืองนี้ ได้ในวันไหนและกี่โมง ในท้ายที่สุดสมมุตินี้นำมาซึ่งความสงสัย อยู่ตรงมุมมืดของห้องนั่งเล่น

ฉันและเธอเห็นภาพในใจแบบนู้นและแบบนี้ เป็นตุเป็นตะ เพราะมีสมมุติได้เหมือนกับใครอื่นเขา และโดยไม่ต้องลังเลใจ สมมุติจากเราและเขาต่างปั้นแต่งอารมณ์ให้ล้ำไปจนก่อนกาล จำลองเหตุการณ์ไว้เผื่อลองผิดให้ได้มาซึ่งการคิดถูก และอาจจำลองความถูกต้อง เพื่อควานหาสิ่งผิดพลาดที่จะตามมา สมมุติไว้ก่อนไม่เสียหาย ใครบางคนยึดติดความรอบคอบบอกไว้อย่างนั้น

“นามสมมุติ” นาย A และ นาง B ค้ายาอี ไม่ดีแน่ แต่ไหนแต่ไรมาจนถึงตอนนี้ก็ยังเป็นที่ต้องการนามสมมุติ มากมายหลายคำเอ่ยถาม พวกเขานั้นและนี่คือใครกัน? นามลวงยังคงถูกกล่าวถึงให้อยู่คู่กับความจริง เพื่อลดการเบียดเบียนผู้บริสุทธิ์ และปิดบังผู้ที่ยังอยู่ในความมืด ให้ใครต่อใครเข้าใจผิดไว้ก่อนตามกฎเกณฑ์ของการอยู่ร่วม ตามความเหมาะสมและถูกต้องตามความ “นามสมมุติ”

ย้อนกลับมา ตัดภาพอยู่ตรงมุมมืดของห้องนั่งเล่น และขาดไม่ได้กับเขา

“คนโดยสมมุติ” คนเดิม ขณะปรากฏตัวอยู่ที่ร้านกาแฟสวยหรู รายล้อมอยู่ด้วยกระจกสวยใส เขานั่งจิบกาแฟหอมกรุ่น อุ่นใจในบรรยากาศ แสงสลัวสบายตา เพียงพอต่อการเห็นเงาสะท้อนของตัวเอง และมันชี้ชวนให้ได้เห็น “ว่าเขาเป็นบุคคลผู้มีโอกาส มีหน้าที่ สำคัญตนที่ได้เกิดมา ควรเป็นฮีโร่มากกว่าที่จะกลายเป็นวายร้าย เขาควรดูแลเมืองนี้ ปกป้องผู้คนที่หาเลี้ยงชีวิตบนเส้นทางอันสุจริต” จิตใต้สำนึกบอกเขาไปอย่างนั้น ขณะที่กาแฟเริ่มออกฤทธิ์

และโดยไม่ต้องสมมุติ เมื่อได้เอ่ยนามของฮีโร่คราวใด พวกเราและพวกเขาต่างก็พร้อมเสมอ ที่จะยกนิ้วโป้งชี้ขึ้น พร้อมกับเขย่ามือเล็กน้อยแต่พองามด้วยความเต็มใจ ให้กับฮีโร่เพื่อให้เป็นเกียรติเป็นศรี และคงกระอักกระอ่วนใจอยู่ไม่น้อย หากวันใดฮีโร่อันเป็นที่พึ่ง เกิดมีนามสมมุติในขณะปฏิบัติหน้าที่ ละเลยต่อสำนึก ทำให้ชาวเมืองไถ่ถามกันเป็นการใหญ่ เขาคือใคร!? ใช้นามสมมุติ

ขอบคุณมากมายครับ