หนังสือตากแห้ง

เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต

กองพะเนินเล็กๆ ของหนังสือเปียกน้ำ ยังคงชุ่มชื้นระคนอยู่กับกองทุกข์ทางใจ เพราะความเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียว คงต้องรับผิดชอบหนังสือที่กำลังเสียหาย ปัญหาลอยตามมาโดยไม่อาจจะเลี่ยงหลบ แม้จะมีวิธีอื่นใดสำหรับการดูแลรักษาหนังสือชุ่มน้ำ ให้กลับมาเหมือนดังเดิมเท่าที่จะเป็นไปได้ ด้วยหลายทฤษฎีผ่านโลกอออนไลน์

ทว่า หนังสือเปียกน้ำนั้นมีมาก รวมเล่มกันเป็นก่ายกอง เกินกำลังใจในทางปฏิบัติ ด้วยความคร้านที่มากปริมาณ ผลลัพธ์ที่ได้คือการตกลงปลงใจย้ายหนังสือเปียกน้ำทั้งหมดออกไปกองตากแดด ผึ่งลมเสียให้แห้งตามธรรมชาติ เยี่ยงคนใจเย็นที่ต้องทำใจ

ความกระตือรือร้นของนักกอบกู้ ไม่โผล่หัวมาให้เห็น คงปล่อยผ่านปัญหาให้เป็นไปตามยถากรรม โดยฝากไว้เป็นภาระของสายลมและแสงแดดให้เป็นผู้รับจบปัญหา

การตากหนังสือให้แห้งไม่เร่งเร้าทำเวลา หนังสือหลายเล่มเริ่มที่จะละลายคลายความเปียก สภาพหนังสือเปียกจะลาลับ และกลับมาใหม่ในสภาพที่ไม่เหมือนเดิม

ยอมแล้วที่จะแย้มรับความจริงของสภาพยับย่นบิดเบี้ยวของ “หนังสือตากแห้ง”

มีเรื่องราวหลายแบบอยู่ในกองหนังสือ เรื่องเล่าที่นับคร่าวๆ ได้ราวร้อยนักเขียน เนื้อหาบรรจงสร้างตามแนวของนักสร้างสรรค์ที่คิดแล้วยังคิดอีก มีเรื่องราวของความรักโลดแล่นให้เรียนรู้อยู่ในหนังสือได้พอๆ กับการแทรกซึมความเกลียดชัง พ่นผ่านถ้อยคำที่อาจเต็มไปด้วยท่าที ที่ชี้ชวนที่มากด้วยตื่นเต้น หลายเล่มร่วมทุกข์ร่วมสุข ตอบสนองนักอ่านที่อยากรู้เรื่องชาวบ้าน และยังมีอีกกับหนังสือบางเล่มที่เน้นสร้างคนเก่ง แต่ถ้าอยากจะเป็นคนดีคงต้องไปหาอ่านเล่มอื่นที่วางอยู่ใกล้ๆ

ความหลากหลายทั้งหมดนี้กลายเป็นหนังสือเปียกปอนไปตามกันเป็นที่เรียบร้อยในตอนนี้

ในช่วงเวลาที่ความรู้สึกหงุดหงิดใจลดระดับ และก่อนจะปล่อยให้หนังสือที่มีอยู่ได้รับการตากแห้งไปเสียทั้งหมด “การเพิ่งมาถึงของสติ ได้พัดพาความยับยั้งชั่งใจมาด้วย” จึงเริ่มคิดคัดกรองเหล่าหนังสือ ตามหลักการเลือกที่รักมักที่ชัง หนังสือบางเล่มถูกหยิบออกจากกองเปียกเพราะความดีความชอบที่มีมาแต่ครั้งเมื่อได้อ่านจบ และเจาะจงนักหนากับหนังสืออ่านสนุก ชี้เป้านำไปสู่ “การเปิดอ่านใจตัวเอง”

ด้วยเหตุตามนี้ หนังสือที่ถูกเลือกจึงถูกซับด้วยกระดาษทิชชู่ทีละหน้า จับใส่ถุงซิปอย่างประณีตบรรจง จากนั้นจับยัดให้อยู่ในช่องน้ำแข็ง ละไว้ให้แห้งหนาวอยู่ในตู้เย็นเพียงสักวัน

นอกเหนือจากนี้มันเกินกำลัง บางส่วนของหนังสือจึงยังอยู่ในกองพะเนินที่เล็กกว่าเดิม แต่จะได้รับสิทธิ์ให้อาบลมห่มฟ้า กลายเป็น “หนังสือตากแห้ง”

แต่ถึงอย่างนั้นทุกเล่มจะยังถูกเก็บรักษาไว้ในครอบครองในท้ายที่สุด อยู่แต่ตามเดิม แม้ยับเยินบ้าง

“ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง ต่อครอบครัวผู้เสียชีวิต ทรัพย์สิน อีกทั้งการลอยหายไปของความหวังและกำลังใจของใครอีกหลายคน จากอุทกภัยน้ำท่วมในครั้งนี้ และยังจะหวังเสมอ ให้เป็นครั้งสุดท้ายแล้วจริงๆ”

ขอบคุณมากมายครับ