E-DUANG
การตั้งข้อสังเกตจากปัญญาชน”จารีตนิยม”ระดับเอ้ว่า ในที่สุด วันที่ 8 กุมภาพันธ์ อาจไม่มี”การเลือกตั้ง”
จะกลายเป็นประเด็น”ร้อน”ทางการเมือง
มิใช่เพราะ”คอมเมนเตเตอร์”คนดังจากฟรีทีวีช่อง 30 นำไปขยายต่อด้วยความห่วงใย
หากเป็นเพราะเป็นการขยายต่ออย่างแทงทะลุ
แทงทะลุอย่างสามารถเชื่อมโยงไปยังการออกโรงก่อนหน้านี้ ของ”เจ้ากรมข่าว”ผู้คร่ำหวอดอยู่กับ”ข่าวกรอง”และการเคลื่อนไหว”มวลชน”
หากยังสัมพันธ์กับการออกมาของ”เอนฟลูเอนเซอร์”หลายคนซึ่งมีสายสัมพันธ์อยู่กับ”กองทัพ”
นำไปสู่บทสรุป”ร่วม”ต่อบทบาทของ”ประชาชน”
ภาพของ”รัฐบาลประชาชน”แม้จะถูกหมิ่นหยามจากหลายพรรค การเมืองที่โรมรันพันตูกัน
อาจไม่ได้”ภาพกว้าง” แต่ที่น่ากลัวเป็น”ภาพลึก”
ชื่อของ เพียงพะนอ บุญกล่ำ อาจฟังไม่คุ้น ชื่อของ บวรศม หลีระพันธุ์ อาจใหม่อย่างยิ่ง
หากเทียบกับ วิษณุ เครืองาม หรือ บวรศักดิ์ อุวรรณโณ
เช่นเดียวกับนามของ อิสรียะ ไพรีพินาศ เช่นเดียวกับนามของ ณัฐยา บุญภักดี
แต่หากถามในกลุ่ม ลอว์ เฟิร์ม จะต้องตกใจ
แต่หากถามในกลุ่มแพทย์รุ่นใหม่ ถามในกลุ่มเทก ถามในกลุ่มประชาสังคม ก็ต้องตลึง
เช่นเดียวกับ ปรากฏการณ์แห่ง ไอซ์ รักชนก
การถอน ไอซ์ รักชนก ออกจากบางบอน ไปอยู่บัญชีรายชื่อ อาจ เสมอเป็นเพียงยุทธวิธี
เช่นเดียวกับ ส.ส.หลายคนที่ติดบ่วง”44 ส.ส.”
จากนั้นก็ดูเหมือนว่า ไอซ์ รักชนก จะออกห่างจากบางบอน อย่างชนิดไร้ร่องรอย
แต่พลันภาพปรากฏขึ้นที่เชียงราย กำแพงเพชร
และที่เห็นเด่นชัดเป็นอย่างยิ่ง กลับเป็นคลื่นแห่งประชาชนที่นครสวรรค์
นั่นคือ ภาพที่เคยเห็นก่อนเลือกตั้งเมื่อปี 2566
ปฏิกิริยาอันมาจาก”เจ้ากรมข่าว” ปฏิกิริยาอันมาจากปัญญาชน”จารีตนิยม”ที่กระสาต่อความรู้สึกที่ว่าอาจไม่มีการเลือกตั้งในวันที่ 8 กุมภาพันธ์จึงปะทุ
ทุกอย่างล้วนเนื่องแต่”กระแส”อันมาจาก”ประชาชน”
มีความพยายามจะสกัดขัดขวางการเติบใหญ่ขยายตัวของพรรคก้าวไกลหรือไม่
คำตอบเห็นได้จาก”การยุบพรรค”ในปี 2567
มีความพยายามจะสกัดขัดขวางการเติบใหญ่ขยายตัวของพรรคประชาชนหรือไม่
คำตอบเห็นจาก”กรณีบางพลัด” จาก”กรณีตาก”
หรือแม้กระทั่งการปักธงทางความคิดในอาการเดียวกันกับก่อนเดือนกันยายน 2549 ก่อนเดือนพฤษภาคม 2557
เป็นอาการแห่งความหวาดกลัว เพื่อหยุด”กระแส”
