E-DUANG
ในความคึกคัก หนักแน่นของรัฐบาลอันมีรากฐานอยู่ที่ 300 เสียงซึ่งนำโดยพรรคภูมิใจไทย ประสานเข้ากับการเข้าร่วมของพรรคเพื่อไทย
สังคมเห็นการสัมมนาว่าที่ส.ส.และผู้สมัครของพรรคประชาชนที่นนทบุรี
ตามมาด้วยการร้องเพลงของ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ
ขณะเดียวกัน สังคมเห็นภาพ ร.อ.ธรรมนัส พรหมเผ่า กวาดหิมะขาวด้วยความมุ่งมั่น แน่วแน่
โดยสวมเสื้อดำมีส้มระบายเด่น
ทั้งหมดล้วนสะท้อนความพร้อม ไม่ว่าจะทางด้านของรัฐบาล ไม่ว่าจะทางด้านของฝ่ายค้าน
ในนั้นมีทั้งการยอมรับและการเดินไปข้างหน้า
ในการยอมรับก็มิได้หมายถึงการยอมจำนน ในการเดินไปข้างหน้าก็มิได้หมายถึงดำเนินไปอย่างสะเปะสะปะ
รู้อยู่เป็นอย่างดีว่ามี”อุปสรรค” เหมือนกับ”ขวากหนาม”
ไม่ว่าจะมองจากด้านของรัฐบาล ไม่ว่าจะมองจากด้านของฝ่ายค้าน
มิได้เป็นด้านเดียว หากแต่ดำรงอยู่อย่างหลากหลาย
ยังมีคำถามในเรื่องความสุจริต ยุติธรรม อย่างเป็นที่ประจักษ์ ของ”การเลือกตั้ง”
ยังมี”นิติสงคราม”รออยู่ข้างหน้า
เพียงข้อกังขาในเรื่อง”ลับ”ก็กลายเป็นโจทย์ กลายเป็นคำถามและความสงสัย
การขิงกันระหว่าง”วิษณุ” กับ “บวรศักดิ์”
นั่นเป็นโจทย์ที่กกต.จักต้องสะสาง นั่นเป็นปมที่ทำให้การเดินของรัฐบาลอาจไม่ราบรื่นแม้จะรู้สึกเหมือนกับได้”ใบอนุญาต”มาแล้ว
ในเมื่อสังคมต้องการคำตอบ อยากเห็นความกระจ่าง
ในท่ามกลางการเคลื่อนไหวไม่เพียงมองเห็นปัญหาเฉพาะหน้าหากแต่ช่วยให้มองไกลไปยังอนาคตอันใกล้
ปัญหาความร่วมมือ”ภายใน”ของ”รัฐบาล”
ปัญหาการผนึกพลัง ประสานเข้าด้วยกันระหว่างฝ่ายค้านด้วยกัน
ในเมื่อเคยตั้งข้อกังขากันมาก่อน
พรรคประชาธิปัตย์ก็เคยปฏิเสธพรรคกล้าธรรม พรรคประชาชนก็เคยมีข้อกังขาพรรคกล้าธรรม
ความร่วมมือระหว่างกันจะมี”บทสรุป”อย่างไร
อย่าว่าแต่ความสัมพันธ์ระหว่างพรรคประชาธิปัตย์ พรรค ประชาชน กับ พรรคกล้าธรรม แม้กระทั่งความสัมพันธ์ระหว่างพรรคภูมิใจไทยกับพรรคเพื่อไทยก็หนักหนาสาหัส
อย่าลืม”ไล่หนูตีงูเห่า” อย่าลืมเงื่อนงำ”คลิปลับอังเคิล”
เหมือนกับการเลือกตั้งจะสมานรอยร้าวและทุกความบาดหมางให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
นั่นคือ ความปรารถนา นั่นคือ กัปปิยโวหาร
ในทางเป็นจริงยังมีปัญหา ยังเจือสมไว้ด้วยความหวาดระแวงต่อกันและกัน
จะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อ”ปัญหา”ยังมีอยู่
ไม่ว่าปัญหาของพรรคภูมิใจไทย ไม่ว่าปัญหาของพรรคเพื่อไทย ไม่ว่าปัญหาของพรรคกล้าธรรม ไม่ว่าปัญหาของพรรคประชาชน ไม่ว่าปัญหาของพรรคประชาธิปัตย์
ในที่สุดแล้วก็คือ ปัญหาของประเทศ ที่สามารถกลายเป็นวิกฤตได้ตลอดเวลา
