E-DUANG
ทั้งภาพแห่งการรอคอย ทั้งภาพแห่งการมาเยี่ยมยาม ระหว่าง
”หนู” กับ”หนิม”ได้กลายเป็นภาพจำ
สัมพันธ์กับ”ความคิด”ก่อให้เกิด”จินตนาการ”
เมื่อนึกถึงปฏิบัติการ”ไล่หนูตีงูเห่า” เมื่อตระหนักในความจำเป็นต้องผลักไสออกจาก”มหาดไทย”
เมื่อนึกถึงถ้อยถาม “ทำไมหนูต้องทำกะหนิม”
พลันที่การโอบกอดระหว่าง”หนู”กับ”หนิม”ปรากฏในท่ามกลางเสียงกดชัตเตอร์
วลีที่ว่า”เป็นเพียงเทคนิกในการหาเสียง”ก็กัมปนาท
ยิ่งนึกถึงคนที่อยู่ข้างหลัง”หนิม” ยิ่งมีนัยประหวัดไปยังคนที่อยู่เคียงชิด”หนู”
ยิ่งเข้าใจในภาวะกล้ำกลืนฝืนยอมของ”หนิม”
เมื่อมองผ่านภาพของ”หนิม”ก็จะปรากฏความเป็นจริงมากมายใน ทางการเมืองเรียงแถวกันเข้ามา
เนื่องจาก”หนิม”มิได้ยืนอยู่โดดโดด หากมี”รากฐาน”
เป็นรากฐานอาจโยงสายยาวไปยัง”กลุ่ม 16” เป็นรากฐานอาจโยงสายยาวไปยัง”ไทยรักไทย”
ตัว”บุคคล” ก็จะเรียงแถวกันเข้ามา
เพียงแค่”ไทยรักไทย”ก็สัมพันธ์กับ”พลังประชาชน”และมาหยุดลงกับ”เพื่อไทย”
ความรุ่งโรจน์ด้วย 377 ส.ส.อันได้มาเมื่อปี 2548
ชัยชนะของ”พลังประชาชน”แม้จะเพิ่งผ่านมรสุมโลหิตแห่งรัฐประหาร 2549 และการยุบ”ไทยรักไทย”
รวมถึงชัยชนะของ”เพื่อไทย”ในปี 2554
แม้จะผ่านการถูกขยี้ด้วยความเหี้ยมในปี 2553 ไม่ว่าจะจาก”ประชาธิ ปัตย์”ไม่ว่าจะจาก”ภูมิใจไทย”
“หนิม”จำได้ไหม “หนู”ลืมไปแล้วหรือยัง
การปรับตัวของ”หนิม”จึงสัมพันธ์กับสถานะและความเป็นจริงที่
“เพื่อไทย”ได้ประสบ
ได้ชื่นชมกับ”อำนาจ”จากกรณีสิงหาคม 2566
แต่อำนาจก็อยู่ในมือเหมือนเปลวไฟ เดือนสิงหาคม 2567 ก็วูบไป เดือนสิงหาคม 2568 ก็วูบไป
จาก 141 เมื่อปี 2566 ก็เหลือเพียง 74 ในปี 2569
การเดินเข้า”ภูมิใจไทย”ของ”เพื่อไทย”จึงกลายเป็นความจำเป็นบนทางเลือกที่เหลือไม่มากนัก
“หนิม”จึงจำต้องกล้ำกลืนอย่างฝืนทน
ยิ่งหวนนึกไปยังความรุ่งโรจน์อันเคยมีของ”ไทยรักไทย” ยิ่งสร้างความเจ็บปวด รวดร้าว
อ้อมแขนของ”หนู”จึงเป็นความอบอุ่นสำหรับ”หนิม”
นับแต่ตัดสินใจเมื่อเดือนสิงหาคม 2566 เป็นต้นมา เส้นทางที่
”หนิม”ก้าวเดินจึงเท่ากับเป็นเส้นทางใหม่
ถามว่ายังจะอาศัย”เทคนิคการหาเสียง”ไว้ได้หรือ
คำตอบมีอยู่แล้วจากผลการเลือกตั้ง ไม่ว่าจะเป็นที่เชียงใหม่ ไม่ว่าจะเป็นที่น่าน
การปรับเปลี่ยนจึงเป็น”วิถี”ที่”หนิม”จำเป็นต้อง”เลือก”
แม้จะเป็นเส้นทางในแบบ”หัวร่อร่า น้ำตาริน”ด้วยความรันทดก็ตาม
