งอกเงย

เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต

สาวน้อยนักดนตรีเปิดหมวกโยกตัวส่ายหัว ปล่อยตัวและหัวใจไปตามจังหวะ เสียงกีตาร์ไฟฟ้าเร่งเร้า รีดอารมณ์สะกดกลุ่มคนผู้มุงดูให้คล้อยตามอย่างสนุก เพลินอยู่กับปัจจุบันจนลืมตัว

หากแต่บนเส้นทางแห่งเสียงนี้ ใครกันจะตามนักดนตรีไปจนถึงดินแดนแห่งเวทมนตร์ ณ จุดยืนที่มีแต่เธอ และความรู้สึกที่สัมผัสได้ในสิ่งที่เกินบรรยาย ผ่านจิตวิญญาณและเสียงดนตรีจากเธอถึงเธอ

ความชำนาญในสิ่งนี้หรือสิ่งไหน คงไม่ได้แต่ใดมา นอกจากความรักที่ไม่พร่องวินัย และทนทานเสมอต่อความเบื่อหน่ายของการฝึก

และแน่ว่าเธอไม่ได้ก่อร่างสร้างตัวมาด้วยระยะเวลาอันสั้น ความเป็นนักดนตรีคงต้องใช้เวลาไปมาก จนกว่าจะได้เป็นส่วนหนึ่งหรือส่วนเดียวกับตัวโน้ตและเครื่องดนตรีตัวโปรด

ความสามารถที่ดูจะเกินอายุของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ในแบบเธอ เป็นเหมือนเมล็ดพันธุ์ที่อยู่ถูกที่ถูกเวลา และใครผู้อยู่เบื้องหลังที่ช่วยดูแลสภาพแวดล้อมให้กับเมล็ดพันธุ์นี้ให้งอกงาม คงต้องชื่นชมตามไปด้วยอย่างที่ไม่อาจเลี่ยงหลบ

นอกจากดนตรียังมีกีฬา และอื่นๆ อีกมากนักให้สรรหาทำ เพื่อการบ่มเพาะ หากแต่ธรรมชาติของโชคชะตาจะยังมีอยู่ และยากที่จะปฏิเสธเสมอกับมรสุมชีวิต มันอาจพัดมาแล้วพัดไป จนทำให้เมล็ดพันธุ์เหล่านี้และเหล่านั้นตกหล่นเรี่ยราด ร่วงตามที่ต่างๆ ไม่เอื้อให้งอกเงย ไม่น้อยที่งอกเงยขึ้นมาเองได้บ้างตามยถากรรม

ท่ามกลางสภาพแวดล้อมที่เข้าถึงยาก หลายเมล็ดพันธุ์เน่าเสียไปก่อนแล้ว ก่อนวันที่งอกเงยอย่างงดงามจะมาถึง

และอดใจไม่ไหวที่จะนึกถึงสิ่งนี้ สิ่งที่เกินเลยวัยของการเป็นเมล็ดพันธุ์มาเนิ่นนาน หยั่งรากลงดินเติบโตยืนต้นมาแล้วหลายรอบฤดู หยัดยืนอยู่เป็นไม้แก่ ได้ยินมาว่า ผู้คนค่อนโลกกล่าวขานถึงความยากจะดัดของสิ่งนี้ ถึงอย่างนั้น ตามเหตุผลของการมองโลกในแง่ดี เราจะเห็นไม้แก่ที่ยังไม่ตายซาก ยังคงต้องการแสง

มักปรับตัวตามสภาพ และจะยังรากงอกไปเรื่อยอย่างไม่ยอมหยุด นอกจากความอยู่รอด ไม้แก่ยังคงเติบใหญ่ออกดอกออกผล เพิ่มเมล็ด ยังประโยชน์ให้งอกเงยได้อีกไม่น้อย

ทว่าหากจะมีใครนำความแข็งแกร่งนี้ไปดัดให้อ่อนตามจริตอื่นใด ดูจะเป็นการเสียเวลาเปล่า ควรรอให้ต้นไม้นี้ตายเสียก่อน จึงค่อยผ่าแยกชิ้นไม้แก่ด้วยขวาน แกะเกลาให้เป็นชิ้นงานศิลปะ หรืออย่างง่ายทำเป็นฟืนเพื่อหุงหาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องให้งอกเงยอยู่ต่อเพื่อพรุ่งนี้ ในวันที่เตาแก๊สไม่มีเชื้อเพลิง

ความสนุกอีกรูปแบบหนึ่งของชีวิตจะเพิ่มเข้ามา หากเรียนรู้ได้โดยไม่สนวัย การได้ทำในสิ่งที่อยากทำ รักเสมอแม้ในยามหน่าย

หากจะเปรียบตัวเองเหมือนเมล็ดพันธุ์ที่งอกเงยช้าไปหน่อย หรือเทียบตนเป็นไม้แก่แสนวิเศษที่ดัดได้ จะแบบไหนย่อมเลือกเป็นได้ตามใจชอบ

สำหรับผม มีเสียงตะโกนดังมาจากก้นบึ้งลึกสุดใจ ระยะทางทำให้มันกลายเป็นเพียงเสียงกระซิบอยู่ข้างรูหู “ถั่วเขียวนอกกระป๋องกำลังงอกเงย กลายเป็นถั่วงอก” ยินดีด้วย

ขอบคุณมากมายครับ