E-DUANG
แต่ละสถานการณ์เกิดขึ้น ดำรงอยู่ ดำเนินไป เหมือนที่ กุหลาบ สายประดิษฐ์ เห็นว่าเป็นดั่ง”หยาดฝน”
ไม่ว่าที่”หอการค้าไทย” ไม่ว่าที่”เพชรบุรีตัดใหม่”
เป็นคนละเรื่องอย่างแน่นอน แต่ในที่สุด ก็เป็นเช่นคนละเรื่อง ในแบบเดียวกัน
เนื่องจากเป็นหยาดฝนย้อย จากฟ้าลงมาดิน
ประมวลสินธุ์กลายเป็นมหาสาครใหญ่ สาดซัด กระหน่ำ กัด กร่อน บ่อนเซาะ โดยรอบ
แม้ปะทุใน”ปัจจุบัน” แต่ก็สัมพันธ์ไปยัง”อดีต”
ใช่ว่าเส้นทางการพบระหว่างรถจากถนนเพชรบุรีตัดใหญ่กับรถไฟอันแล่นรุดมาจากมักกะสันจะเพิ่งเกิดขึ้น
แล้วทำไมต้องชนกันในเดือนพฤษภาคม 2569
เป็นความรับผิดชอบของกรมทางหลวง เป็นความรับผิดชอบของกทม. เป็นความรับผิดชอบของรถไฟ เป็นความรับผิดชอบรถเมล์
วันพุธที่จะถึงกรรมาธิการของส.ส.แบงค์จะค้นหา”คำตอบ”
ถามว่าผลการสำรวจอันมาจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยอันเป็นหน่วยงานในสังกัดของสภาหอการค้าแห่งประเทศไทยเกิดขึ้น อย่างเลื่อนลอย ว่างเปล่า ไร้รากฐานอย่างนั้นหรือ
ความไม่พอใจอันมาจากกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเข้าใจได้
เข้าใจได้เหมือนบรรยากาศในงานเลี้ยงที่ทำเนียบรัฐบาล
ข้อเสนอหนึ่งจาก 34 เจ้าสัวอันมาจากปากของรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
คือ ให้จัดตั้ง”ศูนย์ต่อต้านการคอรัปชั่น”มิใช่หรือ
หากมองไปยังองค์ประกอบแห่งคณะกรรมการร่วมภาคเอกชนที่มี สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย สภาอุตสาหกรรม
แห่งประเทศไทย สมาคมธนาคารไทย
ก็จะตระหนักในความอึดอัดความคับข้องใจของสดมภ์หลักในทางธุรกิจ
ไม่ว่าจะมองจากกระทรวงมหาดไทย ไม่ว่าจะมองจากกระทรวงคมนาคม ไม่ว่าจะมองจากกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
นี่มิได้เป็น”หยาดฝน” หากแต่คือ”มหาสาคร”โดยแท้
การดำรงอยู่ของรัฐบาลปัจจุบันหากพิศผ่านรูปแบบมีความแข็งแกร่งมั่นคงเป็นอย่างสูงโดยการผนวกระหว่างพรรคภูมิใจไทยกับพรรคเพื่อไทย
ยิ่งหากดูพลังแฝงอันสะท้อนมาจาก”สมาชิกวุฒิสภา” ยิ่งเปี่ยมด้วยความมั่นใจ
เป็นความมั่นใจไปยังการดำรงอยู่ของ”องค์กรอิสระ”
โอกาสที่จะเกิดแรงกระทบเหมือนรัฐบาล นายเศรษฐา ทวีสิน หรือเหมือนกับรัฐบาล น.ส.แพทองธาร ชินวัตร มีหรือไม่
พรรคภูมิใจไทยแทบไม่เคยนึก พรรคเพื่อไทยก็คงไม่นึก
กระนั้น แต่ละหยาดฝนอันมาจากแต่ละสถานการณ์นับแต่ก่อรูปขึ้นเป็นรัฐบาลกลับก่อให้เกิดความรู้สึกในทางโยกคลอน อ่อนเปราะ
รอเพียงเมื่อใดที่จะเกิดปรากฏการณ์”ประมวลสินธุ์”เป็นมหาสาคร
บทเรียนจากสถานการณ์เดือนตุลาคม 2516 บทเรียนจากสถานการณ์เดือนพฤษภาคม 2535
มิได้เกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน
หากแต่มีการสะสมในเชิง”ปริมาณ”เหมือนกับหยาดฝนแล้วยกระดับในลักษณะรวมศูนย์ไปสู่อีก”คุณภาพ”
สถานการณ์”ตึกสตง.”ถล่มน่าจะเป็น”บทเรียน”
