ดันดาดัน 2 : ถึงแม่จะเป็นผี แต่แม่ก็อยากจะมีอยู่จริง

การ์ตูนที่รัก | นายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์

จบภาคแรกเมื่ออายาเสะ โมโมะ และทาคาคุระ เคน หรืออีกชื่อหนึ่งโอคารุน พิชิตผียายแก่เทอร์โบลงได้

ผลลัพธ์ที่ตามมาคือคำสาปผียายแก่สิงสถิตในร่างโอคารุนแต่จิตวิญญาณที่เหลือของยายแก่ไปอยู่ในตุ๊กตาแมวกวักที่ไม่มีฤทธิ์เดชอะไร

มิหนำซ้ำโอคารุนยังทำป๋องแป๋งหายไป ตอนนี้เขาจึงมีสถานะเป็นปีศาจครึ่งเดียวแต่เพียงครึ่งเดียวนั้นก็น่ากลัวมากแล้ว

เป็นหน้าที่ของโมโมะที่ต้องใช้พลังจิตของเธอควบคุมเขาเอาไว้โดยมีตุ๊กตาแมวกวักเป็นที่ปรึกษากลายๆ

หลังวิกฤตการณ์ผียายแก่เทอร์โบ ความสัมพันธ์ระหว่างนักเรียนหนุ่มโอตาคุผู้หมกมุ่นกับมนุษย์ต่างดาวกับนักเรียนหญิงหลานคนทรงผู้เชื่อเรื่องผีก็ก้าวหน้าไป

เอ๊ะ หรือว่าไม่ใช่ อะไรที่เกิดขึ้นในใจของสองหนุ่มสาวเรียกว่าความรักได้รึยัง ความรักจะเกิดจากการควบคุมได้ล่ะหรือ หญิงต้องควบคุมชายมิให้เป็นผีจะรักยั่งยืนหรือ ภรรยาที่ต้องควบคุมสามีตลอดเวลาจะใช่ความรักแท้แน่หรือ

บทสนทนาตอนนี้มีเนื้อหาซ่อนไว้ประมาณนั้น

ภาคสอง นักเรียนหญิงสวยที่สุดในโรงเรียนปรากฏตัวแล้ว

เธอคือชิราโทริ ไอระ เป็นคนเก็บลูกป๋องแป๋งของโอคารุนได้เท่ากับได้พลังปีศาจบางส่วนไปด้วย

บัดนี้เธอไม่เพียงสวยที่สุด เธอต้องเป็นนางเอก เธอต้องช่วยปลดปล่อยโอคารุนจากโมโมะให้ได้ด้วย

การปะทะระหว่างสองสาวโดยมีชายหนุ่มโอตาคุโอคารุนเป็นเดิมพันได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

แล้วจู่ๆ ก็มีผี “สาวกายกรรมผมสลวย” ปรากฏตัวขึ้นแทรกกลาง

“ฉันรอมาสิบปี บัดนี้เธอมองเห็นฉันแล้ว” มันอ้างตัวว่าเป็นแม่ของไอระที่ตายไปเมื่อสิบปีก่อน มันหายไปนาน หายไปจากใจเด็กน้อยไอระนานเสียจนไม่มีอยู่จริง บัดนี้มันจะเป็นแม่ที่มีอยู่จริงเสียที

และเพื่อไม่ให้สูญเสียลูกสาวอีกครั้งมันสวาปามลูกสาวไอระเข้าไปในตัวเลย

กลไกทางจิตที่โบราณ (archaic) มากที่สุดกลไกหนึ่งคือการสวาปาม (incorporation) กินของที่รักเข้าไปไว้ในร่างกายตนเองเพื่อไม่ให้สูญเสียไปไหนอีก

แต่เพราะเป็นกลไกทางจิตที่ดิบเถื่อนไม่เป็นสุขภาวะ ของที่สวาปามเข้าไปกลายเป็นของแปลกปลอมไม่เข้ากันจึงต้องสำรอก (regurgitation) ออกมาในตอนท้าย

ผีสาวกายกรรมผมสลวยทำเช่นนั้นกับลูกสาวไอระในตอนท้ายเช่นกัน

ผู้ป่วยโรคอารมณ์เศร้าบางคนกินทุกอย่างแล้วเข้าห้องน้ำล้วงคออาเจียนออกมาภายหลัง

การสวาปามเป็นความพยายามที่จะเอาชนะทั้งโลก แต่การกินโลกทั้งใบทำมิได้แน่จึงต้องสำรอกทิ้ง

ครั้นสำรอกทิ้งแล้วก็ว่างเปล่า ไม่มีตัวตน

อารมณ์เศร้าวนเวียนกลับมาถามหาไม่สิ้นสุด

ผีสาวกายกรรมผมสลวยมีประวัติถูกแก๊งยากูซ่าทำลาย เธอปลิดชีวิตตัวเองเพื่อให้ “ตนเอง” ดับสูญ ผีของเธอกลับมาเป็น “แม่ที่มีอยู่จริง” อีกครั้งหวังสร้าง “สายสัมพันธ์” กับลูกสาวไอระ

แต่วิธีที่มันใช้คือการสวาปามซึ่งไม่สำเร็จตามมาด้วยการสำรอก

ไอระเมื่อถูกสำรอกออกมาปรากฏว่าหยุดหายใจและไม่มีชีพจร

แมวกวักบอกว่าคนธรรมดาถูกผีกินก็ต้องตายเป็นธรรมดา

ผีสาวกายกรรมผมสลวยจึงสละ “ตัวตน” ให้เธอ มังงะใช้คำว่าออร่า เพื่อทำให้ไอระคืนชีพ

แต่ครั้งนี้แม่ดับสูญไปจริงๆ ไม่มีและไม่เคยมี ซึ่งเป็นคำพูดของแมวกวัก จริงหรือเปล่า?

โอคารุนจึงได้ป๋องแป๋งลูกหนึ่งคืนมาจากไอระด้วยประการฉะนี้ ฉากได้คืนน่าเสียวไส้เจแปนโอนลี่ถึงคิดมุขแบบนี้ออกมาได้

แล้วการแย่งชิงชายหนุ่มระหว่างสองสาวสวยโมโมะกับไอระก็ต้องดำเนินต่อไปอย่างเลี่ยงมิได้อีกทั้งทวีความดุเดือดมากขึ้น

จนกระทั่งมนุษย์ต่างดาวชาวเซอร์โปโคลนนิ่งทั้งสามตนหวนกลับมาอีกครั้ง

ภาคสาม มีดาราน่าดึงดูดคือลูกจ้างชั่วคราวโดเวอร์เดม่อน เป็นเอเลียนที่มีส่วนหัวคล้ายหมวกแบนใส่นวมบ๊อกซิ่ง มีสถานะเป็นลูกจ้างชั่วคราวของสามมนุษย์ดาวเซอร์โป ที่จริงมันสามคนจ้างลูกจ้างชั่วคราวมาสองตน ตนหนึ่งคือโดเบอร์แมน อีกตนคือเนสซี ใช่แล้ว เนสซีจากล็อกเนสหรืออีกชื่อหนึ่งคามิซซีจากเมืองคามิโคชิ

ลูกจ้างชั่วคราวโดเวอร์เดม่อนสู้โมโมะและไอระไม่ได้ จึงถูกมนุษย์ดาวเซอร์โปอัพเลเวลเป็นมนุษย์กั้งตั๊กแตนบิซิเนสแมน ดีไซน์คล้ายมนุษย์ดาวบาลตันศัตรูตัวฉกาจ 1 ใน 3 ของอุลตราแมน (อีกสองคือเรดคิงและกอมอรา) หมัดพลังกั้งตั๊กแตน 700 ตันของมันสองสาวหนึ่งหนุ่มต้านทานมิได้แน่นอน

ถ้าอ่านมังงะเราจะเห็นภาพเต็มตัวของมนุษย์กั้งตั๊กแตนบิซิเนสแมนสวยมาก

ดูอะนิเมะจะเป็นการไล่กล้องผ่านไปไม่แช่ภาพ ช่างน่าเสียดาย

โมโมะมีพลังจิตแกร่งกล้ามากขึ้น ไอระได้พลังของแม่ผู้ไม่มีอยู่จริงผีสาวกายกรรมผมสลวย เห็นไหมผีแม่ก็มีอยู่จริงได้หากสร้างสายสัมพันธ์สำเร็จ ส่วนโอคารุนถูกจับตรึงแก้ผ้าเหมือนที่โมโมะถูกกระทำในภาคแรก รอบนี้สามเซอร์โปโคลนนิ่งจะเอากล้วยของโอคารุน

พวกมันไม่สนใจเพศหญิง?

อย่าพลาดตอนจบของภาคสามเมื่อมนุษย์ดาวเซอร์โปรวมร่างกับบิซิเนสแมนและเนสซีกลายเป็นสัตว์ประหลาดไตรภาคที่มีหมัดพลังกั้งตั๊กแตนตรีคูณ มันน่ากลัวมากขอบอก

เป็นสาวโมโมะของเรานั่นเองที่หยุดมันสามทรีอินวันไว้ได้ด้วยหลักการโมเมนตัมล้วนๆ

“หดหู่” จะเป็นคำที่ปีศาจโอคารุนรำพึงทุกครั้งหลังแปลงกายก่อนลงมือ! ผียายแก่เทอร์โบเกิดจากผลรวมของจิตวิญญาณสาวตายโหงในอุโมงค์จำนวนมากแต่โบราณ เป็นปีศาจที่เกิดจากแรงแค้นสั่งสมโดยแท้ จิตวิญญาณเหล่านี้ถ่ายทอดมาที่โอคารุน ในเวชปฏิบัติผู้ป่วยอารมณ์เศร้าบางคนไม่เศร้าแต่ก้าวร้าว บางคนเป็นทั้งสองอาการ ปีศาจโอคารุนจึงหดหู่ด้วยเมื่อลงมือทุกที

เพราะที่แท้ความเศร้าคือตะกอนของความแค้น

ดันดาดัน : เพราะโลกมีผี เอเลียนถึงบุกโลกไม่ได้