เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต

ในน้ำมีปลา ในปลามีก้าง หากเลือกแล้วที่จะกินเนื้อปลาอย่าเมินก้างปลา คำบอกกล่าวแต่นานมา เตือนสติสำหรับคนที่คิดจะกินปลา อย่ามองเห็นแต่เนื้อปลา ให้มองหาก้างปลาด้วย ก่อนที่จะกลืนลงคอ เพราะการเอาเนื้อปลาเข้าปากคน มันไม่ง่ายเหมือนอ้อยเข้าปากช้าง พิษสงจากก้างปลาจะยังไม่ตายจากไปเหมือนปลาสุกหอมนอนแน่นิ่งอยู่ในจาน รอให้ความหิวรุมทึ้งแต่โดยง่าย

หากไม่แหวกเนื้อหาก้าง ก้างที่ไม่เหลาก็แหลมนี้จะไปทางไหนได้ นอกเสียจากปักลึกค้างคาอยู่แถวคอหอย

หากเป็นตามนี้ ความผิดพลาดนี้อาจทำให้ใครบางคนสูญเสียอรรถรสในการรับประทานอาหาร ไร้ความบันเทิงกับอาการกลืนก็ไม่เข้า คายก็ไม่ออก

บางครั้งนานเพียงครู่ อาจรอดพ้นภัยในลำคอได้ด้วยเพียงพึ่งพาน้ำเปล่า หากดวงยังดี หรืออาจนานกว่านั้นหากต้องอ้าปากค้างรอคีมคีบจากคุณหมอ

ความเชื่อที่ไม่ค้างคาใจ ว่ากันว่า ปลาน้อยใหญ่ถือกำเนิดมาพร้อมกับการมีก้างอยู่กับเนื้อกับตัว หากแต่ในหัวคิดที่จวนเจียนจะเหมารวมว่า ความเป็นปลาทั้งหลายทั้งปวงล้วนควรมีอะไรที่เหมือนกันไปเสียทุกสิ่งอย่าง หากแต่ในลำธารของชีวิตมันก็ย่อมแหวกว่ายไปพร้อมความแตกต่าง เพราะอย่างน้อยก็ยังมีปลาฉลามและปลากระเบนที่ไม่มีก้างเล็กก้างน้อยเป็นของตัวเอง

เท่าที่รู้ไม่มากและไม่คิดนึกให้ผิดพลาดจนเกินไป

ในน้ำมีปลา ในปลามีก้าง หากเลือกแล้วที่จะกินเนื้อปลาอย่าเมินก้างปลา คำบอกกล่าวแต่นานมา เตือนสติสำหรับคนที่คิดจะกินปลา อย่ามองเห็นแต่เนื้อปลา ให้มองหาก้างปลาด้วย ก่อนที่จะกลืนลงคอ เพราะการเอาเนื้อปลาเข้าปากคน มันไม่ง่ายเหมือนอ้อยเข้าปากช้าง พิษสงจากก้างปลาจะยังไม่ตายจากไปเหมือนปลาสุกหอมนอนแน่นิ่งอยู่ในจาน รอให้ความหิวรุมทึ้งแต่โดยง่าย / เทคนิค : F.5.6 1/640s ISO100 / สถานที่ : สะพานแดง จ.สมุทรสาคร

ไอ้ขี้ก้าง เพื่อนและผู้ใหญ่บางคนเรียกผมแบบนี้ในช่วงเวลาหนึ่ง

เด็กอย่างผมไม่ใช่ปลาจะมีก้างได้ยังไง และก้างแบบไหนที่อยู่ในตัวคน ผมสงสัยและเก็บโต้แย้งนี้ไว้ในใจตลอดช่วงเวลาดังกล่าว

เมื่อโตขึ้นจึงเข้าใจความเป็นขี้ก้างของตัวเอง คงเพราะความเป็นเด็กทรงบางร่างผอม หากมองจากสายตาใครอื่นที่คิดเห็นไม่ต่างกันนัก ว่ารูปร่างของไอ้เด็กคนนี้มันไม่สมกับมาตรฐาน ไม่มีความสมส่วนไปตามวัย

สภาพร่างจึงถูกเปรียบได้กับก้างปลาไร้เนื้อ ผู้เฒ่าผู้แก่ชี้ทางออกให้เด็กอย่างผม ด้วยความไม่รู้ตื้นลึก แนะให้ผมกินข้าวมากกว่ากินขนม

ทั้งที่ความเป็นจริง ผมก็กินทุกอย่างเท่าที่ผู้ใหญ่จะหาให้ผมกิน เพราะการอยู่ง่ายกินง่ายเป็นที่พึ่งของผมได้เสมอ เพียงแต่มันไม่อ้วนท้วนสมบูรณ์แข็งแรงเหมือนเด็กคนอื่นๆ เท่านั้น

แต่ช่างเถอะ ไอ้เด็กขี้ก้างมันหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

ในวันนี้และวันไหนๆ วันที่ได้เห็นดีเห็นงามกับชีวิตที่ดูเรียบง่าย และพอจะมีสุนทรียภาพอยู่บ้าง ช่วงเวลาที่แม้การกลืนน้ำลายเปล่าๆ ก็ยังรู้สึกถึงความสบายดีได้อย่างประหลาด เพราะอะไรน่ะหรือ คงเพราะมันไม่มีก้างให้ติดคอ และไม่ใช่การแอบอวดกินปลาเก่งไม่โดนก้างแต่อย่างใด จะว่าไป มันก็แค่ยังไม่มีปลาให้กินต่างหาก

ขอบคุณมากมายครับ



เนื้อหาที่ได้รับการโปรโมต

“ลิณธิภรณ์” ดันท้องฟ้าจำลองกรุงเทพ สู่ศูนย์การเรียนรู้ตลอดชีวิตต้นแบบ ชูอัตลักษณ์ดาราศาสตร์ เชื่อมคนทุกวัย
มือที่สามที่ไม่มีมือ
วิชาชีพสถาปนิก ในวิกฤตความชอบธรรม (1)
เชลยศึกสงครามลาว (53)
พระเครื่อง ของขลัง ผ้ายันต์ กับสงครามมหาเอเชียบูรพา (1)
33 ปี ชีวิตสีกากี พล.ต.ต.ปวีณ พงศ์สิรินทร์ (198)
E-DUANG | เส้นทาง ของ แถลงการณ์ คำพูด เส้นทาง ความจริง และ การไล่ล่า
“อนุทิน” โต้กระแสน้ำท่วมงบหมด ยันใช้งบกลางเยียวยา เผยอัดฉีดเพิ่มอีก 1 หมื่นล้าน จ่ายไวแบบ First Come First Serve
สส.ปารเมศ ชี้“ข้าวสารแซนด์บ็อกซ์” ต้องรื้อที่ต้นตอ! ขอชวนภูมิใจไทย ร่วมแก้ พ.ร.บ. สถานบริการ 2509
สุดารัตน์ จี้ต้องเข็นเศรษฐกิจไทยออกจาก “หล่ม” ที่ติดมายาวนานให้ได้ หลังไทยเจ้าภาพจัดประชุม IMF และ World Bank
ปฎิมา นักเขียน ชีวิต กับ ความใฝ่ฝัน นักเขียน ‘อาชีพ’
ดินแดง ราชปรารภ อารมณ์ ‘ร่วม’ ของ ‘มวลชน’ เบื้องหน้า การตาย ของเพื่อน