เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต

ในน้ำมีปลา ในปลามีก้าง หากเลือกแล้วที่จะกินเนื้อปลาอย่าเมินก้างปลา คำบอกกล่าวแต่นานมา เตือนสติสำหรับคนที่คิดจะกินปลา อย่ามองเห็นแต่เนื้อปลา ให้มองหาก้างปลาด้วย ก่อนที่จะกลืนลงคอ เพราะการเอาเนื้อปลาเข้าปากคน มันไม่ง่ายเหมือนอ้อยเข้าปากช้าง พิษสงจากก้างปลาจะยังไม่ตายจากไปเหมือนปลาสุกหอมนอนแน่นิ่งอยู่ในจาน รอให้ความหิวรุมทึ้งแต่โดยง่าย

หากไม่แหวกเนื้อหาก้าง ก้างที่ไม่เหลาก็แหลมนี้จะไปทางไหนได้ นอกเสียจากปักลึกค้างคาอยู่แถวคอหอย

หากเป็นตามนี้ ความผิดพลาดนี้อาจทำให้ใครบางคนสูญเสียอรรถรสในการรับประทานอาหาร ไร้ความบันเทิงกับอาการกลืนก็ไม่เข้า คายก็ไม่ออก

บางครั้งนานเพียงครู่ อาจรอดพ้นภัยในลำคอได้ด้วยเพียงพึ่งพาน้ำเปล่า หากดวงยังดี หรืออาจนานกว่านั้นหากต้องอ้าปากค้างรอคีมคีบจากคุณหมอ

ความเชื่อที่ไม่ค้างคาใจ ว่ากันว่า ปลาน้อยใหญ่ถือกำเนิดมาพร้อมกับการมีก้างอยู่กับเนื้อกับตัว หากแต่ในหัวคิดที่จวนเจียนจะเหมารวมว่า ความเป็นปลาทั้งหลายทั้งปวงล้วนควรมีอะไรที่เหมือนกันไปเสียทุกสิ่งอย่าง หากแต่ในลำธารของชีวิตมันก็ย่อมแหวกว่ายไปพร้อมความแตกต่าง เพราะอย่างน้อยก็ยังมีปลาฉลามและปลากระเบนที่ไม่มีก้างเล็กก้างน้อยเป็นของตัวเอง

เท่าที่รู้ไม่มากและไม่คิดนึกให้ผิดพลาดจนเกินไป

ในน้ำมีปลา ในปลามีก้าง หากเลือกแล้วที่จะกินเนื้อปลาอย่าเมินก้างปลา คำบอกกล่าวแต่นานมา เตือนสติสำหรับคนที่คิดจะกินปลา อย่ามองเห็นแต่เนื้อปลา ให้มองหาก้างปลาด้วย ก่อนที่จะกลืนลงคอ เพราะการเอาเนื้อปลาเข้าปากคน มันไม่ง่ายเหมือนอ้อยเข้าปากช้าง พิษสงจากก้างปลาจะยังไม่ตายจากไปเหมือนปลาสุกหอมนอนแน่นิ่งอยู่ในจาน รอให้ความหิวรุมทึ้งแต่โดยง่าย / เทคนิค : F.5.6 1/640s ISO100 / สถานที่ : สะพานแดง จ.สมุทรสาคร

ไอ้ขี้ก้าง เพื่อนและผู้ใหญ่บางคนเรียกผมแบบนี้ในช่วงเวลาหนึ่ง

เด็กอย่างผมไม่ใช่ปลาจะมีก้างได้ยังไง และก้างแบบไหนที่อยู่ในตัวคน ผมสงสัยและเก็บโต้แย้งนี้ไว้ในใจตลอดช่วงเวลาดังกล่าว

เมื่อโตขึ้นจึงเข้าใจความเป็นขี้ก้างของตัวเอง คงเพราะความเป็นเด็กทรงบางร่างผอม หากมองจากสายตาใครอื่นที่คิดเห็นไม่ต่างกันนัก ว่ารูปร่างของไอ้เด็กคนนี้มันไม่สมกับมาตรฐาน ไม่มีความสมส่วนไปตามวัย

สภาพร่างจึงถูกเปรียบได้กับก้างปลาไร้เนื้อ ผู้เฒ่าผู้แก่ชี้ทางออกให้เด็กอย่างผม ด้วยความไม่รู้ตื้นลึก แนะให้ผมกินข้าวมากกว่ากินขนม

ทั้งที่ความเป็นจริง ผมก็กินทุกอย่างเท่าที่ผู้ใหญ่จะหาให้ผมกิน เพราะการอยู่ง่ายกินง่ายเป็นที่พึ่งของผมได้เสมอ เพียงแต่มันไม่อ้วนท้วนสมบูรณ์แข็งแรงเหมือนเด็กคนอื่นๆ เท่านั้น

แต่ช่างเถอะ ไอ้เด็กขี้ก้างมันหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

ในวันนี้และวันไหนๆ วันที่ได้เห็นดีเห็นงามกับชีวิตที่ดูเรียบง่าย และพอจะมีสุนทรียภาพอยู่บ้าง ช่วงเวลาที่แม้การกลืนน้ำลายเปล่าๆ ก็ยังรู้สึกถึงความสบายดีได้อย่างประหลาด เพราะอะไรน่ะหรือ คงเพราะมันไม่มีก้างให้ติดคอ และไม่ใช่การแอบอวดกินปลาเก่งไม่โดนก้างแต่อย่างใด จะว่าไป มันก็แค่ยังไม่มีปลาให้กินต่างหาก

ขอบคุณมากมายครับ



เนื้อหาที่ได้รับการโปรโมต

ความขัดแย้งไทย-กัมพูชา : จากภูมิเศรษฐกิจถึงภูมิรัฐศาสตร์
ไชโย! ประเทศไทยจะรวยแล้ว!
แนวรบและแนวรักที่ปลายด้ามขวาน เหตุการณ์ต้องเปลี่ยนแปลง | เรื่องสั้น : มานพ แก้วสนิท
ก้าง
การหลั่งน้ำตาของอานาตี | อานนท์ นานมาแล้ว : กวีกระวาด
ภาวะฉุกเฉินด้านพลังงานในเอเชีย
อีโบลาสายพันธุ์หายาก กับวิกฤตที่ต้องจับตา
ต้นทุนที่แท้จริง ของสงครามอิหร่าน
เมื่ออังกฤษเปลี่ยนผู้นำ
โกงสอบท้องถิ่น กำลังจบแบบฆ่าตัดตอน?
อาฟเตอร์ช็อก ‘ทุจริต’ ใน มท. เขย่าเครือข่าย ‘น้ำเงิน’ รัก ‘2 น.’ ร่วงกราว?
ฝ่ายค้านจัดขุนพลชำแหละงบปี 70 ติดป้าย ‘เอไอ’ ประเคนเงิน ‘ดิจิทัลพลัส’