E-DUANG
ยิ่งประกาศสถานะ”ไม่-การเมือง”มากเพียงใด ยิ่งสะท้อนลักษณะแห่ง”การเมือง”มาเพียงนั้น
ดำเนินไปเหมือนกับสภาวะแห่ง”เลือก”และ”ไม่เลือก”
ต้องยอมรับความจริงที่ว่า คนเราสามารถ”เลือก”ได้เสมอไม่ว่าจะเป็น”ข้าง”ในทางความคิด หรือสิ่ง”ของ”ในทางวัตถุ
เพราะการ”ไม่”เลือก ก็เท่ากับเป็นการ”เลือก”
ความหมายอันตรงตัวก็คือ การปฏิเสธก็คือ การเลือกอีกหนทางหนึ่งซึ่งตรงกันข้ามกับการเลือก
เลือกที่จะไป หรือเลือกที่จะไม่ไป
ยิ่งมีการเน้นย้ำในเรื่อง”ไม่”หนักแน่นและจริงจังมากเพียงใด ยิ่งขับเน้นให้เห็นการถลำลงไปบนเส้นทางแห่งการ”เลือก”อันหนักแน่นและจริงจังมากเพียงนั้น
ในทาง”ความคิด” เป็นเช่นนี้ ในทาง”การเมือง”ก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน
เพียงแต่”การเมือง”คือ เงาในทาง”ความคิด”
ขอให้ดูตัวอย่างจากกรณีการเลือกตั้งในสนามกรุงเทพมหานครก็จะเห็นอย่างเด่นชัด
เด่นชัดเมื่อ ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ได้มากว่า 1 ล้านคะแนน
คล้ายกับว่า การเลือก ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ เพราะชมชอบความ เป็นอิสระไม่สังกัดพรรคการเมืองใด
ไม่ว่าเพื่อไทย ไม่ว่าภูมิใจไทย ไม่ว่าประชาชน
หากคนกรุงเทพมหานครเห็นด้วยกับความเป็นอิสระของ ชัช ชาติ สิทธิพันธุ์ เหตุใดกลับเห็นด้วยกับความเป็นอิสระของกลุ่มคนทำงานเพียง 11 คน
ขณะที่พรรคประชาชนได้มา 22 ขณะที่พรรคประชาธิปัตย์ได้มา 8
หรือแม้กระทั่งเพื่อไทย LIFE ลงตัวก็ได้มา 4
ขณะเดียวกัน บรรดากลุ่มที่ประกาศตนเป็นอิสระไม่ฝักใฝ่พรรคการเมืองใดก็พร้อมให้การสนับสนุน ภัทราภรณ์ เก่งรุ่งเรืองชัย เป็นประธานสภากทม.อันมาจากพรรคประชาชน
ที่ว่า”ไม่-การเมือง” จึงเดินไปบนเส้นทางอันเป็น”การเมือง”
จากกระบวนการเลือกตั้งในสนามกรุงเทพมหานครเข้าสู่วิวาทะทางความคิดกรณี TH-AI Passport
สะท้อนความเห็นต่างในภาวะแห่งการเป็น”ฝ่ายค้าน”
สะท้อนภาวะแห่งการไม่สามารถจัดสมดุลระหว่างการค้านที่ สร้างสรรค์กับการต่อสู้ทางการเมือง
ขยายภาพแห่งการปรับเปลี่ยนเป็นเรื่องใหญ่
ใหญ่กระทั่งมองข้ามสภาพความเป็นจริงอันเป็นรากที่มาแห่งโครงการอย่างถ่องแท้ครบถ้วน
มองเห็นด้าน”เทคนิค”เหนือกว่า”ธาตุแท้”
จับ”ปรากฏการณ์”มาเป็นเรื่องใหญ่กลบทับเจตนาแท้จริงที่อีกฝ่ายจำเป็นต้องกระทำอย่างไม่สุกงอม
มองข้ามความมุ่งร้ายหมายขวัญอันมากับรูป”คดี”
จึงมองการเมืองเป็นเหมือนงานกินเลี้ยง เหมือนการแต่งความเรียง มิได้เห็นถึงการต่อสู้เพื่อแย่งชิงผลประโยชน์
แย่งชิง”พื้นที่”ในทางการเมืองอย่างรุนแรง แข็งกร้าว
ทั้งหมดล้วนเป็นการเมืองอันเป็นภาพสะท้อนในทางความคิดรูปการณ์จิตสำนึก
คล้ายความคิดจะเป็นนามธรรม การเมืองจะเป็นรูปธรรม
ทั้งๆที่การประกาศ”ไม่-การเมือง”ดำรงอยู่อย่างมีเป้าหมายในทาง”การเมือง”
ยิ่งแถลงว่า”ไม่”นั่นแหละคือการยืนยันว่า”เป็น”
