ใบหน้าเรียบเฉย สงบนิ่ง ดูเยือกเย็น ยืนเข้าแถวเคารพธงชาติเหมือนกับทุกคนเสร็จก็แยกย้ายกันสู่ห้องเรียน
แต่เวลา 09.53 น. เสียงปัง! หน่วงหนัก กังวาน กัมปนาทขึ้นที่ชั้น 6 ของอาคารเรียน ณ ห้องเรียน 3/8 “ครูคนแรก” ล้มลงจมกองเลือด
นักเรียนกรูออกจากแต่ละห้องเรียนอลหม่าน มือยิงกึ่งเดินกึ่งวิ่งลงไปชั้น 5 พร้อมกับสาดกระสุนใส่ครูและนักเรียนไม่ยั้ง
ปัง ปัง ปัง ที่ห้อง 565 ครูอีก 2 คนล้มคว่ำพร้อมนักเรียนจำนวนหนึ่งล้มฟุบ ที่เหลือต่างคนต่างส่งเสียงตะโกนแตกกระจายไปคนละทิศคนละทาง
“มือยิง” ยังคงวิ่งพลางบรรจุแม็กกาซีนกระสุนปืน มุ่งลงไปชั้น 4
ปัง ปัง ปัง ไม่ทันระวังตัว “รองผู้อำนวยการ” กับ “เลขานุการ” โดนคมกระสุนผงะล้มลงจมกองเลือด
10.02 น. ตำรวจหน่วยปราบจลาจลมาถึง
มือยิงมุ่งตรงไปชั้น 3 ชั้น 2 และชั้น 1 ของอาคาร เปลี่ยนแม็กกาซีนกระสุนอย่างเย็นชาพร้อมกับลั่นใส่ครูและนักเรียนอีกชุดใหญ่ แล้วพรวดไปยังอาคารหนึ่ง
10.08 น. ตำรวจประกาศ ให้มือยิงวางอาวุธ
แค่อึดใจเดียว ปัง!
เสียงสุดท้ายภายในอาคาร
เมื่อเริ่มเงียบ เจ้าหน้าที่ตำรวจก็ค่อยๆ คืบคลานเข้าควบคุมสถานการณ์อย่างระมัดระวังพบว่า “มือยิง” ตัดสินใจอัตวินิบาตกรรม
ผู้ก่อเหตุอายุ 14 ปี เป็นนักเรียนชั้น ม.3 โรงเรียนเทพศิรินทร์ นนทบุรี บุคลิกปกติไม่ส่อไปในทางก้าวร้าว
วันเดียวกันนี้ ก่อนก่อเหตุไล่ยิงใส่ครูกับนักเรียนอย่างเยือกเย็น เด็กชายวัย 14 คนนี้ลงมือฆ่าทั้งปู่และย่าที่เลี้ยงดูตัวเองมาตั้งแต่อายุ 2 ขวบ เสียชีวิตคาบ้าน
ในวันวินาศสันตะโรนี้มีผู้เสียชีวิตถึง 9 คน บาดเจ็บ 27 คน
สวนดุสิตโพลสำรวจความคิดเห็นประชาชนทางออนไลน์และภาคสนามเรื่อง “อาชญากรรมและความรุนแรง” ทันที
ร้อยละ 87.4 เห็นว่า อาชญากรรมและความรุนแรงมีมากขึ้น ร้อยละ 86.8 เห็นว่า สาเหตุมาจากการบังคับใช้กฎหมายและบทลงโทษที่ไม่เข้มงวด ร้อยละ 55 มีความกังวลเรื่องความปลอดภัยในชีวิต และร้อยละ 50.5 ไม่ค่อยมั่นใจว่ารัฐบาลจะแก้ปัญหาได้
อ.นิธิดา แสงสิงแก้ว จากคณะวารสารศาสตร์ ม.ธรรมศาสตร์ สะท้อนความเห็นใน “มติชนรายวัน” ว่า เหตุโหดร้ายและสะเทือนใจนั้นเป็นปรากฏการณ์สะท้อนความบกพร่องทางสังคม เป็นผลผลิตและผลลัพธ์ของภาพรวมว่าล้มเหลวในทุกฟังก์ชั่น ระบบการศึกษา ครอบครัว รัฐและนโยบายรัฐ
ทุกเสียงหลังเกิดเหตุการณ์ทุกครั้งน่าสนใจ มีคนรับฟัง
หากแต่สำหรับสังคมไทย เมื่อเวลาผ่านไปสักพัก ทุกอย่างก็จะเหมือนเดิม ที่ชอบพูดกันว่า “เก็บรับบทเรียน” นั้นเอาเข้าจริงๆ ไม่ได้เรื่อง เพราะไม่ลงมือทำ ไม่มีการปรับปรุงอย่างเป็นระบบ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ อย่างเข้มข้น จริงจัง และต่อเนื่อง
Broccoli Book ใต้ร่ม “สำนักพิมพ์มติชน” เคยพิมพ์หนังสือแปลชื่อไทยยาวๆ “ทำไมฉันจึงเป็นทุกข์ ขณะที่ทุกคนก็ดูมีความสุขกันดี” นายแพทย์คิม ซัง-จุน เป็นผู้เขียน สิรีภรณ์ สงวนสิน แปล
หมอคิมตั้งโจทย์ว่าคนเราสร้าง “คุก” ขึ้นมาขังตัวเองมากมายหลายแบบ เช่น คุกสงสัย คุกกระวนกระวาย คุกความกลัว คุกจากอคติ คุกจากความรู้สึกผิด คุกจากการดูถูกตัวเอง จากการเสพติดบางสิ่ง จากความปรารถนา จากความอยากมีอยากได้อยากเป็น
จะพ้นจากคุกที่ขังจิตตัวเองได้ทันทีถ้าสติปัญญาเจริญเติบโต
ครั้งหนึ่งในการปาฐกถากับนักเรียนที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง “ไอน์สไตน์” กล่าวไว้ดีมากว่า ขอให้พวกท่านจงระลึกว่า สิ่งทั้งหลายที่ท่านได้เรียนรู้จากโรงเรียนนั้นเป็นผลงานที่เกิดขึ้นจากน้ำพักน้ำแรงของคนหลายชั่วอายุคน เป็นผลผลิตของความเพียรพยายามอุตสาหะจากหยาดเหงื่อแรงงานของผู้คนจากทั่วโลก
จึงขอให้ท่านรับสิ่งที่เป็นมรดกตกทอดนี้ด้วยความภาคภูมิใจและให้เกียรติกับสิ่งเหล่านั้นพร้อมทั้งเติมแต่งให้สิ่งนั้นดีงามยิ่งขึ้นอีก
ในแง่วิวัฒนาการ ลูกมนุษย์ควรเป็นห่วงโซ่ที่ “สร้างสรรค์” เชื่อมต่อไปยังอนาคต
ตั้งแต่ลืมตาดูโลก ที่ธรรมชาติให้มาก็คือพ่อแม่ จึงมีคำกล่าวว่า เด็กเจริญเติบโตขึ้นมาจากการดูแผ่นหลังของพ่อแม่ ถึงแม้ในโลกที่เป็นจริงแต่ละชีวิตจะไม่ได้สมบูรณ์พร้อมเสมอไป
แต่ทุกสังคมก็มี “วิธี” ที่จะทำให้ลูกมนุษย์พัฒนาเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์พร้อมทั้งสติปัญญาและความสามารถเพื่อเติมแต่งสิ่งต่างๆ ให้ดีงามยิ่งขึ้น
เมื่อ 30 ปีก่อนเชื่อว่าหลายท่านได้อ่านหนังสือแปลเล่มหนึ่งที่ชื่อว่า “โลกของโซฟี” เขียนโดย โยสไตน์กอร์เดอร์ สายพิณ ศุพุทธมงคล แปล และ อ.สุมาลี บำรุงสุข บรรณาธิการ
เป็นนวนิยายที่กลายเป็นตำราประวัติศาสตร์ปรัชญาตะวันตก
ผู้เขียนมีจินตนาการยอดเยี่ยมมากในการเล่าประวัติศาสตร์ทางความคิดของมนุษย์ที่มีพัฒนาการมากว่า 3 พันปีโดยแอบคาดหวังว่า วิชาปรัชญาจะเป็น “ยารักษาโรคความรุนแรง” ที่ดี เนื่องจากประวัติศาสตร์ได้พิสูจน์ว่า ด้วยปัญญาอันยิ่งใหญ่ “ลิงเปลือย” จึงได้ค่อยๆ กลายเป็นมนุษย์
ซึ่งเมื่อได้เริ่มเรียนรู้ประวัติศาสตร์ปรัชญา “โซฟี” ตัวละครเอกวัย 14 ปีถึงกับรำพึงว่า แม้เธอจะมีชีวิตอยู่บนโลกนี้เพียงไม่กี่ปี
แต่ประวัติศาสตร์มนุษย์ชาติก็คือประวัติศาสตร์ของตัวเธอที่มีอายุหลายพันปีมาแล้วเช่นเดียวกัน
ในประเทศไทย ยังมีเด็กหลายล้านคนเกิดในครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์ ไม่มีพ่อแม่อยู่พร้อมหน้า บางคนโชคร้ายมากกว่าถ้าฐานะผู้เลี้ยงดูขัดสน แต่ทั้งหลายนั้นก็ใช่ว่าจะเป็น “ปม” ที่ทำให้พัฒนาเป็นคนปกติไม่ได้
เหตุร้ายที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ นนทบุรี เป็น “ความผิดปกติ”
เด็กอายุ 14 ลงมือกระทำการแบบนั้นหมายถึงอะไร
ไร้เดียงสา-อวิชชา-มาโซคิสม์ กลายเป็นสัตว์ร้าย!?!!
