E-DUANG : คำถาม ต่อการก้มกราบ แทบเท้า คำถาม ต่อ ปฏิบัติการ กรุงศรีวิไล
ทั้งๆที่การกราบสะท้อนเอกลักษณ์ไทยอย่างเด่นชัดและงดงามเป็นอย่างสูง ไม่ว่าจะจากคนชาย ไม่ว่าจะจากคนหญิง
ทำไมเมื่อ “กรุงศรีวิไล” ก้มลงกราบจึงกลายเป็น”คำถาม”
ทั้งๆที่เป้าหมายในการกราบของ”กรุงศรีวิไล” คือ พล.อ.ประ วิตร วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรีและหัวหน้าพรรคพลังประชา รัฐ
และหากจากด้านที่”กรุงศรีวิไล”ดำรงอยู่ในจุดอันเป็น ส.ส.ในสังกัดพรรคพลังประชารัฐ และได้ร่วมก่อพฤติกรรมอันถือได้ว่าเป็นการโหวนสวนต่อ”มติพรรค”
ก็ชอบด้วยเหตุผลที่จะก้มลงกราบ แม้กระทั่งกราบแทบฝ่าเท้าของ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ผู้เป็นหัวหน้าพรรคและถือได้ ว่าเป็นศูนย์รวมแห่ง”มติพรรค”
การที่สื่อกระแสหลักไม่ว่าจะเป็นสื่อหนังสือพิมพ์ สื่อโทรทัศน์ ให้ความสนใจในระดับที่เรียกได้ว่า “พาดหัว”ด้วย”ตัวไม้”จึงมิได้เป็นเรื่องแปลกอันอยู่นอกเหนือความคาดหมาย
คำถามจึงมิได้อยู่ที่ว่า”กรุงศรีวิไล”เป็นใคร พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ เป็นใครเท่านั้น
หากแต่อยู่ที่”เป้าหมาย”อย่างแท้จริงของ”การกราบ”
ความอ่อนไหวเป็นอย่างมากอยู่ที่พื้นฐานอันเป็นอาชีพดั้งเดิมของ”กรุงศรีวิไล”ซึ่งเป็นดารา เป็นนักแสดง
จึงอาจมอง”การกราบ”เท่ากับเป็น”การแสดง”อย่างหนึ่ง
เป็นความจัดเจนอยู่แล้วของ”กรุงศรีวิไล”ที่สามารถรับได้ทุก บทบาท ไม่ว่าจะเป็น”พระเอก” ไม่ว่าจะเป็น”ตัวโกง”ขึ้นอยู่กับว่าใครมอบบทบาทให้
ขณะเดียวกัน คำถามเกิดขึ้นจากพฤติกรรมของ ส.ส.สมุทร ปราการไม่เพียงแต่เป็นการโหวตสวนมติพรรคหากแต่พุ่งเป้าไปยัง พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา อันเป็นคนใน”กลุ่ม 3 ป.”
มองในด้านความสัมพันธ์ย่อมแนบแน่นไม่เพียงแต่ต่อ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ เท่านั้น หากแต่ยังแนบแน่นอยู่กับ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา อีกด้วย
คำถามจึงอยู่ที่ว่าทำไมพวกของ”กรุงศรีวิไล”จึงได้กล้า”ทำ”
คำว่า”กล้าทำ”ในที่นี้สะท้อนความรู้สึกลึกๆของผู้ที่ต้งเป็นคำถามเมื่อมองเห็นผลโหวตในที่ประชุมสภา ประสานเข้ากับการตัดสินใจ ก้มลงกราบ”แทบเท้า”ตามมา
นั่นก็คือ เหตุปัจจัยอันใดจึงทำให้จำเป็นต้องก้มลงกราบ
นั่นก็คือ เหตุปัจจัยอันใดจึงทำให้มีความกล้าหาญถึงกับไม่ไว้วางใจต่อ พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา ออกมา
หรือพวกของ”กรุงศรีวิไลได้”เสพดีหมี”และ”หัวใจมังกร”
