เหมือนกับว่า กรณีการลาออกของ พล.อ.ศิริชัย ดิษฐกุล จะเป็นปัญหา 1 การทหาร 1 การเมือง
การทหารเพราะ พล.อ.ศิริชัย ดิษฐกุล เป็นทหาร
การเมืองเพราะ พล.อ.ศิริชัย ดิษฐกุล ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรี
แต่หากฟัง “คำแถลง”จากผู้เกี่ยวข้องก็อาจงุนงง สงกา
ไม่ว่า พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ไม่ว่า พล.อ.ประวิตร วงษ์สุ วรรณ ลงความเห็นตรงกันว่า
เป็น “เรื่องส่วนตัวฎ
“ท่านบอกว่าจะไปประกอบธุรกิจส่วนตัวก็ไป คณะทำงานที่ออกตามนั้นเพราะเขามาด้วยกันจึงต้องออกด้วยกัน”
เป็น”เรื่องส่วนตัว”แต่ก็สัมพันธ์กับ “หลายส่วน”
ไม่ว่าจะมองเรื่องนี้ว่าเป็นเรื่อง “การทหาร” ไม่ว่าจะมองเรื่องนี้ว่าเป็นเรื่อง “การเมือง”
ไม่ว่าจะมองเรื่องนี้ว่าเป็นเรื่อง “การเศรษฐกิจ”
แต่หากยึดกุมหลักการแห่งลักษณะ”องค์รวม”แล้วก็จะเห็นการดำรงอยู่ของ”วัฒนธรรม”อย่างแนบแน่น
นี่คือเงาสะท้อนในทาง”เศรษฐกิจ”
นี่คือเงาสะท้อนในทาง”การเมือง”อันสัมพันธ์อยู่กับ”การ ทหาร”เหมือนกับเป็นเนื้อเดียวกัน
เป็นการเมืองในแบบ “เลือดสุพรรณ”
เพราะว่ารัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานลาออก ทีมงาน ก็ลาออกตาม
และมูลฐานก็มาจาก”ธุรกิจ”อันเป็นส่วนของ”เศรษฐกิจ”
หากมองโครงสร้างทางสังคมอย่างตระหนักในบทบาทและแรงสะ เทือนในทางเศรษฐกิจก็จะประจักษ์ในการตัดสินใจ
เศรษฐกิจมีผลต่อการเมือง วัฒนธรรม แน่นอน
เพราะการเมือง วัฒนธรรม มีความสัมพันธ์และเป็นผลมาจากปัจจัยในทางเศรษฐกิจ
กระนั้น การเมือง วัฒนธรรมก็เป็นเรื่องของ”ความคิด”
ความคิดอันได้รับผลสะเทือนมาจาก”มาตรา 44″ ความคิดอันได้รับผลสะเทือนมาจากกระบวนการ”ทางการทหาร” ความคิดอันได้รับผลสะเทือนมาจากกระบวนการ”บริหารจัดการ”
รวมศูนย์ไปสู่”วัฒนธรรม”แห่ง”การตัดสินใจ”
