E-DUANG
มิได้มีแต่พรรคประชาชนเท่านั้นที่ถูกตรึงไว้ด้วย”รัฐธรรมนูญ”หากพรรคเพื่อไทยก็มิได้”ยกเว้น”
จำเป็นต้อง”เลื่อน”ญัตติ”ไม่ไว้วางใจ”ออกไป
จำเป็นต้องถูก”เงื่อนไข”ให้ร่างแก้ไขเพิ่มเติมผ่าน”วาระสาม” ไปก่อน
นั่นคือเวลาที่จะยาวออกไปถึงปลายเดือนธันวาคม
ที่เคยสบประมาทว่า MOA คือกับดัก คือการเสียรู้ทางการ เมืองของพรรคประชาชนอาจมิใช่
ถามว่าพรรคประชาชน”อ่อนหัด”จริงหรือ
การตัดสินใจของพรรคประชาชนในวันที่ 5 กันยายนจึงได้รับการ หยิบขึ้นมาถกแถลงกันอีกครั้ง
จากความเป็นจริงของการแก้ไข”รัฐธรรมนูญ”
เพราะนี่คือ”เดิมพัน”ทางการเมืองที่พรรคประชาชนยกมือให้ นายอนุทิน ชาญวีรกูล เป็นนายกรัฐมนตรี
ตกลง”ภูมิใจไทย”หลอก”ประชาชน”จริงละหรือ
ตกลงที่พรรคประชาชนไม่ยอมรับตำแหน่งทางการเมืองอันเท่ากับเปิด”โอกาส”ให้พรรคภูมิใจไทยได้เติบใหญ่จริงหรือ
จาก 5 กันยายน-2 ธันวาคม คงได้”คำตอบ”
คำตอบเห็นได้จากบรรดาความสงสัยใดๆที่เคยมีกับพรรคประชา ชนค่อยๆคลี่คลาย
ด้วยการกระทำของพรรคภูมิใจไทย
ขณะเดียวกัน ด้วยการพยายาม”โจมตี”ซ้ำแล้วซ้ำเล่าในประ เด็นเดิมกลับกลายเป็นยกก้อนหินทุ่มขาตนเอง
เพราะทุกอย่างเป็นไปตาม”พิมพ์”ที่วางเอาไว้ครบถ้วน
หากร่างแก้ไข”รัฐธรรมนูญ”เข้าสู่การพิจารณาในวาระสามนั่นหมายถึงความครบถ้วนแห่ง MOA
ไม่ว่าจะ”สำเร็จ” หรือว่า”ล้มเหลว”
พลันที่กระบวนการเนื่องแต่”5 กันยายน”เข้าสู่เส้นทางแห่งการปฎิบัติ
นั่นคือ บทพิสูจน์สำคัญในทาง”การเมือง”
ถามว่าพรรคการเมืองพรรคหนึ่ง นักการเมืองคนหนึ่ง มีอะไรเป็นบรรทัดฐานในการวัดผลและชี้ขาด
คำตอบอยู่ที่ การลงมือ”ทำ”
แถลงการณ์ของพรรคอาจเป็นส่วนหนึ่ง คำของนักการเมืองอาจเป็นส่วนหนึ่ง แต่ที่สุดแล้วคือการปฏิบัติอย่างเป็นจริง
เมื่อท่านพูด คนจะฟัง เมื่อท่านลงมือ คนจะเชื่อมั่น ศรัทธา
