เหรียญหล่อพระจันทร์เสี้ยว หลวงพ่อโสก วัดปากคลอง อดีตพระเกจิชื่อดังเพชรบุรี
โฟกัสพระเครื่อง | โคมคำ
“หลวงพ่อโสก สุวัณโณ” หรือพระครูอโศกธรรมสาร อดีตเจ้าอาวาสวัดปากคลอง ต.บางครก อ.บ้านแหลม จ.เพชรบุรี พระเกจิอาจารย์ยุคเก่าที่มีวิทยาคมแก่กล้า เชี่ยวชาญวิชาโหราศาสตร์
สร้างพระเครื่องวัตถุมงคลและเครื่องรางไว้หลายชนิด มีชื่อเสียงมาก คือ “เหรียญหล่อพระจันทร์เสี้ยว”
จัดสร้างในปี พ.ศ.2465 เพื่อถวายหลวงพ่อฉุย วัดคงคาราม เพื่อแจกเป็นที่ระลึกงานทำบุญวัดเกิดอายุวัฒนมงคล
ลักษณะเป็นเหรียญหล่อแบบประกบหน้าหลัง หูปลิงในตัว มีการสร้างด้วยเนื้อโลหะผสมแก่ทองเหลือง จำนวนการสร้างไม่ได้มีการจดบันทึกไว้
ด้านหน้า เป็นอักขระยันต์เรียกกันว่า อุโองการ ข้างอักขระยันต์ล้อมรอบด้วยช่อรวงข้าว
ด้านหลังเขียนคำว่า ที่ระฤกในการทำบุญเดือนเกิดวันเกิด พระสุวรรณ์ พ.ศ.๒๔๖๕ ต่อมาปรากฏว่าได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง
มีนามเดิมว่า โสก พันธ์โพทอง พื้นเพเป็นคนบ้านแควใหญ่วังใหญ่ ต.บางครก อ.บ้านแหลม จ.เพชรบุรี
เกิดเมื่อวันอังคาร พ.ศ.2415 บิดา-มารดา ชื่อนายพันธุ์ และนางนาก พันธ์โพทอง มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 7 คน
อายุครบ 20 ปีบริบูรณ์เข้าพิธีอุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดปากคลอง ต.บางครก อ.บ้านแหลม จ.เพชรบุรี มีพระอธิการคล้ำ วัดปากคลอง เป็นพระอุปัชฌาย์, พระอธิการทรัพย์ วัดเขาตะเครา เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการเพิ่ม วัดสวนทุ่ง (วัดเฟื้อสุธรรม) เป็นพระอนุสาวนาจารย์
อยู่จำพรรษาที่วัดปากคลอง เพื่อศึกษาวิชาและอุปัฏฐากรับใช้พระอุปัชฌาย์พอสมควรแล้ว จึงได้เดินทางมาอยู่ที่วัดมหาธาตุ ต.คลองกระแชง อ.เมือง จ.เพชรบุรี เพื่อศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรม และวิปัสสนากัมมัฏฐานกับพระอธิการครุฑ อยู่ได้ปีเศษพระอธิการครุฑก็ถึงแก่มรณภาพ
จึงได้เดินทางไปศึกษาวิชาเพิ่มเติมกับพระสุวรรณมุนี (หลวงพ่อฉุย) วัดคงคาราม อ.เมือง จ.เพชรบุรี
พ.ศ.2447 พระอธิการหลุบ เจ้าอาวาสวัดมหาธาตุ ลาออกจากตำแหน่ง ทางคณะสงฆ์โดยพระพิศาลสมณกิจ (สิน) เจ้าคณะเมืองเพชรบุรี (เจ้าคณะจังหวัด) วัดคงคาราม จึงเห็นควรแต่งตั้งให้ไปเป็นเจ้าอาวาสวัดมหาธาตุสืบแทน
พ.ศ.2448 หลังปกครองวัดมหาธาตุได้เพียงปีเศษ พระอธิการพรเจ้าอาวาสวัดปากคลอง (น้องชายคนที่ 2 ของหลวงพ่อโสก) ได้ลาสิกขา ตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดปากคลองก็ว่างลง ชาวบ้านบางครกจึงพร้อมใจกันนิมนต์ให้ไปเป็นเจ้าอาวาสเพื่อช่วยพัฒนาวัด
เป็นเจ้าอาวาสวัดปากคลอง ท่านได้พัฒนาวัดอย่างสุดความสามารถ จนวัดเจริญรุ่งเรืองขึ้นตามลำดับ เริ่มจากการจัดระเบียบและบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะที่ชำรุดทรุดโทรมให้เรียบร้อย
สร้างศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ ศาลาบำเพ็ญกุศล โรงเรียน พระอุโบสถ จนวัดปากคลองเจริญรุ่งเรืองขึ้นตามลำดับ
พ.ศ.2452 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าคณะหมวดบางครก
พ.ศ.2456 เปิดโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรมขึ้นครั้งแรก โดยรับหน้าที่เป็นครูสอน
พ.ศ.2465 ได้รับการแต่งตั้งเป็นพระอุปัชฌาย์
พ.ศ.2478 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์พระครูชั้นสัญญาบัตรที่ พระครูอโศกธรรมสาร ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอบ้านแหลม เมื่อวันที่ 19 กันยายน 2478 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา วันที่ 22 กันยายน 2478 เล่ม 52 หน้า 1898
พ.ศ.2481 เกิดสงครามมหาเอเชียบูรพา ได้รับการอาราธนาไปปลกเสกแหวนนพเก้า และเหรียญสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวรณ์สิริวัฒน์ ที่วัดราชบพิตร พระนคร ร่วมกับพระเกจิชื่อดังมากมาย
ตลอดเวลาที่ดำรงอยู่ในสมณเพศ ใช้เวลาว่างเท่าที่มีอยู่ ศึกษาศิลปวิทยาการต่างๆ เท่าที่นิยมกันอยู่ในสมัยนั้น เช่น วิชาโหราศาสตร์ เวชศาสตร์ ไสยศาสตร์ เป็นต้น
โดยศึกษาอย่างจริงจัง และยังได้นำเอาสิ่งต่างๆ เหล่านี้มาช่วยเหลือผู้อื่นในโอกาสต่อมาด้วย ใช้ความรู้ที่ได้เล่าเรียนมา เช่น ในด้านเวชศาสตร์อันเกี่ยวกับการแพทย์แผนโบราณ เป็นต้น สงเคราะห์ผู้อื่นตลอดมา
นอกจากนี้ ยังเป็นผู้มีกฤตยาคมแก่กล้า มีจิตตานุภาพสูง ทำให้มีเกียรติคุณมีชื่อเสียง เป็นที่เคารพนับถือของชนทุกชั้นตั้งแต่ชาวบ้าน สามัญชนไปจนถึงข้าราชการผู้ใหญ่ เช่น พระยาสุรพันธุ์เสนีย์ (อิ้น บุนนาค) เป็นต้น
สมัยนั้นเล่ากันต่อๆ มาว่า เป็นพระที่มีจิตใจเมตตา ชอบช่วยเหลือประชาชนในด้านหยูกยา โดยมิได้เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อย บางครั้งแม้จะถึงเวลาจำวัดในเวลากลางคืนแล้วก็ตาม
เมื่อใครมีธุระมาหาท่านและมีเสียงสุนัขเห่าขึ้น ก็จะลงจากกุฏิไปถามไถ่ดู ถ้าเจ็บไข้ ก็จะจัดยาให้ทันที
มียาทุกชนิดที่จำเป็นไม่ว่าจะเป็นยาต้ม ยาผง ยาเม็ด ยารักษาตา ยานัตถุ์ น้ำมันมนต์ ยาอุทัย โดยตั้งวางไว้เต็มห้องบนกุฏิและที่ปลูกไว้ในวัด วัดปากคลองในสมัยนั้นจึงเสมือนโรงพยาบาล
ต่อจากนั้นเดินทางไปเรียนวิชาการสร้างมีดหมอจากสองสำนัก คือ หลวงพ่อแหล่ม วัดป้อมแก้ว-วัดจันทร์เจริญสุข จ.สมุทรสงคราม และหลวงพ่อคล้าย วัดพระทรง จ.เพชรบุรี บางตำราว่าเรียนจากหลวงพ่อเทียน วัดละมุด จ.สมุทรสงครามด้วย
เป็นสหมิกธรรมกับหลวงพ่อแช่ม วัดฉลอง หลวงพ่อโต วัดคู้ธรรมสถิติ์วราราม และหลวงพ่อปาน วัดบางนมโค
สำหรับหลวงพ่อปาน มักเดินทางไปพักที่วัดปากคลองฯ เสมอทุกครั้งที่ออกเดินธุดงค์ไปทางภาคใต้
วาระสุดท้ายหลวงพ่อโสกมรณภาพอย่างสงบ เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2482 สิริอายุ 67 ปี พรรษา 47
