พระปิดตา-พระเนื้อดิน หลวงพ่อหรุ่นวัดช้างเผือก พระเกจิดังสมุทรสงคราม
โฟกัสพระเครื่อง | โคมคำ
กาลสมัยผ่านมาลุ่มน้ำแม่กลองถือเป็นแหล่งสรรพวิชา มากด้วยพระเกจิอาจารย์ นับเนื่องจากอดีตถึงปัจจุบัน ไม่เคยขาดหาย
แต่ถ้าให้กล่าวถึงพระเกจิอาจารย์ที่เป็นจุดหมายปลายทางของพระธุดงค์สมัยก่อน วัดช้างเผือก ถือเป็นแหล่งรวมพระธุดงค์มากมายหลายรูป
เนื่องจากมีพระเกจิอาจารย์ผู้มากวิชาโดดเด่น ด้านการทำน้ำมนต์ และวิชามหาอุตม์ นั่นก็คือ พระอธิการรุฬ หรือหลวงพ่อหรุ่นนั่นเอง
“หลวงพ่อหรุ่น พุทธสโร” วัดช้างเผือก อ.อัมพวา จ.สมุทรสงคราม
ช่วงบั้นปลายชีวิต จัดสร้างวัตถุมงคลที่ระลึกและแจกให้ผู้ที่มาร่วมบุญ ทุกรุ่นล้วนแต่ได้รับความนิยม
โดยเฉพาะ “พระปิดตาสูญญัง หลวงพ่อหรุ่น” สร้างขึ้นก่อนปี พ.ศ.2458 องค์พระสร้างจากเนื้อดินขุยปูหรือดินที่ปูขนออกมาจากรูของตน ถือเป็นมวลสารที่เป็นเคล็ดลับของหลวงพ่อหรุ่น จัดเป็นอีกหนึ่งวัตถุมงคลที่หลวงพ่อหรุ่นได้สร้างไว้ มีเนื้อเดียวเท่านั้น คือ เนื้อดินละเอียด แกร่งแต่หนึกนุ่ม เก่ามีอายุเกิน 100 ปี ปัจจุบันถือเป็นพระปิดตาที่หาชมได้ยาก จำนวนการสร้างไม่ได้มีการจดบันทึกไว้
ด้านหน้า เป็นพระปิดตานั่งขัดสมาธิ มีฐานเขียงรองหนึ่งชั้น ใต้ฐานมียันต์หนึ่งตัวอยู่บนฐานซึ่งเป็นที่มาของชื่อพิมพ์ดังกล่าว
ด้านหลังเรียบ ไม่มีรอย
อีกรุ่นที่ได้รับความนิยมไม่แพ้กัน คือ “พระเนื้อดินพิมพ์พระโมคคัลลานะ-พระสารีบุตร”
สร้างขึ้นก่อนปี พ.ศ.2458 เช่นกัน จัดเป็นพระเนื้อดินที่หลวงพ่อหรุ่นได้สร้างเอาไว้แจกจ่ายแก่ชาวบ้านที่หาได้ยาก น้อยคนนักที่จะรู้จัก สร้างด้วยเนื้อดินเผาเนื้อละเอียด จำนวนการสร้างน้อย
ด้านหน้า เป็นรูปพระพุทธปางสมาธิเป็นประธาน มีฐานผ้าทิพย์รองรับ ด้านซ้ายขวามีพระโมคคัลลานะ พระสารีบุตร มียันต์และองค์ประกอบต่างๆ
ด้านหลังเรียบ ไม่มีรอยจารอักขระใดๆ ทั้งสิ้น
จัดเป็นวัตถุมงคลหายากและเป็นที่นิยมของวงการพระเครื่องและชาวอัมพวา
อัตโนประวัติ เกิดเมื่อปี พ.ศ.2372 ที่บ้านไผ่ขวาง อ.เมือง จ.สุพรรณบุรี บิดาชื่อ นายรุ่ง มารดาชื่อ นางล้อม มีอาชีพทำนาและค้าขาย
ครอบครัวฝ่ายมารดาเป็นชาวบางช้าง จ.สมุทรสงคราม บ้านใกล้กับวัดบางจาก เป็นญาติกับหลวงพ่ออ้น วัดบางจาก ศิษย์สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) วัดระฆังโฆสิตาราม
ต่อมาบิดาได้นำไปฝากเรียนหนังสือไทยและขอม ที่สำนักวัดประตูสาร มีพระอาจารย์ภู่เป็นครู เรียนจนจบอ่านออกเขียนได้
พ.ศ.2492 อายุครบบวช จึงเข้าพิธีอุปสมบท ที่วัดประตูสาร มีพระอาจารย์ภู่ วัดประตูสาร เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์ดี กับพระอาจารย์อ่วม วัดไทร เป็นพระคู่สวด ได้รับฉายาว่า พุทธสโร ศึกษาพระปริยัติธรรม ท่องบทสวดมนต์จนจบ จำพระปาฏิโมกข์แม่นยำ ซึ่งถือว่าหาอาจารย์ที่แคล่วคล่องในระดับนี้ได้ยากมากสมัยนั้น
นอกจากนี้ ยังสนใจเรื่องธุดงควัตร จึงไปศึกษากับพระอาจารย์แสวง วัดบางปลาม้า ออกธุดงค์ไปหลายแห่งฝึกพลังจิตจนแก่กล้า
พรรษาที่ 6 เดินทางมาในงานศพนางแจ่ม ซึ่งเป็นยายที่บ้านใกล้วัดบางจาก จึงได้รู้จักกับพระอุปัชฌาย์เอี่ยม วัดบางจาก
หลวงพ่อเอี่ยมจึงชวนให้มาอยู่ด้วยกัน ต่อมาบิดาเสียชีวิตลง มารดาจึงชวนกันอพยพกลับมาอยู่ที่บางจาก ก็เลยมาจำพรรษาที่วัดบางจาก
ชอบออกธุดงค์แบกกลดเข้าป่าเป็นประจำ ได้ศึกษาพุทธาคม สมุนไพร แพทย์แผนโบราณ จากพระอาจารย์ในป่าลึก ได้รับความรู้ต่างๆ มากมายจนเป็นที่พึ่งของภิกษุ สามเณร และชาวบ้านในแถบนั้น
ต่อมา วัดช้างเผือกว่างเจ้าอาวาสลง ชาวบ้านจึงได้นิมนต์ไปเป็นเจ้าอาวาส ด้วยวัดช้างเผือกในขณะนั้นกำลังชำรุดทรุดโทรมอย่างมาก พอมาอยู่ที่วัดช้างเผือก ก็เริ่มบูรณปฏิสังขรณ์พัฒนาวัดเรื่อยมา มีพระและชาวบ้านมาขอเรียนวิปัสสนากัมมัฏฐานด้วยเป็นจำนวนมาก
เกิดความนิยมในหมู่พระสงฆ์ที่ออกธุดงค์ทั้งหลายว่า ต้องมาปักกลด ที่วัดช้างเผือกเพื่อศึกษาวิชา จนทำให้พื้นที่ของวัดแน่นขนัดไปด้วยกลดจำนวนมาก
นอกจากนี้ ยังมีชาวบ้านมาให้รักษาโรคแทบทุกวัน คนถูกผีเข้าเจ้าสิงก็มาให้รดน้ำมนต์กันจนแน่นวัด จนเป็นที่รู้จักกันทั้งลุ่มน้ำแม่กลอง ได้รับการถ่ายทอดวิชาทำผงวิเศษ 108 จากหลวงพ่ออ้น วัดบางจาก
หลวงพ่อหรุ่นเป็นพระที่มีเมตตาไม่ปิดบังวิชา ใครมาขอเรียนด้วยก็ยินดีสอนให้ จึงมีลูกศิษย์ลูกหามากมาย เช่น หลวงพ่อคง วัดบางกะพ้อม, หลวงพ่อหรีด วัดเพลง, หลวงพ่อห่วง วัดท่าใน และหลวงพ่อแช่ม วัดจุฬามณี เป็นต้น มรณภาพอย่างสงบด้วยโรคชรา เมื่อปี พ.ศ.2458
สิริอายุ 86 ปี พรรษา 66
