วรากรณ์ พูลสวัสดิ์
ปะทุเชื้อเติมใจน้ำเอ่อล้น
ปะทุเชื้อก่อไฟในคืนค่ำ ค่ำคืนที่ฝนพรำไม่ขาดสาย
สายลมพัดกระหน่ำเข้าทำลาย ทำลายสวนนาไร่เสียหายจม
จมน้ำท่วมนา อ่อนล้าหัวใจ หัวใจร่ำไห้อยู่ใต้ผ้าห่ม
ห่มใจอ่อนล้าดวงตาระบม ระบมตรมเศร้าปวดร้าวเหลือทน
ทนมายาวนานผ่านหลายฤดู ฤดูอดสูต่อสู้ฟ้าฝน
ฝนฟ้ากระหน่ำน้ำท่วมเอ่อล้น ทำลายพืชผลอดทนสู้ไป
ไปไปมามาบางคราสับสน สับสนฝนฟ้าน้ำตารินไหล
รินไหลไม่อาจทำความเข้าใจ ใจไยฝนไม่ตกตามฤดู
ฤดูฤดีบางปีแห้งแล้ง แล้งดินแตกระแหงอยู่อย่างอดสู
อดสูตัวเองหวั่นเกรงไม่สู้ สู้ทนจนอยู่หดหู่หัวใจ
ใจจึงก่อไฟให้ปะทุเชื้อ เชื้อไฟเพื่อเอื้อสว่างไสว
ไสวสว่างเส้นทางก้าวไป ไปสู่วันใหม่ด้วยใจมั่นคง
