กวีกระวาด | ฝุ่นฟ้า ธุลีดิน
ใครเจ้าของ
ฟ้า-ไม่มีใครเป็นเจ้าของ
คิดครอบครองคนเดียวคงไม่ได้
จันทร์-แม้จะขึ้นเหยียบก็เหยียบไป
ใช่ว่าใครจะตีกินรอยตีนตน
อาทิตย์-ซึ่งเปล่งแสงแห่งรังสี
ยิ่งไม่มีใครคิดเหยียบเล่นสักหน
ใช้ประโยชน์ถ้วนทั่วทุกตัวคน
ผลประโยชน์ใครก็ใช้ได้ทั้งนั้น
ดาว-ที่พราวแสงระยิบระยับ
ใครหยิบจับถือกรรมสิทธิ์อย่าคิดฝัน
ธรรมชาติมอบให้เราใช้ร่วมกัน
โลภหลงเป็นของฉันนั้นได้ฤๅ
และ ‘ความเป็นชาติ’ เฉกเช่นกัน
ใครจับจอง ‘เพียงของฉัน’ กระนั้นหรือ
เพื่อนร่วมชาติเขามีสิทธิ์เหมือนทุกมือ
ทุกคนคือความเท่าเทียมทุกเหลี่ยมคู
อย่าสำแดงความรักชาติเรี่ยราดนัก
อย่าถือสิทธิ์ยึดติดหนัก-น่าอดสู
อย่าชี้ใครไม่รักชาติ, แยกมึง-กู
ทุกฝ่ายสู้เพื่อแผ่นดินถิ่นเกิดตน
อย่าพ่น ‘ตนรักชาติ’ มากกว่าใคร
เพราะมิอาจพิสูจน์ได้ให้เห็นผล
ประเทศเราล้วนของเราทุกคน
อย่าสับสนสำคัญผิด-ผิดซ้ำซ้ำ! •
สะดวก ฉับไว คุ้มค่า สมัครสมาชิกนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ได้ที่นี่https://t.co/KYFMEpsHWj
— MatichonWeekly มติชนสุดสัปดาห์ (@matichonweekly) July 27, 2022
