ลูกบิดพาไป | ไพบูลย์ วงษ์เทศ
ผีทะเลเผล่ขึ้นมาบนอากาศ
โรคประสาทอาจกระอักสำลักแป้ง
ศิลปินผูกปีปาดฝีแปรง
พูดแปร่งแปร่งว่าได้พบประสบกาม
อันความรักหรือจะมีในที่ลับ
สงบระงับไม่กลัดกลุ้มไม่บุ่มบ่าม
ทะเลาะผัวกลัวผีบวชชีพราหมณ์
คนผลีผลามเขาว่าผลุนผลันวุ่นวาย
อยู่เงียบเงียบเรียบง่ายเรียบหลายร้อย
เพียงเดือนคล้อยพูดคลุมเครือว่าเครือข่าย
ปลูกมะเขือได้มะแขว่นนางแอ่นอาย
นกหรือนั่นอันตรายแอ่นกายรับ
ไม้กางเขนนกกางเขนจิ้งเหลนโหลน
ผีตาโขนนั่นก็โขนหัวโขนขยับ
กระเย้อกระแหย่งแก่งแย่งขันขยันทับ
ที่กระสับกระส่ายก็ไม่พอดี
กระเสือกกระสนดิ้นรนขวนขวายอนาถ
เจอะเถรขวาดเถนก็ด่าว่าหน้าที่
เณรหัวร่อปริ่มสุขเปียกทุกที
เหมือนผิดผีผียั้งละให้อภัย
อเวราโหนตุพหุสัจจะ
พยุหะ-หะหาย-กระต่ายไข
กระดองเต่าเขาแพะตาแป๊ะไง
ตกกระไดพลอยโจนกระโดนชำนัญ
ชนิกาอ้าชนกนีรนาท
ชีวาวายสิ้นชีวาตม์ซึ่งตัวฉัน
เฉวงฉวางฉางกายชายฉะกัน
อีกแล้วทั่นเผลอถลึงทะลึ่งทะลวง! •
สะดวก ฉับไว คุ้มค่า สมัครสมาชิกนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ได้ที่นี่https://t.co/KYFMEpsHWj
— MatichonWeekly มติชนสุดสัปดาห์ (@matichonweekly) July 27, 2022
