ณ กาลเวลา | ไพบูลย์ วงษ์เทศ
ประเดี๋ยววันประเดี๋ยวเดือนปีเคลื่อนคล้อย
ล่องแล้วลอยเป็นอากาศดาวดาษดื่น
คืนแล้วคืนเล่าสางพรุ่งกลางคืน
หลับแล้วตื่นแล้วก็หลับพรุ่งลับลา
เมื่อปีกลายเมื่อตะกี้ปีนี้หนอ
ป่านและปอปรงกลายกลับหายหน้า
เสียรู้และเสียลับพ่ายอัปรา
ได้หน้าไม่ได้หน้าได้ด่ากัน
เมื่อสองปีที่แล้วหลายปีแล้ว
ไร้วี่แววจะเกิดการสมานฉันท์
เพียงปีเดียวเคลื่อนขณะตระวันจันทร
นาคภุชงค์คงสุบรรณะบัญชร
ขึ้นบัญชีหนังหมาช่างทาสี
ตกลงกันดิบดีสุกซะก่อน
หักทั้งหน้าเจ็บทั้งหลังลืมสังวร
สัตย์สัตว์ว่อนบนพื้นหน้าสุธาธาร
ด้วยพลังลึกลับนอนหลับลึก
ปลาหรือหมึกคึกขยักคายัคสถาน
ปากีสะถองหนองไหลไสววาน
ตะกรุดว่านวรนุสสุทธิพงศ์
ก็วันนี้เดือนนี้แต่ปีนั้น
บ้านอ้ายตู่อู่อ้ายตันอ้ายจูล่ง
จรกาจรแกงอีแร้งลง
ว่าจะส่งอีสวาทไปกวาดคะแนน
คุณไสวบุ้ยให้ไปทางเสวย
ฉลวยเฉลยเฉลานาฏฉลาดแน่น
ก็วันนี้ปีนู้นนูญและแนน
ซี่แล้วแพ่นกบาลกันเกือบบรรลัย! •
สะดวก ฉับไว คุ้มค่า สมัครสมาชิกนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ได้ที่นี่https://t.co/KYFMEpsHWj
— MatichonWeekly มติชนสุดสัปดาห์ (@matichonweekly) July 27, 2022
