เหยี่ยวถลาลม
สังคมพิสดาร
‘โกงท่วมหัว’ ตัวยังรอด
ที่จริงภิกษุไม่เห็นจะต้องไปเดือดร้อนอะไรนักหนากับการที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอภิปราย สงสัย ตั้งคำถาม หรือมีข้อเสนออันใดที่อาจนำไปสู่การพัฒนาปรับปรุง
“ส.ส.” ได้รับการเลือกตั้งมา มีเงินเดือน มีหน้าที่ก็ต้องทำหน้าที่
เช่นเดียวกับภิกษุซึ่งสละละวางจากเพศฆราวาสสู่เพศบรรพชิตโกนหัวนุ่งเหลืองห่มเหลือง มีฐานะตามที่พุทธศาสนาเรียกว่า “ผู้ขอ” แล้วก็ย่อมมีหน้าที่ต่อสังคมที่อาศัย
รวมทั้งยังต้องประพฤติให้อยู่ในพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด ไม่ควรจะติดข้องกังวลในที่อยู่ที่กิน ไม่แสวงหาลาภยศสรรเสริญอันเป็นอุปสรรคแห่งการพัฒนาตนไปสู่ความหลุดพ้น
การวิจารณ์สงฆ์หรือแม้กระทั่งชำระสะสางวัด เพื่อให้เกิดสภาพสงบ สว่าง สะอาดนับเป็นกิจของพุทธศาสนิกชน
แต่สังคมไทยชอบจะให้มี “ยกเว้น” สำหรับคนที่สูงด้วยสถานะทางสังคม สูงด้วยยศตำแหน่ง สูงด้วยฐานะที่มั่งคั่งร่ำรวย ยิ่งภิกษุสงฆ์ด้วยแล้วกราบไหว้กันโดยละเลยการสังเกต ตรวจสอบและสงสัย “ฝี” จึงแตกมาตั้งแต่ต้นปี
ภิกษุสงฆ์สูงศักดิ์และมีชื่อเสียงเป็นที่เคารพกราบไหว้หลายรูปทุจริตวิปลาส “เน่าจากเนื้อในตน” !
ขนาด “ผู้ขอ” ซึ่งประกาศอุทิศตนปฏิบัติธรรมยังความยั่งยืนแก่พระพุทธศาสนายังมั่วสีกา โกงเงินวัดกันเป็นร้อยๆ ล้าน แล้ว “คฤหัสน์” ผู้หมกมุ่นในกองกิเลสทึบหนาจะรอดได้อย่างไร
ถ้าจำไม่ผิด ตั้งแต่ปี 2538 คะแนนเต็ม 100 ไทยได้แค่ 27-28 คะแนน จากดัชนีชี้วัดที่องค์กรเพื่อความโปร่งใสระหว่างประเทศ จัดทำขึ้น
และ 20 ปีต่อมา อันดับของไทยก็ยังคงแย่ เช่น จากอันดับ 88 ของโลก ร่วงไปถึงกว่า 100
ทุจริตคอร์รัปชั่นเป็นปัญหาเรื้อรังฝังลึก!
ปีนี้ ITA โดยสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) ประเมินคุณธรรมและความโปร่งใสของหน่วยงานรัฐ ซึ่งประกาศเมื่อวันที่ 15 สิงหาคมที่ผ่านมาว่า สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินหรือ “สตง.” คว้าอันดับ 1 องค์กรอิสระโปร่งใสในปี 2568
หลายคนตะลึง แต่ ITA ก็ให้เจ้าหน้าที่กับประชาชน “มีส่วนร่วม” ในการสะท้อนความเห็นและประสบการณ์ พร้อมกับมีเกณฑ์การวัด
ถึงแม้จะยังอิหลักอิเหลื่อ แต่ “การมีส่วนร่วม” ก็นับว่าเป็นแนวคิดที่ดี
อย่างน้อยก็เป็น “ต้นกล้า” ที่ก้าวจากการปกปิดซ่อนเร้นไปสู่การเปิดเผยโปร่งใส และให้ตรวจสอบได้
ที่น่าสนใจอีก 1 คือ การประกาศว่า การกีฬาแห่งประเทศไทย หรือ “กกท.” ได้อันดับ 7 จาก 7 หน่วยงาน ของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
ในช่วง 5 ปีมานี้คะแนนของ “กกท.” ต่ำลงตามลำดับ
เกิดอะไรขึ้นใน “กกท.” ยุคนายก้องศักดิ์ ยอดมณี
มีการร้องเรียนไปยัง นายกรัฐมนตรี (แพทองธาร ชินวัตร) และรองนายกรัฐมนตรี (สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ) ประธานคณะกรรมการการกีฬาแห่งประเทศไทย
ชี้นิ้วไปที่การบริหารของนายก้องศักดิ์ ว่าบนเก้าอี้ผู้ว่าการการกีฬาแห่งประเทศไทย รอบที่ 2 (วาระละ 4 ปี) ล้มเหลว มีการเรียกร้องให้นายกรัฐมนตรี “แพทองธาร” และรองนายกรัฐมนตรี “สุริยะ” ใส่ใจตรวจสอบทุกเรื่องทุกโครงการก่อสร้างที่ล่าช้า และมากไปด้วยปัญหา
กรุณา อย่ารอจน “ใกล้เวลา” !
ที่ขำไม่ออก ทั้งๆ ที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 33 ระหว่าง 9-20 ธันวาคม 2568 นี้ แต่โพลจาก KBU Sport poll สำรวจพบว่า มีประชาชนเพียงร้อยละ 35.9 เท่านั้นที่รู้ว่าไทยเป็นเจ้าภาพ
การประชาสัมพันธ์เงียบสนิทขนาดนั้น?
แล้วเรื่องอาคารศูนย์ฝึกมวยสากล ที่เริ่มทำกันมาตั้งแต่ปี 2564 นั่นอีกละ ยังไม่แล้วเสร็จ ก็ “ไชน่า เรลเวย์ นัมเบอร์ 10 ประเทศไทย” เป็นกิจการร่วมค้าเป็นผู้รับเหมา มีนายชวนหลิง จาง และนายโสภณ มีชัย ที่ถูกดำเนินคดีจากกรณีตึก “สตง.” มูลค่ากว่า 2 พันล้านถล่ม เป็น “กรรมการมีอำนาจ” ของบริษัทเหมือนกัน
ไส้ใน “กกท.” เป็นอย่างไรไม่มีใครทราบ แต่ผลจากการประเมินคุณธรรมและความโปร่งใสในการดำเนินงาน “กกท.” อยู่ในอันดับรั้งท้ายของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
ตัวชี้วัดด้านการเปิดเผยข้อมูลและการป้องกันการทุจริตต่ำสุด กับยังมีรายงานว่า ก่อนหน้านี้กรรมการซีเกมส์จากอาเซียนมาประชุมและลงพื้นที่ตรวจสถานที่ 2-3 ครั้งถึงกับ “ส่ายหน้า”
กังวลว่าสถานที่จัดแข่งขันกีฬาทุกประเภทยังไม่พร้อม
ในประเทศไทยนั้นคำว่า “เปิดเผย โปร่งใส ตรวจสอบได้” คล้ายคาถา ท่องบ่นกันเสียงดังเหมือนบทสวดมนต์
มีแต่ “ปริยัติ” ไม่ปฏิบัติ
ไม่มีอนาคตว่าอีกกี่ทศวรรษข้างหน้า “อันดับ” ความโปร่งใสในระดับสากล ที่องค์กรเพื่อความโปร่งใสระหว่างประเทศจัดทำ จะกระเตื้อง
ถามว่า ทำไมไทยไม่เปลี่ยน!
ไม่ใช่ความเหลวไหล แต่คนขาดศีลธรรม
การทุจริตคอร์รัปชั่นท่วมหนัก วงการสงฆ์ซึ่ง “ภิกษุ” พึงตั้งมั่นอยู่ในกฎอันเป็นข้อห้าม 227 ข้อนั้นสาหัสยิ่งกว่าขยะใต้พรม
ข้าราชการ เจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ไม่ใช่ “ผู้ให้บริการ” แต่เป็น “ผู้อนุมัติ” หรือผู้อนุญาต
ดังนั้น ท่านผู้มีตำแหน่งมีอำนาจหน้าที่จึงมี “สถานะเหนือกว่า” ท่านไม่มีค่านิยมที่จะเปิดเผย และไม่พร้อมที่จะให้ประชาชนมีส่วนร่วมตรวจสอบ
“ช่องทาง” การใช้อำนาจเพื่อให้ได้มาซึ่ง “ประโยชน์อื่นใด” จึงปรากฏขึ้น
หลายหน่วยจึงถือว่า การใช้อำนาจหน้าที่เพื่อให้ได้มาซึ่งรายได้ (นอกระบบ) ทั้งทวนน้ำ ตามน้ำ เป็นสิทธิ์พึงได้ตามตำแหน่งหน้าที่ ไม่ใช่สิ่งน่ารังเกียจ
ไม่ว่าคนทั่วไปหรือนักบวชผู้เคร่งขรึมซึ่งยังไม่หลุดพ้น ยังคงมีความปรารถนาใคร่อยากเหมือนๆ กัน ไม่กลัวกฎหมาย ไม่อายไม่ยำเกรงต่อกฎหรือข้อห้ามทางศาสนา
ประเทศไทยจะไปไม่รอด ถ้าไม่เร่งรัดจัดการกับปรสิตของศาสนา และไม่สะสางขจัดการทุจริตคอร์รัปชั่นที่เกาะกินอยู่ในหน่วยราชการ
“หน่วยงานรัฐ” ไม่ใช่ขุมทรัพย์ของเจ้าพนักงาน “วัด” ไม่ใช่เหมืองทองของภิกษุ
จัดการกับการทุจริตคอร์รัปชั่นให้จริงจังชัดแจ้ง “คนโกง” จะได้ไม่มีโอกาสตีฝีปาก โอหังสร้างชื่อหลอกลวงผู้คน!?!!
