เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต
นกนางนวลรู้ร้อนรู้หนาว พากันอพยพหลีกหนีความทุกข์ร้อนของชีวิต จากความหนาวเย็นและอดอยาก เพราะเมื่อฤดูกาลของความอยู่ยากมาถึง นกนางนวลจะนำพาซึ่งกันย้ายไป ขยับปีกบอกลาถิ่นฐานดินแดนเอเชียกลาง และแถบทางตอนหนือของประเทศจีน ทิเบต มองโกเลีย อีกทั้งไซบีเรีย เดินทางหลบลี้ภัยธรรมชาติตามฤดูกาล เปลี่ยนบรรยากาศให้ชีวิตมายังฟากฝั่งพื้นที่อบอุ่น มีแหล่งอาหารการกินอุดมสมบูรณ์ นกอพยพเหล่านี้และเหล่านั้นนิยมรวมตัว หาอยู่หากิน ตามริมขอบฟ้า ตรงแนวชายฝั่งทะเล
จากความรู้ ที่จำเขามาเล่าต่อ ว่ากันว่าฝูงนกนางนวลมักจะพากันมาถึงบริเวณอ่าวไทยตอนใน มากสุดอยู่ที่สถานตากอากาศบางปู จ.สมุทรปราการ
การมาถึงของเหล่านักอพยพเป็นไปตรงตามช่วงเวลา ราวกับงานเทศกาลงานวัดประจำปีในช่วงหน้าหนาว ราวเดือนตุลาคม ก่อนจะจากลา บินกลับเมื่อเข้าสู่เดือนมีนาคม หรือเมษายนของทุกปี
ในช่วงหน้าหนาวนกนางนวลย้ายถิ่นจะได้พบปะสังสรรค์กับนักเดินทางท่องเที่ยว ที่ไม่นิยมไปไหนไกล บรรยากาศดีๆ และเต็มไปด้วยมิตรภาพต่างสายพันธ์ อบอุ่นใจในช่วงหน้าหนาว ตามแนวจุดชมวิวของชายฝั่งทะเล
นกนางนวล สัญลักษณ์ของความมีอิสระเสรี นักผจญภัย และขาดไม่ได้กับความเป็นยอดในเรื่องการปรับตัว เพื่อความอยู่รอด และเป็นสัญญาณดีของนักเดินเรือ เพราะการพบเห็นพวกมันบินให้ว่อนนั้น ทำให้นักเดินเรือรู้อยู่แก่ใจว่า การเข้าถึงชายฝั่งนั้นอยู่อีกไม่ไกล
และในความหมายอื่นใดตามสัจธรรมอันซับซ้อนของโลก นกนางนวลก็อาจเป็นเพียงนักฉวยโอกาส
หัวขโมยจอมตะกละในสายตาของชาวประมงบางคน
“กากหมูทอดลอยละล่อง” ออกจากมือที่โยนไปหมุนคว้างอยู่กลางอากาศ และเพียงไม่กี่อึดใจ นกนางนวลตาไวก็บินโฉบคาบ กินกากหมูด้วยความแม่นยำ
การกลับมาของเหล่านกนางนวล และกับแหล่งพักพิงที่อาจเป็นดินแดนแห่งเดียว จะได้กินอาหารชนิดพิเศษ ชนิดที่หากินไม่ได้อีกจากท้องทะเล เพราะนอกเหนือไปจากปลา ปู กุ้งหอย ที่หากินเองได้ตามธรรมชาติ
ถิ่นอบอุ่นไม่แล้งน้ำใจนี้ ผู้คนยังคง “ต้อนรับนกนางนวลจากแดนไกลด้วยกากหมูทอด” หรืออาจมีบ้างกับหนังไก่ ตรงจุดชมวิวแนวชายฝั่งทะเล การอยู่กรุงเทพฯ เดินทางไม่ไกล ถ้าอยากไปดูนกหนีหนาว เรียนเชิญได้ที่ สถานตากอากาศบางปู สมุทรปราการ สะพานแดง สมุทรสาคร อีกทั้ง ดอนหอยหลอด สมุทรสงคราม อาจเพราะบรรยากาศของชีวิตและชะตากรรม จะยังทำให้คนและนกโคจรมาพบกัน กากหมูลอยฟ้ากับนกนางนวลอพยพ จะยังมีให้เห็นอยู่เป็นฤดูกาล
นกนางนวลไม่อาจปรับตัวเองให้เข้ากับฤดูกาลอันโหดหิน แต่มันเลือกที่จะ “ปรับตัวเองโดยการเปลี่ยน” ที่อยู่ที่กินให้ตัวเองเสียใหม่ การอพยพบินมาไม่ได้ใกล้แค่ปากซอย การมาถึงยังสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม เพียงพอแล้วกับการใช้ชีวิตเท่าที่จะอยู่ได้ และรอจนกว่าสายธารที่กลายเป็นหินจะละลายหายไป รอจนกว่าต้นไม้ใบหญ้าจะไม่ถูกแช่แข็งอีกแล้ว เมื่อนั้นนกนางนวลจะโบยบินกลับไปทวงคืนความอบอุ่นจากรังที่ได้สร้าง และกับชีวิตใหม่ที่จะเกิดตามมา
ด้วยแรงบันดาลใจจากนกนางนวล จะว่าไปแล้ว “กากหมูหอมกรอบกรุบ คลุกเคล้าข้าวสวยร้อนๆ เหยาะรสชาติด้วยซีอิ๊วขาว ก็อร่อยเรียบง่าย ได้ไม่ยาก” อย่าบอกใครเชียว!!
ขอบคุณมากมายครับ
