E-DUANG
การเข้าดำรงตำแหน่ง”นายกรัฐมนตรี” การเข้าดำรงตำแหน่ง”ประ ธานสภาผู้แทนราษฎร”ของ นายอนุทิน ชาญวีรกูล และของ นายโสภณ ซารัมย์ สะท้อนฐานอันแข็งแกร่งยิ่ง
ลำพัง 191 เสียงของพรรคภูมิใจไทย ลำพัง 74 เสียงของพรรคเพื่อไทย ก็มั่นคงเป็นอย่างสูง
นี่ยังได้จากพรรคขนาดเล็กอีกจำนวนท่วมท้น
ขณะเดียวกัน ฝ่ายค้านไม่ว่าจะ 58 เสียงของพรรคกล้าธรรม ไม่ว่าจะ 21 เสียงของพรรคประชาธิปัตย์ ก็โน้มเอียงและสำแดง
ความพร้อมที่จะให้ความร่วมมืออย่างเต็มเปี่ยม
แต่เหตุใดเมื่อประสบกับคลื่นอันมาจาก”สงครามอิหร่าน” เหตุใดเมื่อประสบกับผลสะเทือนอันเนื่องแต่”น้ำมัน”
จึงดูคล้ายกับ”รัฐนาวา”เกิดภาวะ”โคลงเคลง”ขึ้นมา
ถามว่าภาวะที่คิดหรือรู้สึกว่า”โคลงเคลง”เกิดขึ้นและดำรงอยู่อย่างไร
เหมือนกับจะเป็นความรู้สึก”ร่วม”อันก่อขึ้นใน”สังคม”
ทั้งๆที่ในความเป็นจริง ภายในแก่นแกนที่กุม”อำนาจนำ”ของรัฐบาลไม่มีความโน้มเอียงอะไรที่เป็นเช่นนั้น
อย่างเช่นการจัดการกับกรณี”รุกป่า”ที่อุบลราชธานี
หากไม่มั่นใจในอำนาจมีหรือที่จะแตะเข้าไปยังขุมพลังที่เด่นชัดยิ่งว่าเป็น”บ้านใหญ่”ในพรรคเพื่อไทย
หากไม่มั่นใจจะตัดบทในเรื่อง”ญัตติด่วน”น้ำมันหรือ
หากไม่มั่นใจจะรุกคืบไปอีกก้าวใหญ่ถึงระนาบที่ให้มีการประชุมสภาเพียง 1 วันต่อสัปดาห์หรือ
เท่ากับมองข้าม”เพื่อไทย” เท่ากับมองข้าม”ประชาชน”
การยืนยันอย่างเฉียบขาดว่าไม่มี”ไอ้โม่ง” ไม่มีการขุดคุ้ยในเรื่อง”ไอ้โม่ง”จากรัฐบาลเท่ากับเป็นการทุบโต๊ะ
ภาวะ”โคลงเคลง”จึงมิใช่เรื่องของ”รัฐบาล”
หากน่าจะก่อรูปขึ้นและกำลังจะกลายเป็นความรู้สึก”ร่วม”ในทางสังคมมากกว่า
คำถามอยู่ที่ว่าอยู่บนฐานแห่ง”ความเป็นจริง”เพียงใด
ความเป็นจริงอาจจะมีเพียงหนึ่งเดียว แต่การมองต่อภาพแห่งความเป็นจริงก็ดำเนินไปในลักษณะสัมพัทธ์
นั่นก็ขึ้นอยู่กับ”มุมมอง”ของผู้ใด
เบื้องหน้าการเกิดขึ้นของอำนาจนิติบัญญัติ เบื้องหน้าการเกิดขึ้นของอำนาจบริหาร
ความเป็นจริงของพรรคภูมิใจไทยก็อย่างหนึ่ง
ความเป็นจริงของพรรคเพื่อไทย ความเป็นจริงของพรรคกล้าธรรม ความเป็นจริงของพรรคประชาธิปัตย์ ก็อย่างหนึ่ง
อาจไม่เหมือน แต่ก็ไม่น่าจะเป็นอย่างเดียวกัน
ยิ่งความเป็นจริงจากมุมของพรรคประชาชน ทั้ง นายณัฐพงษ์ เรืองปุญญาวุฒิ น.ส.ศิริกัญญา ตันสกุล นายวีระยุทธ์ กาญจน์ชูฉัตร ก็สำแดงอย่างเป็นรูปธรรมว่าเป็นคนละเรื่อง
ที่สำคัญเป็นอย่างมาก็คือ ความจริงที่แต่ละฝ่ายนำเสนอนั้นจะก่อรูปเป็นความจริงในบทสรุปของ”สังคม”อย่างไร
บทสรุปนี้จะเป็น”ปัจจัย”ชี้อนาคตของ”รัฐบาล”
สถานการณ์ในห้วงปลายเดือนมีนาคมต้นเดือนเมษายนจึงเป็นสถานการณ์แห่งการนำเสนอ”ความเป็นจริง”อย่างดุเดือด เข้มข้น
ไม่ว่าจะจากด้าน”รัฐบาล” ไม่ว่าจะจากด้าน”ฝ่ายค้าน”
เด่นชัดว่าแทบไม่เหลือพื้นที่ให้กับ”มือสมัครเล่น” ตรงกันข้าม ท้าทายต่อความสามารถของ”มืออาชีพ”เป็นอย่างสูง
หนทางพิสูจน์พลังม้า กาลเวลาพิสูจน์พลังคน
