E-DUANG
ในทางการเมือง นายอนุทิน ชาญวีรกูล ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีแล้วโดยสมบูรณ์
แต่ก็ยังมิได้เป็น”รัฐบาล”โดยสมบูรณ์
ความสมบูรณ์ในที่นี้ที่สำคัญเป็นอย่างมากก็คือ การจัดตั้งคณะรัฐมนตรียังไม่เรียบร้อยอย่างที่มุ่งมาดคาดหวังเอาไว้
เห็นได้จากกรณี น.ส.สุดาวรรณ หวังศุภกิจโกศล
แม้ทางพรรคเพื่อไทยจะได้เปลี่ยนตัวเสนอคนใหม่เข้าไปก็ยังต้องผ่านการตรวจสอบคุณสมบัติจึงจะนำขึ้นทูลเกล้าฯ
เมื่อผ่านการแถลงนโยบายทุกอย่างจึงจะครบถ้วน
การบริหารราชการแผ่นดินในวันนี้จึงยังเป็นเรื่องของรัฐบาลรักษาการอันได้มาเมื่อเดือนกันยายน 2568 ก่อนการเลือกตั้งเพียงแต่นายกรัฐมนตรียังเป็น นายอนุทิน ชาญวีรกูล คนเดิม
ทุกอย่างแม้จะดำเนินไปอย่างรวดเร็ว แต่ก็เหมือนยาวนาน
ความยาวนานในที่นี้แท้จริงแล้วเสมอเป็นเพียง”ความรู้สึก”มิได้อยู่กับความเป็นจริงที่เกิดขึ้นนับแต่วันที่ 8 กุมภาพันธ์ เป็นต้นมา
จากวันที่ 8 กุมภาพันธ์มายังวันที่ 19 มีนาคม ไม่นานนัก
ขณะเดียวกัน ความรู้สึก”เน่นช้า ยาวนาน”ก็มิได้เกิดขึ้นและดำรงอยู่อย่างไม่มีรากฐานความเป็นมาเสียทีเดียว
ปัจจัย 1 ก็เนื่องจาก”การเลือกตั้ง”
ปัจจัย 1 ก็เนื่องจากกระบวนการได้การจัดตั้งรัฐบาลและก่อรูปขึ้นของคณะรัฐมนตรี
ความจริงมีความชัดเจนตั้งแต่”เบื้องต้น”
เป็นความชัดเจนที่พรรคภูมิใจไทยได้รับเลือกจำนวนมากเป็นอันดับ 1 ทิ้งห่างพรรคประชาชนที่อยู่อันดับ 2 มหาศาล
เป็นความชัดเจนที่พรรคภูมิใจไทยจับมือพรรคเพื่อไทย
จำนวน 191 เสียงของพรรคภูมิใจไทยเมื่อผนวกรวมกับจำนวน 74 เสียงของพรรคเพื่อไทย เป็น 265 เสียงก็เกินกึ่งหนึ่งไปอย่างหมดสงสัย
ยิ่งได้พรรคขนาดเล็กเข้ามาอีกไม่ต่ำกว่า 30 เสียงยิ่งทำให้หนักแน่นและมั่นคง
แล้วความรู้สึก”ล่าช้า”เนิ่นนานเกิดขึ้นได้อย่างไร
คำตอบหนึ่งซึ่งส่งผลสะเทือนเป็นอย่างสูงเป็นความเห็นร่วมที่ว่าการเลือกตั้งครั้งนี้ขาดความโปร่งใสและก่อให้เกิดการเปรียบเทียบ กับการเลือกตั้งในอดีต
นั่นก็คือ เลือกตั้งเดือนกุมภาพันธ์ 2500 กับ เลือกตั้งเดือนกุมภาพันธ์ 2569
สายตาที่มองชัยชนะของพรรคภูมิใจไทยจึงมากด้วยคำถาม
ขณะเดียวกัน เนื่องจากการดำรงอยู่ของพรรคภูมิใจไทยกับการดำรงอยู่ของพรรคเพื่อไทยมีทั้งการร่วมมือและต่อสู้กันด้วยชั้นเชิงทางการเมือง
ไม่ว่าในรัฐบาล นายเศรษฐา ทวีสิน ไม่ว่าในรัฐบาล น.ส.แพทองธาร ชินวัตร ไม่ว่าในรัฐบาล นายอนุทิน ชาญวีรกูล
ภาพฝังจำทางสังคมจึงแทบไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
เพียงแต่เปลี่ยนตัวบุคคล เปลี่ยนองค์ประกอบ แต่ในแต่ละตัวบุคคลก็เป็นกลุ่มและนักการเมืองหน้าเดิม
เมื่อประสบกับวิกฤต”น้ำมัน”ก็แทบไม่ได้คาดหวังอะไรใหม่
วิกฤตอันเนื่องจากปัญหา”น้ำมัน”สัมพันธ์กับสถานการณ์สงคราม ที่เริ่มตั้งแต่วันที่ 28 กุมภาพันธ์ อย่างแนบแน่น
สถานะของรัฐบาลพรรคภูมิใจไทยจึงแหลมคมเป็นพิเศษ
แหลมคมเพราะถูกท้าทายด้วยปัญหาทั้งในทางเศรษฐกิจและการเมืองตั้งแต่เริ่มต้น
เด่นชัดว่าไม่มีโอกาส ไม่มีเวลาสำหรับ”น้ำผึ้งพระจันทร์”
