ฟาสต์ฟู้ดธุรกิจ | หนุ่มเมืองจันท์
ก่อนคุณทักษิณ ชินวัตร จะออกจากเรือนจำ 1 วัน
“เอม” พินทองทา ชินวัตร โพสต์ข้อความลงในอินสตาแกรมส่วนตัว
เธอเขียนว่า “เรื่องราวมากมาย และยาวนานของเราผ่านมาเกือบ 20 ปี…เหมือนชีวิตมีหลาย episodes ยอมรับว่า ep. นี้ขมและกลืนยากที่สุด (8 เดือนมานี้)
เพราะเราเห็นคนที่เรารักต้องผ่านเรื่องราวนี้ เวลาแต่ละวันในคลองเปรมนี้ แม้ท่านไม่เคยทำให้พวกเราลำบากใจเลยก็ตาม
คุณพ่อไม่เพียงแต่อดทน และปล่อยวาง คุณพ่อยังมักให้แง่คิดในการใช้ชีวิต ส่งรอยยิ้มให้ลูกๆ หลานๆ สบายใจกลับไปทุกครั้งที่มาเยี่ยม
มันไม่ง่ายเลยแต่คุณพ่อพยายามมากๆ ลูกๆ ทราบดีค่ะ
คุณพ่อยังบอกหลายครั้ง ให้พวกเราไม่ต้องห่วง และฝากความห่วงใยไปด้านนอก ให้พวกเราไปบอกทุกๆ คน ที่มาคอยรอเราให้ไม่กังวล และทุกข์ใจไปในการรอคอยนี้
สุดท้ายนี้การรอคอยกำลังจะสิ้นสุดลง เอมและครอบครัวขอขอบคุณทุกๆ กำลังใจ ทุกกำลังใจจริงๆ ที่คอยส่งมาให้พวกเรา ตลอดการเดินทางอันยากนี้ ทุกๆ น้ำตา ที่แม้เราไม่รู้จักกันแต่มาอดทนยืนรอในความร้อน และร้องไห้จับมือ บีบมือพวกเรา เพื่อส่งกำลังใจให้เราทุกครั้งที่มาเยี่ยม มันมีความหมายมากมายค่ะ
และที่ขาดไม่ได้…ขอบพระคุณคุณพ่อคุณแม่ที่เลี้ยงดูพวกเราทั้ง 3 คน ด้วยความรักความอบอุ่น ทำให้เรามีกันและกันแบบนี้ไม่ปล่อยมือค่ะ”
ตอนจบเธอแท็กถึงพี่ชายและน้องสาว @oak_ptt @ingshin21 ด้วย
ถ้าใครเคยอ่านหนังสือ “คนอื่นเรียกนายกฯ แต่เราเรียกว่าพ่อ” ที่ 3 พี่น้องตระกูล “ชินวัตร” เขียนถึง “คุณพ่อ” ที่ชื่อ “ทักษิณ”
จะสัมผัสถึงไออุ่นของความรักในครอบครัวนี้
หนังสือเล่มนี้ออกมาตอนที่คุณทักษิณถูกรัฐประหารเมื่อปี 2549 และต้องอยู่ต่างประเทศพักใหญ่
ก่อนจะกลับมาเมืองไทยหลังการเลือกตั้ง
พร้อมกับภาพ “กราบแผ่นดิน” ที่สนามบินสุวรรณภูมิ
หลายเรื่องที่เขาเขียนเป็นเรื่องเรานึกไม่ถึง
รู้ไหมครับว่าสิ่งแรกที่คุณทักษิณทำเป็นลำดับแรก เมื่อกลับมาถึงบ้านจันทร์ส่องหล้าคืออะไร
เขาขึ้นไปที่ห้องนอนครับ
นอนบนเตียงที่คุ้นเคย
และลุกขึ้นกระโดดเล่นบนเตียง
ลูกๆ ยืนหัวเราะคุณพ่อที่เล่นเหมือนเด็ก
เขาคิดถึงบ้านครับ
นั่นคือ วันที่คุณทักษิณกลับเมืองไทยหลังจากจากไปเพียงแค่ปีครึ่ง
จากนั้นเขาก็ต้องออกจากเมืองไทยอีกครั้ง
กว่าจะกลับมาก็คือ 17 ปีต่อมา
แต่ไม่ว่าห่างไกลกันแค่ไหน สิ่งหนึ่งที่เราเห็นตลอดคือ ภาพความผูกพันของครอบครัวชินวัตร
“ทักษิณ“ เป็น “คุณพ่อ“ ที่ลูกๆ รักมาก
และรักลูกมาก
ไม่ว่าภาพลักษณ์ทางการเมืองของคุณทักษิณจะเป็นอย่างไร
ใครจะชอบหรือไม่ชอบก็ตาม
แต่ในความเป็น “มนุษย์พ่อ”
“ทักษิณ” เหนือกว่าใครหลายคน
เรื่อง “อุ๊งอิ๊ง” แพทองธาร ชินวัตร รับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีก็เช่นกัน
ช่วงแรกคุณทักษิณไม่เห็นด้วย
วันที่คุณเศรษฐา ทวีสิน ถูก “นิติสงคราม” จากศาลรัฐธรรมนูญ
คุณทักษิณเรียกประชุมแกนนำทุกพรรคร่วมรัฐบาลที่บ้านจันทร์ส่องหล้า
เขาหนุนคุณชัยเกษม นิติสิริ แคนดิเนตนายกฯ อีกคนหนึ่งของพรรคเพื่อไทยขึ้นแทน
แต่พรรคการเมืองอื่นแสดงท่าทีไม่เห็นด้วย
ทุกคนอยากได้ “อุ๊งอิ๊ง” เป็นนายกฯ
แต่ “ทักษิณ“ ไม่กล้าเอ่ยปากกับลูก
คนที่ตัดสินใจในเรื่องนี้ คือ “อุ๊งอิ๊ง“ เอง
เธอรู้ว่าสถานการณ์การเมืองแบบนี้ต้องเป็นตัวเธอเท่านั้น
ทั้งที่ไม่พร้อม
คืนนั้น คุณเศรษฐา และคุณณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ เข้าไปคุยกับ 3 พี่น้องให้เหตุผลทางการเมืองว่า “อุ๊งอิ๊ง” ควรรับตำแหน่ง
“โอ๊ค-อุ๊งอิ๊ง” นั่งฟัง
“เอม” จด
แต่คนที่ตัดสินใจ คือ “อุ๊งอิ๊ง”
ทั้ง 3 คนนัดกันตอนเช้าเพื่อไปพบ “คุณแม่” คุณหญิงพจมาน ชินวัตร เพื่อขออนุญาต
เพราะใครๆ ก็รู้ว่าคุณหญิงพจมานไม่อยากให้ลูกสาวเป็นนายกฯ
3 พี่น้องคุยจน “คุณแม่” ยอม
จากนั้นจึงค่อยไปบอก “คุณพ่อ”
ถามว่าทำไม “อุ๊งอิ๊ง” รับตำแหน่งนายกฯ
ไม่ว่าใครจะวิเคราะห์ในมุมการเมืองอย่างไร
ผมกลับให้น้ำหนักกับเรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัวมากที่สุด
เพราะวันนั้นถ้า “อุ๊งอิ๊ง” ตัดสินใจไม่ยอมรับตำแหน่งก็ได้
คุณพ่อก็ไม่กล้าบังคับอย่างแน่นอน
แต่ผมเชื่อว่า “อุ๊งอิ๊ง” ทำเพื่อพ่อ
ผมเคยสัมภาษณ์ “อาจารย์เชน“ ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ ช่วงเลือกตั้ง
มีคำถามหนึ่งที่ผมอยากรู้
“มีเรื่องอะไรของคุณทักษิณที่อาจารย์ประทับใจที่สุด”
ผมนึกว่าคำตอบที่ได้จะเป็นเรื่องความเก่ง ความฉลาดในมุมต่างๆ
ไม่ใช่เลยครับ
“อาจารย์เชน” บอกว่าเขาประทับใจความเป็น “พี่ชาย” ที่รักน้องสาวมากของคุณทักษิณ
“น้องสาว” นั้นหมายถึงคุณเยาวภา วงศ์สวัสดิ์ คุณแม่ของ “อาจารย์เชน”
เขาบอกว่าในวันที่คุณทักษิณยังลำบาก ก็ยังเป็นห่วงน้องสาว
ถามไถ่ตลอดว่าเป็นอย่างไรบ้าง
และพร้อมช่วยเหลืออย่างเต็มที่
นี่คือมุมเล็กๆ ที่หลายคนไม่เคยรู้มาก่อน
เวลาผมวิเคราะห์การเมือง ส่วนหนึ่งจะมองในเหลี่ยมมุมต่างๆ ที่นักการเมืองคิด
แต่ก็ไม่เคยละเลยมิติความเป็นมนุษย์ของแต่ละคนที่แตกต่างกัน
นักการเมืองก็เป็นคน
การที่คุณทักษิณต้องจำคุกอยู่ในเรือนจำถึง 8 เดือน น่าจะเป็นช่วงเวลาที่แย่ที่สุดของเขา
ไม่มีใครรู้ว่าเขาสรุปบทเรียนครั้งนี้อย่างไร
จะ “หยุด” หรือ “ไปต่อ”
“ยอม” หรือ “สู้”
ผมเชื่อว่าคนที่จะมีส่วนสำคัญในการกำหนดเกมนี้อาจไม่ใช่คุณทักษิณคนเดียว
แต่เป็นลูกทั้ง 3 คน
และลูกๆ ในวันนี้ ไม่ใช่ “เด็กน้อย” เมื่อ 17 ปีก่อน
ทุกคนเติบโตขึ้น
จนคนหนึ่งเคยเป็น “นายกรัฐมนตรี” มาแล้ว
พี่น้องทุกคนได้รับรู้ความเจ็บปวดของบาดแผลทางการเมืองด้วยตนเอง
ผมเห็นการสู้ของพรรคเพื่อไทยในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
และมวลชน “คนเสื้อแดง” ที่ไปรับคุณทักษิณหน้าเรือนจำ
ใครที่เชื่อว่าคุณทักษิณจะหยุด
อยากให้เว้นที่ว่างสำหรับความไม่แน่นอนสักนิด
อะไรก็เกิดขึ้นได้
