เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต
เพราะยังไม่มีเหตุผลให้แอบอ้างในการที่จะหาโอกาสเข็นครกขึ้นภูเขาสักครั้งในชีวิต และมันยังไม่ใช่เวลาอันควรอยากโยกย้ายครกที่บ้านออกไปตำน้ำพริกอยู่บนยอดเขา
หากแต่ฟังเอาความตามภาษาที่ชวนให้รู้สึกถึงความยากเย็นแสนเข็ญ คำเปรียบเปรยของคนโบราณที่แนะนำลูกหลานอยู่ร่ำ อย่างหาทำกิจกรรมที่ดูจะเหนื่อยเปล่า แต่ถ้าอยากเปลี่ยนบรรยากาศที่ทำกินกันบ้าง ก็คงไม่มีใครกล่าวโทษให้เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์
และหากเมื่อวันนั้นมาถึง ครกเล็กๆ ก็คงพอกับส้มตำสักจานหรือจะเป็นน้ำพริกสักถ้วย
แม้จะรอดพ้นจากการเข็นครกขึ้นภูเขามาได้ แต่จะไม่รอดแน่หากจะหลบลี้หนีหน้าจากหลายสิ่งที่จำเป็นต้องเข็น
หลากเรื่องราวที่จำต้องเข็นกันต่อไปด้วยน้ำหนักตามจริงของภาระหน้าที่และความใฝ่ฝันบนทางลาดชันของชีวิต เส้นทางที่ดูจะราบเรียบแต่ก็หาได้ราบรื่นไปตลอดรอดฝั่ง เราและเขาคงต้องผลักและดันรถเข็นของตัวเอง ผ่านแรงผลักไสจากความกดดันและความกลัว
รถเข็นขายของ ใครบางคนขับเคลื่อนชีวิตด้วยสิ่งนี้ อาหารคาวหวานเตรียมพร้อมอยู่บนรถเข็น ความหวังรายวันถึงเวลาออกเดินทาง วงล้อชีวิตถูกขับเข็นเร่ขายอาหาร กับข้าวกับปลากับที่ไม่จำเป็นต้องใช้เครื่องชั่ง เพราะมีความยุติธรรมอยู่ในถุงกับข้าวทุกเมนูอยู่แล้ว
ระหว่างทาง ชายหญิงผู้เป็นเจ้าของธุรกิจจะออกเดินเท้าเข็นรถไปด้วยความระมัดระวัง ไม่เข็นรถออกนอกลู่นอกทางด้วยสองมือประคับประคองไว้ แม้จะต้องสอดส่ายสายตามองหาลูกค้า แต่ก็ไม่ละเลยแลหาหลุมร่องเล็กน้อยๆ ตามถนนหนทางที่กำลังสร้างสรรค์อยู่เป็นระยะ เพราะล้อรถเข็นไม่ควรตกล่องปล่องชิ้นกับหลุมใดหลุมหนึ่ง มันอาจกลายเป็นการเทกระจาดก่อนที่จะได้ขาย
ทุนจะหล่นหายจนหากำไรไม่เจอ
รถขายของในแบบเข็นแม้จะจรไปเรื่อยแต่ก็ไม่ได้ราบเรียบสะดวกสบาย เพราะเมื่อต้องเข็นรถใกล้ถึงทางชัน คงต้องออกแรงสับขาวิ่งกันเล็กน้อยก่อนถึงตีนสะพาน เมื่อออกแรงดันแล้วเสร็จพอได้พักหายใจอยู่บนสะพาน จากนี้ถึงคราวที่ต้องดึงรถเข็นไว้ไม่ให้ไหลลงเร็วเกินไปจากทางลาดของคอสะพาน การรอดพ้นอุปสรรคคงต้องอาศัยประสบการณ์ สิ่งนี้หาใช่พรจากสวรรค์ แต่เป็นภาคบังคับของหลักสูตร
การเข็นรถที่เก่งกาจคงต้องเป็นผู้ตามที่ดี รถเข็นนำหน้าเสมอแต่ไม่ใช่ผู้นำ เขาและเธอต่างหากที่จะเป็นผู้ผลักผู้ดัน ขับเคลื่อนเดินตามหลัง สอดส่องมองทางให้รถเข็นแห่งความหวังมุ่งหน้าไปสู่จุดหมาย ตามทำเลที่ตั้งใจ
ทำเลดี เพราะรู้เขาและเขาก็รู้เรา ที่แม้ไม่ได้นัดไว้ แต่ก็ง่ายนักหนาที่จะพบเจอกันในตอนพักเที่ยงในวันทำงาน บรรดาพ่อค้าแม่ขายกับรถเข็นที่มาพร้อมกับอาหารหลากหลายแบบ กับราคาที่ช่วยเข็นค่าครองชีพของลูกค้าให้ชนเดือน จะหน้าแคมป์คนงาน หรือประตูโรงงานที่ไหนสักแห่ง พื้นที่เศรษฐกิจเล็กๆ จากข้างทางนี้ เป็นทำเลดีๆ ที่มีขอบเขตเวลาของมันเอง ก่อนที่จะแยกย้ายทางใครทางมัน แล้วพบกันใหม่เมื่อตอนพักเที่ยงในวันถัดไป เว้นเสียแต่วันที่ไม่ต้องมาทำงาน
และเหมือนผมจะได้ยินเสียงกระดิ่งดังแว่วมาแต่ไกล และมันเริ่มใกล้เข้ามา เสียงนี้ทำให้สมาธิการทำงานเสียหาย แน่แล้วว่า นี่คือเวลาประมาณบ่ายสองของทุกวัน รถเข็นขายไอติมกำลังจะมาถึงในอีกไม่กี่นาที ผมขออนุญาตหนีหาย ทิ้งเรื่องราวและหน้าที่ไปชิงยืนรอซื้อไอติมสักสามแท่ง ก่อนที่คุณลุงจะเดินเข็นรถผ่านไปอย่างไม่ไยดี
ขอบคุณมากมายครับ
