E-DUANG | ในความหยุดนิ่ง มีการเคลื่อนไหว ในการเคลื่อนไหว มีความหยุดนิ่ง

E-DUANG

มีความเคลื่อนไหวอย่างเงียบๆของหลายองคาพยพทางการเมืองที่จำเป็นต้องติดตาม

       การออกมาวิพากษ์”จีนเทา”ของหัวขบวน”พันธมิตร”เดิม

       การขยับอย่างมีนัยยะลึกซึ้งแต่เปิดเผยของบางส่วนภายใน พรรคประชาธิปัตย์

       ต่อสายลึกเข้าไป”ภายใน”ของกลุ่ม”จารีตนิยม”

       การเปิดรับ”สาร”อันสื่อมาจากหลายองค์ประกอบโดยกลุ่มที่เคยกุมและยังคงยึดกุม”อำนาจนำ”ทั้งในทางความคิดและในทาง การเมือง

       แล้ว”ปล่อย”ผ่านหลาย”เครื่องมือ”ที่เคยทำงานรับใช้และมีสายสัมพันธ์อยู่

       เริ่มตั้งแต่การประดิษฐ์สร้างวลีว่าด้วย”โมนาโค โมเดล”

       ตามมาด้วยการขยายเสริมในแนวโน้มและความเป็นไปได้ที่จะอาจจะนำไปสู่การควบรวมบางพรรคการเมืองเข้าด้วยกันอัน

เป็นกระบวนท่าหลังเลือกตั้ง 2544 และก่อนเลือกตั้ง 2548

       เท่ากับเป็นการแตะเพื่อฟื้นกรณี”ลังกาวี โมเดล”ขึ้นมาอีก

ทุกกระบวนท่า ทุกการเคลื่อนไหว ล้วนเกิดขึ้นภายใต้ความมั่นใจเป็นอย่างสูงว่าอำนาจเบ็ดเสร็จอยู่ภายใต้

       การยึดครองของ”ระบอบสีน้ำเงิน”ซึ่งสืบเนื่องและต่อยอดมาจาก”ระบอบคสช.”

       โดยมีรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2560 เป็นเครื่องมืออันทรงพลัง

       หากมองเพียงปลายบนสุดของอำนาจไม่ว่ารัฐบาล ไม่ว่ารัฐสภา ไม่ว่าองค์กรอิสระ เหมือนจะมีความเบ็ดเสร็จอย่างเด็ดขาดอยู่ในมือของพรรคภูมิใจไทย

       จึงสัมผัสได้ในความมั่นใจเป็นอย่างสูงไม่ว่าเมื่ออยู่เมลเบิร์น ไม่ว่าอยู่เวลลิงตัน

       สัมผัสได้ในความสงบนิ่งจากเขากระโดง

       ทั้งๆที่ในความเป็นจริงมีการเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบราวอาการเลื้อยอย่างแช่มช้อยของงู และการค่อยๆชำแรกของเถาวัลย์ ไปในเนื้อไม้

       อาจมองไม่เห็นที่”จันทร์ส่องหล้า” แต่รับรู้บ้างจาก”โรสวู้ด”

จากสายตาอันจัดเจนของหัวขบวน”พันธมิตร” เมื่อประสานกับความลึกซึ้งของคนที่อยู่ใน”มวลมหาประชาชน”

       มีหรือจะมองไม่ออกถึง”การเคลื่อนไหว”ใน”ความหยุดนิ่ง”

       หากมองไม่ออกจะมีการปล่อย”โมนาโค โมเดล”ออกมาให้เป็นประเด็นจากประกายไฟดวงน้อยๆ

       เหมือนกับเป็นกลยุทธ์สุดโบราณ ล้าหลัง

       แต่พลันที่มีการตั้งข้อสังเกตจากคนที่ร่วมต่อสู้ทางการเมืองตั้งแต่เมษายน 2552 และโดยเฉพาะเมษายน พฤษภาคม 2553 ก็จะมองเห็นภาพอันเคยคุ้นตา

       ถึงสถานการณ์อันเคยเกิดขึ้นจากภายในของพรรคพลังประชารัฐที่ก่อหวอดตั้งแต่เมื่อปี 2564

       หลอกล่อให้”พี่น้อง 3 ป.”เกิดความหวาดระแวงกันและกัน

       กระทั่ง เมื่อข่าวลืออันปล่อยผ่านกระบวนท่า”ลังกาวี โมเดล” ปรากฏเป็นรูปธรรมทางการเมืองในยุทธการเดือนสิงหาคม 2566 นั่นหรอก

       หลายคนจึงรับรู้แต่จะถึงขั้น”ซาโตริ”หรือไม่ยังเป็นคำถาม

หากมองเห็นเพียง”ปรากฏการณ์” ไม่ว่าป่า ไม่ว่าการเมือง ก็จะไม่เข้าใจถึง”ธาตุแท้”

       นั่นคือ มองเห็นแต่”ป่า” ไม่เห็น”ต้นไม้”

       นั่นคือ มองเห็นแต่ด้านอันฉาบชโลมอยู่เบื้องหน้าไม่ตระหนักถึงปมแห่งความขัดแย้งที่สลับซับซ้อนและซ่อนเงื่อน

       ทั้งๆที่ดูเหมือนจะ”หยุดนิ่ง” แต่แท้จริงเป็น”การเคลื่อนไหว”