ฐากูร บุนปาน : นาทีทองของใครบางคน=จุดเริ่มต้นความล่มสลายเศรษฐกิจ ส่งพิษถึงคนนับล้าน
เดี๋ยวจะโดนข้อครหาอีกว่า
เป็นพวกชอบสนใจอะไรแบบจุดพลุประเดี๋ยวประด๋าว
เลยพยายามติดตามหาความคืบหน้าว่าด้วยการแก้ไขปัญหาอภิมหาโกลาหล อันเนื่องมาจากการประกาศใช้กฎหมายแรงงานต่างประเทศฉบับใหม่ ที่สุดท้ายต้องออกมาตรา 44 มาระงับการใช้
พร้อมยืดเวลาเส้นตายการใช้กฎหมายไป 6 เดือน
ว่าไปถึงไหนแล้ว
คุณพันธุ์ศักดิ์ ศรีเทพ นักกิจกรรมสังคม นำข้อมูลของมิตรสหายที่อยู่ในแวดวงแรงงานต่างประเทศ มาลงเอาไว้ในเฟซบุ๊ก
ขออนุญาตนำมาถ่ายทอดต่อตรงนี้
เพราะเห็นภาพชัดเจนดี
ดังนี้ครับ
“วันนี้อยู่แรงงานเขตครึ่งวัน เลยได้รู้ขั้นตอนหมดเลย จะอธิบายให้อ่าน สำหรับใครที่มีลูกจ้างต่างด้าว
ผมบอกเลยเราทำเองไม่ได้ ขั้นตอนมันยุ่งยากมาก ต้องหาเอเยนซี่
จะบอกว่าวันที่ 24 ที่เค้าเปิดลงทะเบียนจากที่ขอคำแนะนำมา พาไปลงทะเบียนก็เท่านั้น อนุญาตให้อยู่ในไทยปีเดียวและทำใบอนุญาตทำงานก็ได้แค่ปีเดียว
ปีหน้าไม่ต่อใบอนุญาตทำงานให้ ถ้าไม่มีพาสปอร์ต
จะมาใช้บัตรชมพูต่อใบอนุญาตทำงานก็ไม่ได้ เพราะเค้าไม่เปิดต่ออายุบัตรหมดแล้วจบ
เสียเวลาพาไปลงทะเบียนเปล่าๆ
ค่าใช้จ่ายลงทะเบียน ตรวจโรคนู่นนี่นั่น น่าจะประมาณ 5,000 บาท ใช้ได้ปีเดียว
ต้นมกราคมเริ่มจับ ออกนอกเขตก็จับ ใบอนุญาตคือใช้พักอาศัยแถวที่ตั้งสถานประกอบการเท่านั้น
ปีหน้าแรงงานทุกคนจะทำงานในไทย สะดวกสุดคือ ทำแบบ MOU คือไทยไปทำข้อตกลงกับ 3 ชาติ กัมพูชา พม่า ลาว ว่าประเทศเค้าจะเป็นผู้ส่งออกแรงงานเอง
หมายถึง
สมมุติเราไม่เคยมีลูกจ้างเลยนะ เปิดกิจการใหม่ เราต้องไปทำใบโควต้าขอนำเข้าแรงงานจำนวนกี่คนๆ (แบบที่ผมทำวันนี้)
จากนั้นไปจัดหาแรงงานที่มีพาสปอร์ต วีซ่าท่องเที่ยวเดินทางเข้ามาถูกต้อง
แล้วค่อยมาจับคู่กันเพื่อทำใบอนุญาตทำงานในไทย
ต้องรอให้ฝั่งเค้าอนุมัติให้ข้ามมาทำงานในไทยเป็นรายคนด้วย
ถ้าฝั่งเค้ายังไม่อนุญาตก็ไม่มีสิทธิมาทำงาน มาก็คือลักลอบมา
เรานายจ้างผิดเหมือนเดิม
เราต้องส่งแรงงานกลับไปเพื่อทำพาสปอร์ต เดินทางกลับมาใหม่อย่างถูกต้อง
แรงงานที่ได้รับอนุญาตจากประเทศเค้าข้ามมาทำงานต้องผ่านการอบรมก่อน
นายจ้างต้องไปรับตัวที่ชายแดน เซ็นเอกสารรับตัวตรงนั้น
ถ้าเราส่งแรงงานเรากลับไปทำแล้วแต่ประเทศบางประเทศช้ามาก
6 เดือนถึงได้ทำพาสปอร์ต”
“กรมแรงงานเค้าถึงแนะนำว่าให้เราทำผ่านเอเยนซี่
คือบริษัทที่วางเงินไว้กับกรมแรงงาน 5 ล้าน เพื่อทำเรื่องพวกนี้ให้เรา
ผมถามมาแล้ว ลาว 22,000 บาท จัดการให้เราทุกอย่าง เซ็นมอบอำนาจกับใบโควต้าที่เราต้องทำมาไว้ก่อนให้เขา
เขาจัดการทุกอย่างให้เอง ใช้เวลาเดือนกว่า ทุกอย่างเสร็จ
เห็นพวกเอเยนซี่พวกนี้เต็มกรมแรงงาน เอาเอกสารมาเป็นตั้งๆ
ผมมองแล้วยังไงนายจ้างก็ทำเองไม่ได้ มันต้องผ่านนายหน้า เพราะฝั่งนู้นก็ต้องวิ่งเต้นเหมือนกัน
เขาบอกคนเป็นล้านกว่าจะได้ทำพาสปอร์ต กว่าจะได้พิสูจน์สัญชาติทางนู้นอีกนาน ไม่น้อยกว่า 4 เดือน
แรงงานขี้เกียจข้ามกลับมาหรือไปทำที่อื่น เสียเงินเราฟรีอีก
เอเยนซี่ที่คุยกับผมบอก 22,000 รวมทุกอย่าง จนได้พาสปอร์ต ได้วีซ่า 5 ปี ได้ใบอนุญาตทำงาน 2 ปี
ครบกำหนดก็แค่มาต่อ เขาบอกนัดวันพาแรงงานกลับไปวันเดียว
ถ่ายรูปทำพาสปอร์ต วิ่งเต้นฝั่งนู้นระบุตัวไว้ให้เลย
ปัญหาคือผมจะเชื่อใจเอเยนซี่ได้ยังไง 5 คนแสนกว่าบาท อันนี้ต้องหาข้อมูลก่อน
เจ้าหน้าที่วันนี้บอกว่า หัวหน้าจะแนะนำเอเยนซี่ให้ มาพรุ่งนี้อีกที
นี่มันเป็นแบบนี้ พอเข้าใจนะ
“เงินทั้งนั้นเลย…”
ข้อมูลแบบนี้
คนที่ไม่เคยประกอบกิจการเอง ไม่เคยไปติดต่อแรงงานเอง นั่งรอรับรายงานอยู่บนหอคอยงาช้าง
อ่านแล้วฟังแล้ว พอจะเข้าใจไหมว่า
นี่ “นาทีทอง” ของใครบางคนชัดๆ
แต่เป็นนรกของคนอีกนับล้าน
และคือจุดเริ่มต้นของความล่มสลายทางเศรษฐกิจ
รวมทั้งอื่นๆ ต่อไป
เจริญพร
