วันนี้ถ้าไม่เขียนถึงธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ-ปิยบุตร แสงกนกกุล และพรรคอนาคตใหม่กับเขาบ้าง
ก็อาจจะต้องข้อหาว่าเชยส์แหลก
ไม่สมควรเป็นนักข่าว
เพราะจับกระแสไม่ได้ว่าชาวบ้านชาวช่องเขาสนใจอะไรอยู่
อ้อ แต่ถ้าจะอ่านเรื่องที่ท่านสนใจอื่นๆ อย่างบีเอ็นเค 48 หรือบุพเพสันนิวาสน่ะนะครับ
แนะนำว่าลองไปหาผู้เชี่ยวชาญท่านอื่นๆ ดู
มีคนที่รู้ลึกรู้จริงกว่าอยู่อีกเยอะ
ระวังอย่าไปเจอะของปลอมเข้าเท่านั้น
เริ่มจาก “อาจารย์ป๊อก” ปิยบุตรก่อน
เพราะชอบในความชัดเจนของความคิด และลีลาการพูดการเขียนที่ไม่ได้อธิบายความรู้ด้านกฎหมายไปตามขนบแบบเชื่องๆ
เพื่อนฝูงจึงให้รับหน้าที่ไปเป็นผู้ติดต่อประสานงาน ชักชวนเขามาเขียนใน “มติชนสุดสัปดาห์” เมื่อ 3-4 ปีก่อน
ในฐานะคนทำหนังสือต้องบอกว่าไม่ผิดหวัง
จริงอยู่ที่เรื่องของอาจารย์ปิยบุตรเขาจะ “อ่านยาก” สำหรับคนทั่วไปอยู่บ้าง แต่ถ้าค่อยๆ อ่าน ค่อยๆ แกะไป จะพบว่ามีอะไรดีๆ ซ่อนอยู่ในนั้นมากมาย
แต่สำคัญกว่าอย่างอื่นก็คือ ทุกเรื่องที่เขาเขียนไม่เคยหลุดจากแก่นแกนความคิด
ว่ามนุษย์ทุกคนนั้นเท่าเทียมกัน
กฎหมายซึ่งเป็นตัวสะท้อนโครงสร้างสังคมตัวบทหรือข้อใดก็ตาม
ถ้าเบี่ยงไปจากหลักการนี้แล้ว เขารับไม่ได้และไม่ยอมรับ
ความตรงไปตรงมาต่อหลักการเช่นนี้ เป็นคุณสมบัติที่ดีของนักวิชาการอย่างไม่ต้องสงสัย
แต่จะเป็นสิ่งพึงปรารถนาในการเมืองหรือไม่
อีกไม่นานคงจะได้พิสูจน์กัน
กับ “คุณเอก” ธนาธร นี่ยิ่งเรื่องยาว
หลังจากอ่านบทสัมภาษณ์หรือข่าว เกี่ยวกับการใช้ชีวิตและวิธีคิดของเขามาได้พักหนึ่ง
คุณสมพร จึงรุ่งเรืองกิจ คุณแม่ของคุณธนาธรก็เข้ามาเป็นผู้ถือหุ้นในมติชน
คุณธนาธรเข้ามาเป็นกรรมการ (แต่ลาออกไปแล้วก่อนการไปขอจดทะเบียนก่อตั้งพรรค เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายและเพื่อความสบายใจของทุกฝ่าย อย่างที่ในจดหมายของคุณธนาธรเขาเขียนเอาไว้นั่นแหละ)
ทำงานด้วยกันแล้วถึงได้รู้ว่าคุณธนาธรนั้นแก “มันส์” จริง
ความเป็นคนหนุ่มมีพลังงานล้นเหลือนั่นก็เรื่องหนึ่ง
แต่มุมมอง ความมุ่งมั่นเอาจริงเอาจัง และความรักในแก่นแกนของ “ความเป็นมติชน” คือการยืนข้างประโยชน์ของคนส่วนใหญ่ ความชัดเจนในเรื่องถูกผิดของหลักการ
ทำให้การทำงานสนุกสนานมีสีสัน
ไม่ได้เห็นด้วยแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ด้วยกันทุกด้านทุกเรื่อง
แต่การหารือ ถกเถียง และการเตรียมข้อมูลให้พร้อม (ของแต่ละฝ่าย-รวมทั้งจากกรรมการคนนอกท่านอื่นๆ ที่เข้ามาในช่วงเดียวกันด้วย)
ทำให้ระบบงานหลายอย่างของมติชนเปลี่ยนไป (ในทางที่ดีขึ้น)
ผลสำเร็จส่วนหนึ่งการปรับองค์กรให้เข้าสู่โลกดิจิตอลในรอบ 3-4 ที่ผ่านมา
คุณธนาธรมีส่วนผลักดันอยู่ด้วยไม่น้อย
วันที่คุณธนาธรและอาจารย์ปิยบุตรมากระซิบ
ว่าอยากตั้งพรรคการเมืองของคนรุ่นใหม่
เพราะไม่เชื่อ (และเห็นกับตาอยู่แล้ว) ว่า การให้คนรุ่นไดโนเสาร์เรียกพี่มากำหนดอนาคตให้กับคนที่ยังต้องอยู่กับสังคมไทยไปอีก 50-60 ปี จะสอดคล้องกับความเป็นจริงหรือเดินหน้าไปได้
อยากได้อนาคตอย่างไหนก็ต้องลงมือทำเอง
ในฐานะที่กลายเป็นคนรุ่นเก่ากว่าไปโดยอายุ ก็ได้แต่อวยพรให้ทุกท่านมีพลัง มีแรงอึด ความอดทนมากพอ ที่จะเผชิญหน้ากับแรงเสียดทานที่จะเข้ามารอบทิศ
ทั้งในรูปของมีดขวานที่เห็นกันชัดๆ หรือเกาทัณฑ์ลับ ไปจนกระทั่งถึงน้ำผึ้งอาบยาพิษ
อะไรที่ไม่เคยคิดว่าจะได้พบได้เจอ ก็จะได้โดนเต็มๆ เอาหนนี้
แต่ถ้ายังรักษาความดี ยึดมั่นในหลักการว่าประโยชน์คนส่วนใหญ่ต้องมาก่อน
ถึงวันนี้คนไม่รู้จักไม่เข้าใจ
ก็คงมีสักวันที่สังคมจะเห็นถึงความจริงใจ ความมุ่งมั่นเอาจริงเอาจัง และข้อเสนออันกลั่นกรองแล้วว่าเป็นไปเพื่อประโยชน์ของส่วนรวมอย่างแท้จริง
ขอให้เป็นอนาคตใหม่-คนรุ่นใหม่ต่อไปนานๆ
ไม่ว่าจะอายุเท่าใดก็ตามที
