E-DUANG : บทบาท ของวิโรจน์ ลักขณาอดิศร ปลุกฟื้น จิตวิญญาณ อนาคตใหม่
ประหนึ่งว่าการเคลือนไหวของ นายวิโรจน์ ลักขณาอดิศร ที่ประกาศ ชนกับทุกปัญหาในระหว่างการต่อสู้ทางการเมืองก่อนการเลือกตั้งชิง ตำแหน่ง”ผู้ว่าฯกทม.”ในวันที่ 22 พฤษภาคม
จะมีเป้าหมายอยู่ที่ พล.ต.อ.อัศวิน ขวัญเมือง หรือแม้กระทั่ง นายสุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์ นายสกลธี ภัททิยกุล
ซึ่งยืนอยู่ในสถานะอันเป็นตัวแทนแห่งอำนาจจาก”รัฐประหาร”
แต่ตลอดเวลาของการขับเคลื่อนและโดยเฉพาะเมื่อนำเสนอนโยบาย 12 ข้อออกมาอย่างเป็นรูปธรรมก็มีความเด่นชัดยิ่งว่า เป้า หมายของ นายวิโรจน์ ลักขณาอดิศร ไปไกลกว่านั้น
นั่นก็คือ ยังสร้างความแตกต่างแม้กระทั่งจาก น.ต.ศิธา ทิวารี แห่งพรรคไทยสร้างไทย และรวมถึงความแตกต่างในเชิงเปรียบเทียบ กับ นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ อีกด้วย
ยิ่งเมื่อลงลึกไปยังรายละเอียดการเคลื่อนไหวของ 50 ส.ก.ใน
50 เขตเลือกตั้งทั้งพื้นที่กรุงเทพมหานคร เป้าหมายแท้จริงของพรรค ก้าวไกลยังดำรงจุดมุ่งหมายของพรรคอนาคตใหม่อย่างแน่วแน่
ยุทธศาสตร์พรรคก้าวไกลคือยุทธศาสตร์เลือกตั้งในปี 2566
ยิ่งหากนำเอาการขับเคลื่อนในแต่ละก้าวย่างของ นายวิโรจน์ ลักขณาอดิศร ประสานเข้ากับการณรงค์”ขอคนละชื่อ ปลดล็อค ท้อง ถิ่น”ยิ่งเมืองเห็นลักษณะ 2 ประสาน ก้าวหน้า ก้าวไกล
เหมือนจะเป็นความจัดเจนใน 2 ปีของ”คณะก้าวหน้า” แท้จริงแล้วนี่คือยุทธศาสตร์อันกำหนดไว้ตั้งแต่”อนาคตใหม่”
แท้จริงแล้ว การลงมือปฏิบัติผ่านสนามเลือกตั้ง”ท้องถิ่น”ตั้งแต่ ปลายปี 2564 กระทั่งมาถึงการลงมือทำจริงในปี 2565 ทำให้เกิดความมั่นใจในความมุ่งมั่นในเรื่อง”กระจายอำนาจ”
การต่อสู้ในสนามเลือกตั้ง 1 กรุงเทพมหานคร 1 เมืองพัทยา คือ การตระเตรียมไปสู่การเลือกตั้งใหญ่ ไม่ว่าจะเกิดขึ้นในปี 2565 หรือในปี 2566 ก็ตามพรรคก้าวไกลก็มีความพร้อมอย่างเต็มเปี่ยม
ยุทธวิธีเพื่อบรรลุเป้าหมายในทางยุทธศาสตร์ที่พรรคก้าวไกลสืบทอดมาจากพรรคอนาคตใหม่ก็คือ การปักธงในทาง”ความคิด”จุด ประกายความหวังและสร้างความแตกต่างในทาง”การเมือง”
เห็นได้จาก นายวิโรจน์ ลักขณาอดิศร เล่นบทหัวหมู่ทะลวงฟัน
นั่นก็คือ บทบาทของ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ นายปิยบุตร แสงกนกกุล ก่อนการเลือกตั่งเดือนมีนาคม 2562
เป้าหมายก็คือ สร้างปรากฏการณ์ในแบบ”อนาคตใหม่”ขึ้น
