22 มิ.ย. 2569 ลิซ่า ภคมน หนุนอนันต์ สส.บัญชีรายชื่อ / โฆษกพรรคประชาชน โพสต์ภายหลังร่วมประชุมครม.เงาประเด็นเรื่อง “หาความชัดเจนกรณีโยกย้ายข้าราชการและการขยับฐานอำนาจระบอบสีน้ำเงิน”
ท่านนายกฯ อย่ามัว เล่นลิ้นร่ายบท
ร่ายกลอนกลบเกลื่อนว่าโลกคือละคร
หลังจากที่ดิฉันรู้ทันว่าการย้ายผู้ว่าเป็นแค่ละครฉากหนึ่ง ท่านไม่สามารถเล่นละครต่อไปเรื่อยๆ เพราะประชาชนทั้งประเทศต้องการความจริงว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
โดยเฉพาะภาคธุรกิจในจังหวัดภูเก็ต วันนี้นักลงทุนรู้สึกไม่เชื่อมั่น ไม่กล้าลงทุน การทำธุรกิจในจังหวัดภูเก็ตต้องมีนอกมีใน มีเงินใต้โต๊ะเท่าไรถึงจะสามารถทำธุรกิจให้อยู่รอดปลอดภัยได้ สิ่งที่เกิดขึ้น เขากลัวการถูกเรียกเก็บส่วย และอิทธิพลที่ต้องเผชิญทำให้นักลงทุนคุณภาพไม่กล้าลงทุน
นอกจากนี้สภาพการเมืองของการจัดวางขั้วอำนาจของระบอบสีน้ำเงินทำให้ภาพลักษณ์ของเมืองเศรษฐกิจขาดความเชื่อมั่นจากนักลงทุนต่างชาติด้วย
1.ดิฉันคิดว่าสิ่งที่นายกรัฐมนตรีต้องทำให้กระจ่างกับสังคมคือ ท่านมีความพยายามที่จะรวบรวมข้อมูลหรือหลักฐานว่ามีข้าราชการในจังหวัดภูเก็ตเกี่ยวข้องกับผู้มีอิทธิพล กลุ่มทุนสีเทา หรือเครือข่ายผลประโยชน์ผิดกฎหมายกี่กลุ่ม อย่างไรบ้าง ตรวจสอบหรือยัง ทำไมยังไม่มีการเปิดเผยหรือการดำเนินการทางวินัยและทางอาญาที่ชัดเจนต่อสาธารณชน ข้าราชการที่ย้ายไปใหม่นายกฯต้องวางKPIวัดผลภายใน3เดือน
2.รัฐบาลจะทำให้ประชาชนเชื่อได้อย่างไรว่าสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่ใช่ความพยามในการจัดวางและขายฐานอำนาจของระบอบสีน้ำเงินหรือท่านไม่แคร์??
ดิฉันคิดว่าวันนี้คนที่ลอยตัวเหนือปัญหาทุกอย่างคือ นายอนุทิน ชาญวีรกุล อย่าลืมว่าท่านเป็นรัฐมนตรีมหาดไทย เรื่องราวการรุกคืบของระบอบสีน้ำเงินตลอด2เดือนที่ผ่านมา ไม่มีเรื่องไหนเลยที่มีการตรวจสอบและไขข้อสงสัยอย่างจริงใจ
ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง แชทไลน์ “ช่วยน้ำเงินด้วย”ของอธิบดีกรมการปกครอง ปัจจุบันยังไม่มีการตั้งคณะกรรมการตรวจสอบอะไรเหมือนที่แอคชั่นซะใหญ่โต // ไหนจะไลน์ของปลัดหนุ่มที่พิมพ์เข้าไปในไลน์กลุ่มอส.ให้ช่วยกันสนับสนุนพรรคภูมิใจไทยก็ไม่มีการตรวจสอบหรือดำเนินการทางวินัยใดๆ// เรื่องการย้ายรองผู้ว่าซีฟู้ดแม้นายกฯจะบอกเองว่ามีข้อกล่าวหาที่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์วันนี้คนไทยทั้งประเทศไม่รู้เลยว่าผลที่ว่ามันผลประโยชน์อะไร ร้ายแรงแค่ไหน ท่านไม่เด็ดขาดสักเรื่อง ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเดินยิ้มไปวันๆ
ดิฉันคิดว่าวันนี้นายกรัฐมนตรีกำลังท้าทายศรัทธาของประชาชน ท่านคิดว่าระบอบที่ท่านกำลังสร้างมันเป็นปึกแผ่นเหนียวแน่นชนิดที่ไม่ต้องสนใจอะไรแล้ว ใหญ่จริงๆ ดิฉันต้องหวังพึ่งสิ่งศักสิทธิ์อะไรดีที่จะให้ช่วยไปเตือนใจท่านหน่อยว่าประเทศไทยไม่ใช่ของท่านคนเดียว ทำอะไรกรุณารับผิดชอบต่อประชาชนด้ว
