คุยกับ1ใน แคนดิเดต ผบ.ตร. พล.ต.อ.ธัชชัย ปิตะนีละบุตร : มือลุยค้ามนุษย์ ระดับโลก สนใจแก้กันทั้งระบบ และวิชั่นพัฒนา “ตำรวจไทย”

 “เราเห็นห้องควบคุมตัวคนที่ถูกหลอกไป 12 ห้องที่โอร์เสม็ด(ประเทศเพื่อนบ้าน) พบว่ามีเครื่องมือทรมานให้เห็นชัดเจน มันเป็นการบังคับคนทำงาน มีการทรมาน มีการฆ่ากัน ซึ่งถือว่าเป็นการค้ามนุษย์ที่ใหญ่ที่สุดในศตวรรษนี้” พล.ต.อ.ธัชชัย ปิตะนีละบุตร รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รอง ผบ.ตร.) และผู้อำนวยการศูนย์ต่อต้านการค้ามนุษย์ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ 1ในแคนดิเดต ผบ.ตร.คนที่16 เปิดใจกับมติชนสุดสัปดาห์ ถึงประสบการณ์ในการทำคดีค้ามนุษย์ที่สะเทือนใจ

หัวใจของปัญหา แก๊งคอลเซ็นเตอร์คือการค้ามนุษย์ขนาดใหญ่

รอง ผบ.ตร.เล่าว่าคนที่ไปทำงานให้แก๊งคอลเซ็นเตอร์ส่วนหนึ่งถูกหลอกมาแล้วบังคับให้ทำงานนี่คือการค้ามนุษย์ขนาดใหญ่ที่กระทบประเทศไทยหลายทาง ทั้งในฐานะเส้นทางผ่านของเหยื่อจากประเทศอื่นไปทำงานในประเทศเพื่อนบ้าน ยกตัวอย่างกรณีชาวบราซิล 30 คนที่ถูกหลอกผ่านไทยไปทำงาน ก่อนได้รับความช่วยเหลือกลับประเทศโดยสถานทูตบราซิล หรือกรณีชาวจีนและชาวญี่ปุ่นที่ถูกพาไปทำงานฝั่งกาญจนบุรี ซึ่งเราช่วยออกมาได้ รวมถึงจุดข้ามแดนที่แม่สอด อำเภอพบพระ

นอกจากนี้ยังกระทบในฐานะแหล่งซ่อนตัวของคนร้าย แหล่งฟอกเงิน และการเข้ามาครอบงำธุรกิจสีเทาในประเทศไทย เพราะทุกอย่างเชื่อมโยงกันหมด ปัญหานี้จึงต้องปราบปรามให้หมด ไม่สามารถประนีประนอมได้เลย

สิ่งที่น่ากังวลมากที่สุดคือคนที่ถูกหลอกไปทำงาน เพราะบางคนถูกบังคับจริง แต่พบว่าบางคนก็สมัครใจไปเพราะเข้าใจว่าเป็นอาชีพที่ทำเงินได้ โดยไม่รู้ว่าเมื่อเข้าไปอยู่ในกลุ่มแล้ว กติกาของขบวนการไม่ใช่การไล่ออก แต่คือ “ชีวิต” เพราะจากอุปกรณ์ที่พบในพื้นที่อย่างโอร์เสม็ด ซึ่งรวมถึงเครื่องมือผ่าตัด ทำให้อดคิดไม่ได้ว่าอาจมีการนำอวัยวะไปขายหรือไม่ เมื่อเหยื่อทำยอดได้ไม่ถึงเป้าและเป็นหนี้ทันที เรื่องนี้อยู่ระหว่างการสืบสวน และเป็นประเด็นที่คนทั่วไปยังไม่ค่อยเข้าใจกันว่า มีคนทำงานอยู่ในขบวนการนี้เป็นแสน ๆ คน และทุกวันยังมีคนจำนวนมากถูกพาผ่านประเทศไทยไปโดยที่แทบไม่มีใครเห็น

ทำไมอาชญากรรมออนไลน์ถึงโตเร็วขนาดนี้

ตัวเลขคนกระทำผิดผ่านทางออนไลน์ตอนนี้สูงขึ้นเป็นเท่าตัวจากก่อนหน้านี้ เราย้อนไปสมัยก่อนงานใหญ่ของตำรวจคืองานยาเสพติด แต่ปัจจุบันอาชญากรรมออนไลน์ตัวเลขแซงหน้าไปแล้ว ทั้งแก๊งคอลเซ็นเตอร์ ทั้งการหลอกขายของไม่ตรงปก เพราะมันทำง่าย ความเสี่ยงต่ำ ตามตัวยาก และไม่ต้องใช้ทักษะอะไรมาก แค่ขยันหลอก

อย่างล่าสุด มีเจ้าของโรงแรมโดนทำเพจปลอม พวกเขาโดนกันจนท้อ เจ้าของเกสต์เฮ้าส์เขารวมตัวกันมาหาผม บอกถูกปลอมจนกระทั่งคนไม่เชื่อถือของจริง ประเด็นคือทำไมหาตัวไม่เจอ อันนี้เป็นประเด็นหลักเลยว่าทำไมอาชญากรรมออนไลน์มันถึงเกิดขึ้นเร็วมาก ๆ  แล้วก็หาตัวไม่เจอ

 พวกแก๊งคอลเซ็นเตอร์เองก็ไปตั้งฐานอยู่ในประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งรู้ว่าอยู่ที่ไหน แต่เราทำอะไรไม่ได้เพราะได้รับความคุ้มครองจากคนในพื้นที่ แต่ก่อนคนไม่กล้าพูดนะ เวลาถามเขาอ้อมไปอ้อมมา 

 หลักทางอาชญาวิทยาบอกไว้ชัดว่าถ้าคนร้ายรู้ตัวว่าทำแล้วจะถูกจับแน่นอนจะไม่มีใครกล้าทำ แต่ส่วนใหญ่ที่ทำเพราะว่าคิดว่าไม่มีทางจับได้หรอก ผมมานั่งไล่ดูแล้วจุดแรกที่ต้องแก้คือทำอย่างไรให้รู้ตัวว่าคนที่อยู่หลังบัญชีออนไลน์เป็นใคร ? อันแรกคือเราต้องคุยกับ Platform ก่อน ที่ผ่านมาแพลตฟอร์มอย่าง LINE หรือ Facebook มักอ้างเรื่องกฎหมาย PDPA และและอ้างว่าเซิร์ฟเวอร์ อยู่ที่ต่างประเทศอะไรแบบนี้ อันนี้เป็นประเด็นที่ยาวนานมาก แต่ตอนเนี้ยเราแก้ปัญหาได้แล้ว

หลักที่ใช้คือ ถึงแม้บริษัทเหล่านี้จะไม่ได้เปิดบริษัทในไทย แต่ก็ยังใช้โครงสร้างพื้นฐาน (Infrastructure) ของไทยอยู่ ข้อมูลที่ไหลเข้ามาในมือถือของคนไทยต้องผ่านคู่สัญญาระหว่างบริษัทไทยกับต่างชาติ มันไม่ได้ลอยอยู่กลางอากาศอย่างที่หลายคนเข้าใจ เมื่อใช้โครงสร้างพื้นฐานของไทย ก็ต้องปฏิบัติตามพ.ร.บคอมพิวเตอร์ ในเรื่องการเก็บข้อมูลการเก็บข้อมูลว่าต้องเก็บ90วัน 

ผลักดันการแก้ไขปัญหาสู่วาระระดับโลก

พอประเทศไทยเข้าไปมีบทบาทสำคัญมากในการแก้ไขปัญหาเหล่านี้  เพราะเราเป็นจุดที่มีข้อมูลสำคัญ มีคนไทยส่วนหนึ่งที่อยู่ในเครือข่ายแก๊งคอยพาเหยื่อข้ามไป ทำให้ไทยมีข้อมูลมากที่สุด และเป็นจุดหลักในการทำงานร่วมกับกระทรวงการต่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นการส่งกลับคนต่างชาติจากฝั่งแม่สอดหรือฝั่งพม่ามาไทย จากผลงานเหล่านี้ทำให้ UNODC (สำนักงานว่าด้วยยาเสพติดและอาชญากรรมแห่งสหประชาชาติ) แต่งตั้งให้เป็น Director  ด้านการปราบปรามแก๊งคอลเซ็นเตอร์และค้ามนุษย์เมื่อปีที่ผ่านมา

ในช่วงสองสามปีที่ผ่านมามีการทำงานร่วมกับหลายประเทศ หนึ่งในคดีสำคัญคือการจับกุมหัวหน้าแก๊งชาวญี่ปุ่นซึ่งเป็นสมาชิกกลุ่มยากูซ่าที่มาตั้งฐานทำแก๊งคอลเซ็นเตอร์อยู่ในกัมพูชา ผู้ต้องหารายนี้เป็นคนที่แม้แต่ตำรวจญี่ปุ่นเองก็ไม่คิดว่าจะจับได้ในช่วงชีวิตของพวกเขา การจับกุมครั้งนี้เกิดขึ้นหลังจากพบเด็กชาวญี่ปุ่นที่ถูกหลอกไปทำงาน ทางประเทศไทยเราได้เดินทางไปส่งตัวผู้ต้องหาเอง ให้กับทางการ จนนำไปสู่ความสนใจจากสื่อญี่ปุ่นจำนวนมาก มาเชิญผมการไปออกรายการโทรทัศน์ชื่อดังของญี่ปุ่น Asahi หรือ NHKก็สนใจมาก และทางญี่ปุ่นก็ได้ส่งหนังสือขอบคุณมาถึงผม ผมนำเอาหนังสือนี้มาตั้งไว้ในห้องทำงาน เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ใหญ่มากสำหรับเขา ก่อนจะจับกุมหัวหน้าแก๊งตัวใหญ่ได้อีก2คนในเวลาต่อมา

ผมคิดว่าส่วนหนึ่งเขาคงเห็นว่าเราทำงานจริงจัง อีกส่วนหนึ่งคือมันประเทศไทยเป็นจุดสำคัญที่ในเรื่องนี้  ประเทศต่างๆก็เข้ามาทำ ตำรวจอินเตอร์โพลก็มา  ตำรวจญี่ปุ่นที่พูดเลยว่าไม่น่าเชื่อว่าจะจับคนนี้ได้ในช่วงชีวิตเขาเลยอะ คือผู้ต้องหาเป็นคนที่ดังมากชื่อยามาบุชิ เราก็ทำงานร่วมกับญี่ปุ่น กรณีนี้ทำมีนักข่าวญี่ปุ่นตามติดตลอดเลย 

ต้องเกิดระบบ Shield 

จากประสบการณ์ทำงานร่วมกับหลายประเทศ ทำให้ตกผลึกว่าการปราบแก๊งคอลเซ็นเตอร์ให้ได้ผลทั่วโลกต้องอาศัยการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างประเทศแบบไม่มีข้อจำกัดเรื่องพรมแดน นำมาสู่การพัฒนาระบบ Shield ซึ่งเป็นระบบแรกของโลกที่ใช้ในการปราบปรามแก๊งคอลเซ็นเตอร์และค้ามนุษย์โดยเฉพาะ หัวใจของระบบนี้คือการแลกเปลี่ยนข้อมูลตำแหน่งไอพี ที่ตั้งของแก๊งคอลเซ็นเตอร์ ข้อมูลคนร้าย เส้นทางเงิน และข้อมูลผู้เสียหาย โดยไม่ต้องรอผ่านตัวคนประสานงาน

เมื่อระบบตรวจพบพิกัด Location, IP Address หรือเส้นทางการเงินเคลื่อนไหว ระบบจะ Notify แจ้งเตือนประเทศปลายทางให้เฝ้าติดตามได้ทันที ไม่ว่าเงินนั้นจะออกในรูปคริปโตหรือเงินสดก็ตาม

หลังเปิดตัวระบบ Shield ปัจจุบันมีประมาณ 11 ประเทศเข้าร่วม พร้อมองค์กรระหว่างประเทศอย่าง UN, UNODC, Interpol, IOM และ FBI เข้ามา ยุโรปเข้ามาซึ่งในรายละเอียดมันจะมีเรื่องกฎหมาย PDPA ของแต่ละประเทศ เรื่องชั้นความลับของข้อมูล พวกนี้เป็นเรื่องที่เราต้องพิจารณากันอีก

ดังนั้นปัญหาเหล่านี้ ไม่ใช่แค่เฉพาะไทย ประเทศต่างๆก็อยากปราบปราม ผมมีโอกาสบินไปที่ DC ไปคุยกับ Judge Pirro เขาเป็นเพื่อนสนิทปธน.ทรัมป์ เขาดูเรื่อง Call Center ฝั่ง Southeast Asia เขาให้ความสนใจมาก แล้วเขาก็รู้เรื่องที่เราทำด้วย ต่างชาติเขาพูดถึง War Room ที่เราทำ เขาบอกอันนี้ทางอเมริกาก็ดูเอาเป็นตัวอย่าง เรื่องนี้ทำให้ผมได้ไปพูดที่เวียดนาม ไปพูดที่ยุโรป เพราะเขาบอกว่าอันนี้ไม่มีในประเทศเขา มันเป็นตัวอย่างของทั่วโลกเราก็เลยรู้ว่าโอเคเขาสนใจมากแล้วปัญหาเขาก็แก้ไม่ได้เหมือนกัน

อดีตมือทำคดีค้ามนุษย์โรฮิงญาถึงอุยกูร์

จริงๆ ความสนใจเรื่องการค้ามนุษย์เริ่มต้นมาตั้งแต่ช่วงที่ทำงานอยู่ที่ตรวจคนเข้าเมืองภาค6 ดูแล ในยุคที่ชาวโรฮิงญาลงเรือเข้ามาเป็นแสนคนต่อปี ตอนนั้นหลายฝ่ายเชื่อว่าพวกเขาสมัครใจเดินทางเพื่อไปประเทศที่สาม แต่คำถามแรกที่ผมตั้งไว้ตั้งแต่วันแรกคือ คนจำนวนมากขนาดนี้จะเดินทางมาเองไม่ได้ ต้องมีขบวนการบริหารจัดการอยู่เบื้องหลัง

จากจุดเริ่มต้นเล็กๆ ในการจัดกิจกรรมรณรงค์ต่อต้านการค้ามนุษย์ครั้งแรกของตรวจคนเข้าเมืองภาคใต้ นำไปสู่การได้ล่ามที่ช่วยแปลได้ตรงกว่าเดิม จนถึงได้รู้ว่านี่คือขบวนการค้ามนุษย์จริงๆ เหยื่อที่ถูกหลอกมาต้องขึ้นฝั่งที่เกาะแห่งหนึ่งในสตูล ถูกต้อนเข้าแคมป์ที่ออกแบบให้เพดานเตี้ยจนต้องนอนตลอดเวลา ได้กินแค่ข้าวสารกับปลากระตักเป็นอาหารประทังชีวิต หลายคนขาดวิตามินบีจนเสียชีวิตไปโดยไม่มีใครช่วยทัน ผู้ที่รอดจะถูกพาไปยังจุดที่มีสัญญาณโทรศัพท์เพื่อโทรเรียกค่าไถ่จากญาติ หากไม่จ่ายก็จะถูกทำร้ายร่างกาย

การสืบสวนคดีนี้ใช้เวลากว่า 2 ปีกว่าจะได้ตัวพยานและรวบรวมหลักฐานจนออกหมายจับได้ ซึ่งภายหลังพบว่าเชื่อมโยงถึงนักการเมืองท้องถิ่นในพื้นที่ และคดีนี้ยังนำไปสู่การพบขบวนการค้ามนุษย์ชาวอุยกูร์ที่ถูกลักลอบพาผ่านประเทศไทยไปยังตุรกีในลักษณะเดียวกัน ผมได้ทำการสืบสวนติดตาม ปีนเขา หาข้อมูลกับลูกน้องอยู่นานมากนำมาสู่การที่ทุกคนได้เห็นเป็นข่าวใหญ่เมื่อ10ปีที่แล้ว 

สิ่งที่อยากพัฒนาต่อในสำนักงานตำรวจแห่งชาติ

ผมมีอยู่ 2-3 เรื่องที่ผมอยากที่จะทำเรื่องของงานสอบสวน คือใจมันมาตั้งแต่เป็นรองสารวัตรแล้วทางสารวัตรเขาบอกให้ผมช่วยหน่อยตอนนั้นทางสำนักงานอัยการสูงสุดเขาต้องการเอาอำนาจสอบสวนไปอยู่ที่อัยการแทน ซึ่งเรามองว่ามันต้องแบ่งกัน แยกกัน คานอำนาจกันดีกว่า

อันนั้นเป็นจุดเริ่มต้นเลยนะที่ผมไป search แล้วก็ไปดูเรื่องของ Comparative Criminal Justice  ผมไปดูแล้วก็ไปศึกษาข้อมูลประเทศต่าง ๆ ซึ่งวันนั้นพอเราทำ Research ครั้งนี้เราถึงรู้ว่าโครงสร้างการรับแจ้งความของประเทศไทยมันเป็นโครงสร้างที่ไม่มีที่ไหนในโลก คือมันมีที่นี่ที่เดียวการที่พนักงานสอบสวนไปรับแจ้งความตั้งแต่แรกเลย ทำให้ทุกคดีเราต้องนำไปสู่ศาล ที่อื่นไม่ทำอเมริกา ยุโรปไม่ทำเขามีแต่เอาสายงานป้องกันปราบปรามมารับแจ้งความของเราเนี่ยพอพนักงานสอบสวนมารับปั๊บเนี่ย สังเกตไหมต้องมีเลขคดี พอรับปั๊บต้องทำเป็นสำนวนอีก มันถึงไม่อยากรับเพราะมันต้องทำเป็นสำนวนมันต้องไปศาลไปอัยการเราก็ต้องปรับการรับแจ้งความให้สายงานป้องกันปราบปรามมารับแทน

เราก็เลยจะไปทำที่ สน.ปทุมวันนำร่อง อันนี้เราเริ่มแล้ว ตอนนี้วางโครงแล้วแต่ถ้าเกิดเราทำที่ปทุมวันสัก 3 เดือน ถ้ามันทำได้ เราก็สั่งเปลี่ยนระบบทั้งประเทศเลย โดยไม่ต้องแก้กฎหมาย ไม่ต้องทำอะไรเลยแค่เปลี่ยน Process ของการรับแจ้งความแค่นี้เอาพนักงานสอบสวนมาอยู่ในจุดด้านหลังสุด สายงานป้องกันปราบปรามไปอยู่ด้านหน้าแทนมันจะกลายเป็น Service All Requirements จริงๆ อันนี้คือผมว่า มันทำได้เลย อันนี้คือสิ่งที่อยากทำมากเพราะว่าเราพูดเรื่องปฏิรูปการสอบสวนมา 20-30 ปีแล้ว

อีกเรื่องที่อยากทำเลยนะเรื่องของเงินค่าตอบแทน ผมเองก็ไม่เข้าใจว่าคำว่าปฏิรูปตำรวจทั้งชีวิตฟังมาไม่เห็นมีใครพูดเรื่องเงินเลยอันนี้ไม่เก็ทหลาย ๆ คนก็บอกว่าภาระของรัฐบาลงบประมาณ ผมว่าถ้าบริษัทไม่มีเงินจ้างคนก็ต้องไม่จ้างไหม มันก็ต้องจ้างในราคาที่เหมาะสม ถ้าเราจ้างไม่ไหวแล้วดันมาจ้างในค่าแรงต่ำๆ ภาระงานหนัก ๆ และเครียด ผมว่ามันผิดหลัก สิ่งที่ผมว่าเราต้องเปลี่ยน โดยที่ว่าไม่ต้องใช้งบประมาณตอนนี้รัฐบาลไม่มีเงินแล้ว เราเงินน้อยไม่ใช่ไม่มีเราต้องรัดเข็มขัดแต่เราสามารถทำได้โดยไม่ต้องใช้เงินเพิ่ม คือเราต้องไม่เป็นข้าราชการประจำเดือนก่อน  เราไม่ใช่ขอปีหนึ่งเดือนหนึ่งขอ OT 5วัน 7วันนี่ไม่ใช่ เราต้องเป็น OT ในเรื่องของ On Call 24 ชั่วโมงก็ คือเหมาจ่าย มันก็แค่ปรับเรื่องการแบ่งงบประมาณ อันนี้ส่วนหนึ่ง

ในส่วนที่สองเรามีเงินค่าปรับของ ตม. ซึ่งประมาณเกือบหมื่นล้านบาทต่อปี ใช้จริงๆประมาณไม่เกิน2พันล้านใช้อยู่ใน ตม. แต่จริงๆแล้วงานตำรวจทั่วประเทศเนี่ยมัน Serve คนต่างชาติหมดเลยจับกุมคนต่างชาติทำผิดดูแลนักท่องเที่ยวอะไร มันหลักๆก็คืออยู่ที่ตำรวจพื้นที่หมดซึ่งเราแค่แก้เรื่องคำสั่งแค่นี้เองเราก็สามารถตัดงบประมาณตรงส่วนนั้นอ่ะมาให้เจ้าหน้าที่ ตำรวจได้อีกโดยได้จากกระกทรวงการท่องเที่ยวต่างๆพวกเนี้ยส่วนหนึ่งก็ต้องเอามาให้กับทางตำรวจในพื้นที่ด้วย

เงินอีกก้อนหนึ่งคือหน่วยอย่างงบกรมการปกครองกระทรวงมหาดไทยเขาจะมีงบที่ดูแลรักษา ความปลอดภัย แต่เวลาตำรวจจะไปเอาต้องทำโครงการของเขา ตรงนี้ไม่ควรต้องขอ มันควรจะต้องเป็นงบที่ตัดมา เราคงต้องไปคุยกับทางผู้บริหารระดับสูงว่าอาจจะต้องมี MOU กับมหาดไทยว่าส่วนนี้ในแต่ละชุมชนพื้นที่ มันต้องมีงบดูแลความปลอดภัยอาจจะต้องมาสั่งให้ตำรวจในพื้นที่เขาเป็นค่าตอบแทน พวกนี้เหมือนกับต่างประเทศที่เขาทำ  กฎหมายต้องเขียนไว้2เปอร์เซ็นต์ประมาณนี้ นีคือเรื่องในระยะยาวที่ต้องแก้เรื่องกฎหมาย

ผมว่านี่เรายังไม่พูดถึงการไปเพิ่มเงินส่วนใดเลยนะ คือใช้ที่มีอยู่อ่ะให้มันถูกต้องแค่นั้นเอง อันนี้ผมอยากทำเพราะผมเชื่อมั่นในการคัดเลือกคนให้มาเป็นตำรวจ การแข่งขันสูงมากเราได้คนเก่งๆมา เราต้องทำให้เขามีคุณค่า

อีกประเด็นคือเรื่องของปัญหาการแต่งตั้ง ผมคิดว่าการแต่งตั้งตำรวจนี่เป็นเรื่องใหญ่ ที่ผ่านมาเราได้ยินเรื่องการซื้อขายตำแหน่งที่มีข่าวตลอดเวลา เพื่อนๆตำรวจหลายคนอาจจะ suffer  แต่เราก็ไม่เคยเห็นจะๆว่า มันซื้อขายตำแหน่งที่พูดกันน่ะ มันเป็นเรื่องลับมันพูดกันแต่มันพยานหลักฐานมันไม่มี เราแต่สิ่งที่ผมคิดว่าเราทำได้เลยก็คือเราใช้วิทยาศาสตร์เข้ามาจัดการโดยเฉพาะในระดับรองสารวัตร ผมยกตัวอย่างเรื่องของการใช้ตอนนี้อย่างศูนย์191 มันจะมีระบบลงข้อมูลเลยว่าใครเข้าเวรออกไปไปรับเหตุเรื่องอะไรบ้าง ปิดเหตุยังไง ระบบวิทยาศาสตร์พวกนี้มันมีหมด พนักงานสอบสวนรับแจ้งใครรับแจ้งกี่คดีคดีอะไรบ้างมันตอบได้หมดเลยว่าคนไหนรับคดีมากหรือน้อยพวกเนี้ยข้อมูล วิทยาศาสตร์ตัวเนี้ยมันต้องถูกนำมาใช้ประกอบการใช้ดุลพินิจของผู้บังคับบัญชา เราเริ่มต้นทำได้เลยอันนี้คือผมอยากทำ

เรื่องที่ผมจะทำแล้วก็จะทำใช้คือเรามีระบบ IBOC ที่เราทำเป็นเปลี่ยนกล้องธรรมดาให้เป็น AI เรามีแล้วนะเราทำมาสองปีแล้วครับภาคเหนือแล้วก็ตอนนี้เราก็เริ่มขยายไปภาคใต้แล้วนะ ผมเพิ่งลงไปภาคใต้มาอันนี้แผนพวกนี้4-5ปีมันน่าจะครอบคลุมทั้งประเทศ ไม่ได้ใช้เงินเยอะเลย อันเนี้ยมันจะทำให้เราสามารถควบคุมพฤติกรรมทั้งรถ คน ได้หมด อันนี้ก็คือสิ่งที่เราที่ผมจะทำนะ

ส่วนเรื่องของแก๊ง Call Center ค้ามนุษย์ คือเป็นหัวใจหลักอันนี้ทางกองทัพไทยตั้งผมเป็นหัวหน้าชุดบูรณาการร่วมกับหน่วยงานต่างๆ ดูเรื่อง Call Center ของกัมพูชาโดยเฉพาะ แล้วก็เรื่องสามจังหวัดก็เป็นอีกเรื่องนึงที่ต้องทำ