ขอแสดงความนับถือ
สำ เร็จรูปเสร็จสร้าง สังสาร
ราญ สเริงสำราญ เรียบร้อย
ทรัพย์ สินศฤงคาร คือทิพย์
นิรันดร์ ตลอดชีวิตน้อย แน่นเนื้อในงาน
ขวัญหลวงขวัญเมืองมิ่งขวัญ
สำราญทรัพย์นิรันดร์เหนือกาลสมัย
เหนือมิตินิรภพนิรภัย
หลวงเมืองนิรามัยเพียงเมฆเมือง
คือโคลงและกลอน
ที่ขรรค์ชัย บุนปาน และสุจิตต์ วงษ์เทศ
เขียนอาลัยไว้ในหนังสืองานฌาปนกิจ หลวงเมือง-หมอทรัพย์ สวนพูล “สำราญ ทรัพย์นิรันดร์”
เมื่อ 17 มีนาคม 2563 ที่ผ่านมา
ขออนุญาตนำมาเสนอ ใน “มติชนสุดสัปดาห์”
เช่นเดียวกับขออนุญาตอาจารย์เกษียร เตชะพีระ เจ้าของคอลัมน์ การเมืองวัฒนธรรม
ที่เขียนอาลัยหมอทรัพย์ สวนพูล ผ่านเฟชบุ๊ก Kasian Tejapira (ดูล้อมกรอบ)
อย่างคมคาย เศร้าแต่ขัน
มาเผยแพร่ ณ ที่นี้ด้วย
เชื่อว่า หลายคนคงมีความรู้สึกเดียวกันกับอาจารย์เกษียร
นั่นคือ เหมือนขาดที่พึ่งทางจิตใจไปอีกหนึ่งแล้ว
อย่างไรก็ตาม วันที่ “กองบรรณาธิการมติชนสุดสัปดาห์” ไปร่วมงานสวดอภิธรรมศพคุณลุงสำราญนั้น
มีเรื่องยินดีในเศร้า เล็กน้อย
เมื่อได้รับแจ้งจากคุณป้า กมลา ทรัพย์นิรันดร์ คู่ชีวิตลุงสำราญ ว่า ก่อนที่ท่านจะจากไปโดยกะทันหันนั้น
ได้นั่งทำการบ้าน “เดินตามดาว” ในมติชนสุดสัปดาห์ ไว้ล่วงหน้าร่วม 3 เดือนเศษ
โดยต้นฉบับสุดท้ายจะจบลงสัปดาห์ที่ 12-18 มิถุนายน 2563
เราจึงมีที่พึ่งทางใจอย่างน้อยไปอีกร่วม 3 เดือน
ถึงวันนั้นแฟนๆ คอลัมน์เดินตามดาว
คงสามารถ “ซอฟต์แลนดิ้ง” ทางความรู้สึกได้
และพร้อมเปิดใจรับผู้ “มาใหม่” ที่จะพาเราเดินตามดาว อีกครั้ง
อนึ่ง ในห้วงที่สังคมทั้งไทยและทั่วโลก
กำลังแตกตื่นเรื่องไวรัสโควิด-19
ลองพลิกหน้า 88-89
อ่านบทความพิเศษ
“ดำใหญ่ ใครประมาท ย่อมถึงฆาตวายชนม์”
ของ ฉมณ์คิด แผนสมบูรณ์
ที่เตือนใจอย่าได้ประมาทดำใหญ่ ผู้มากับนิมิตในยามค่ำคืนหรือในยามเจ็บไข้ได้ป่วย
เพราะดำใหญ่เสมือนยมทูตผู้แจ้งข่าวให้เราได้รู้กำหนดกาลแห่งชีวิต
เฉกเช่นโควิด-19 ที่เตือนพวกเราว่าอย่าได้ประมาทต่อเชื้อไวรัสที่มาโดยไม่เห็นตัว
ถ้าผู้ใดประมาท ผู้นั้นแลย่อมได้รับเชื้อไวรัสนั้น
อ่าน “ดำใหญ่” แล้ว หลายคนอาจมีใจประหวัดไปถึงเรื่องสไตล์เย็นๆ-ยะเยือกๆ ของหลวงเมือง
ที่มักจะหยิบลางสังหรณ์ อย่าง “ดำใหญ่” มาเขียนให้ชวนขนลุก
แต่กระนั้น หลวงเมืองคงไม่ได้มีโอกาสเจอดำใหญ่
ด้วยทางเดียวที่ลุงสำราญไปคือ สวรรค์
มีแต่เหล่าเทวดามาคอยรับ
ยมทูต คอยต้อนรับลุง…อื่นมากกว่า (ฮา)
